II Ka 306/18

<p>Sygn. akt II Ka 306/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>7 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk</p> <p>przy udziale Katarzyny Jaśniak Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kole</p> <p>po rozpoznaniu 30.11.2018 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. P.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwa z 225<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z 19.07.2018 r. sygn. akt II K 396/17</p> <p>1.  Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż:</p> <p>- uniewinnia oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 1 aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225§1 kk</a>,</p> <p>- za podstawę skazania przypisanego oskarżonemu przestępstwa przyjmuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225§1 kk</a>, a za podstawę wymiaru kary <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a>,</p> <p>- obniża orzeczoną karę grzywny do 100 (stu) stawek dziennych po 15 (piętnaście) zł.</p> <p>2.  Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.</p> <p>3.  Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> <p>Waldemar Cytrowski</p> <p>II Ka 306/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem z 19.07.2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 396/17 uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. P.</span> za winnego popełnienia ciągu dwóch przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225§1 kk</a> i za to na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> skazał go na karę grzywny w liczbie 200 stawek dziennych po 15 zł.</p> <p>Wyrok zaskarżył obrońca, który zarzucił obrazę prawa materialnego i błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku.</p> <p>W oparciu o te zarzut wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Apelacja jest częściowo zasadna.</p> <p>Z materiału dowodowego wprost wynika, iż obie kontrole były przeprowadzone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 (art. 79;art. 79 ust. 2;art. 79 ust. 2 pkt. 2;art. 79 ust. 2 pkt. 7)">art. 79 ust. 2 pkt 2 i 7 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej</a>, a zatem stosownie do treści art. 80 ust. 2 pkt 2 i 4 ww. ustawy czynności kontrolnych dokonuje się bez obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej. Podczas pierwszej kontroli oskarżonego nie było w miejscu, w którym miała zostać przeprowadzona kontrola i nie musiał on wskazywać osoby przez niego upoważnionej. Dlatego z oczywistych względów nie wypełnił znamion zarzucanego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225§1 kk</a>.</p> <p>Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> kryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł jedyny logiczny wniosek, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona drugiego z przypisanych mu przestępstw. Sąd I instancji w prawidłowo sporządzonym, a więc spełniającym kryteria <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art.424 kpk</a> uzasadnieniu wykazał dlaczego takie ustalenia poczynił. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia. Ustalona zatem przez Sąd wersja, jeżeli tylko nie opiera się na ocenach dowolnych i jest logicznie poprawna czyni zarzut błędu w ustaleniach faktycznych bezzasadnym, natomiast uzasadnienie takiego zarzutu opiera się na ocenach dowolnych. Taka też sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Aczkolwiek oskarżony nie musiał być obecny przy czynnościach kontrolnych ani nie musiał również wskazywać osoby upoważnionej, to jednak udaremnił osobom uprawnionym do przeprowadzenia kontroli w zakresie ochrony środowiska wykonanie czynności służbowych poprzez niewpuszczenie ich na miejsce kontroli. Wynika to wprost z zeznań świadków <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">U. T.</span> i <span class="anon-block">P. D.</span> oraz z wyjaśnień oskarżonego, który zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i na rozprawie wyjaśnił, iż odmówił przeprowadzenia kontroli. Dlatego w sprawie nie występują żadne wątpliwości, które Sąd miałby rozstrzygnąć na niekorzyść oskarżonego. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 225;art. 225 § 1)">art. 225§1 kk</a> nadto jest przestępstwem powszechnym, a zatem może je popełnić każdy. Dlatego dla wypełnienia znamion tego przestępstwa nie miało żadnego znaczenia czy oskarżony był formalnie umocowany do reprezentowania podmiotu kontrolowanego, a wobec interwencyjnego charakteru kontroli nie musiał też być przy tej kontroli obecny. Dlatego Sąd skazał oskarżonego na karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych po 15 zł. Przy wymiarze kary Sąd kierował się wskazaniami zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, w szczególności w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53 § 2)">§ 2</a> tego przepisu oraz w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 3)">art. 33§3 kk</a>. Jest to zatem kara adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu oraz uwzględniająca wszystkie dyrektywy sądowego wymiaru kary.</p> <p>Waldemar Cytrowski</p> </div>