II SA/Rz 784/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie go wraz z odpisem wyroku w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] na decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] z dnia 21 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - postanawia – odmówić przywrócenia terminu. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A. sp. z o.o. sp. k. (dalej także: "Spółka) na decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W dniu 27 października 2020 r. Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie go wraz z tym orzeczeniem. Wskazała, że opóźnienie spowodowane zostało tym, że brak było osoby, która mogłaby podpisać w terminie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Spółkę mogą bowiem reprezentować dwaj komplementariusze tj. [...] sp. z o.o. i [...] sp. z o.o, w których imieniu może występować Prezes Zarządu S. F. Ponadto, w imieniu Spółki może działać także prokurent samoistny w osobie T. F. W dalszej części Spółka podniosła, że S. F. przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia 29 września 2020 r. do dnia 29 października 2020 r. Z kolei, T. F. od końca września 2020 r. przebywała na kwarantannie z uwagi na kontakt z osobą zarażoną COVID-19, a następnie poddała się samoizolacji. Wynik przeprowadzonego testu, który otrzymała dnia 20 października 2020 r. wykazał, że przebyła ona chorobę. Konsultacja tego wyniku nastąpiła dnia 21 października 2020 r., w czasie której wymieniona uzyskała od lekarza informację, że nie będzie już zarażać innych osób i może zakończyć samoizolację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jeśli strona podejmie określoną czynność w postępowaniu sądowym już po upływie przewidzianego w tym zakresie terminu, czynność ta jest bezskuteczna, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W sytuacji jednak, kiedy brak terminowego dokonania czynności w postępowaniu sądowym nie wynikał z winy strony, wówczas może ona wystąpić do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu, w przedmiocie czego sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu złożony został z zachowaniem siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 P.p.s.a. Jako przeszkodę w terminowym dokonaniu czynności strona skarżąca podała bowiem fakt przebywania przez prokurenta samoistnego na kwarantannie, a następnie w samoizolacji, czego koniec miał miejsce w dniu 21 października 2020 r., a wniosek o przywrócenie terminu złożony został 27 października 2020 r. Wraz z nim strona skarżąca przedłożyła także wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 października 2020 r., a zatem dokonała czynności, której nie dokonała w terminie, zgodnie z art. 87 § 4 P.p.s.a. W ocenie Sądu, brak jest jednak podstaw do przyjęcia, że przeszkody, na które powołała się Spółka były przez nią niezawinione. Kryterium braku winy jako przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności . O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminowi, a więc nawet lekkie niedbalstwo powoduje niemożność jego przywrócenia. Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę okoliczności, przez okres prawie miesiąca nie mogła być ona de facto reprezentowana, bowiem uprawniony do tego S. F. (działający imieniem każdego z komplementariuszy Spółki) przebywał na zwolnieniu lekarskim, zaś T. F. (prokurent samoistny Spółki) przebywała z kolei na kwarantannie, a następnie w samoizolacji. Trudno przyjąć, by Spółka jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego wykazała się w takiej sytuacji wystarczającą dbałością o własne interesy. W takich bowiem okolicznościach winna była już wcześniej udzielić pełnomocnictwa zawodowemu pełnomocnikowi, który mógłby prowadzić jej wszelkie sprawy. Nie wykazano bowiem, że w celu wysłania stosownej korespondencji tj. zawierającej dokument pełnomocnictwa czy też sam wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Spółka nie mogła się posłużyć np. jej pracownikiem czy inną osobą np. domownikiem prezesa zarządu dwóch komplementariuszy tj. S. F. czy też domownikiem prokurenta Spółki. Poza tym, zaznaczenia wymaga, że wystawione w stosunku do S. F. zwolnienia lekarskie nie wskazywały, że chory "powinien leżeć", a przeciwnie tj., że "może chodzić". Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.