II OZ 1075/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 556/11 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B. J. i J. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 556/11 po rozpoznaniu wniosku B. J. i J. J. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego przez nich postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr [...] położonej w K., gmina K. W uzasadnieniu postanowienia Sąd powołując się na przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wskazał, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Postanowienie oddalające zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego nie podlega takiej ochronie, gdyż nie rozstrzyga o nakazie rozbiórki i nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje co do zasady prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wydanie postanowienia nie powoduje zatem skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał, że składając wniosek skarżący w istocie zmierzają do wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki, decyzja ta zaś nie pozostaje w granicach niniejszej sprawy. W zażaleniu na powyższe postanowienie B. J. i J. J., reprezentowani przez adwokata, wyrazili pogląd, że Sąd jest uprawniony do rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W tej mierze, ich zdaniem, Sąd nie rozpatrzył w wystarczającym stopniu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem czynności egzekucyjnych wobec skarżących. Niewątpliwie bowiem w sprawie zachodzą wyjątkowe okoliczności uzasadniające wstrzymanie egzekucji, zaś jej kontynuowanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może być uwzględnione. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracyjnej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z powyższych unormowań wynika, że sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień. W świetle powyższego należy zgodzić się z poglądem Sądu I instancji, że wniosek skarżących dotyczący wstrzymania wykonania postanowienia w przedmiocie oddalenia zarzutów odnośnie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, ze względu na jego zakres i charakter prawny nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania tego postanowienia nie oznaczałoby wstrzymania postępowania egzekucyjnego, do czego, jak wynika z treści wniosku, zmierzają skarżący. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.