I SA/Wr 276/12
Адміністративні суди2013-12-12
Номер справи
I SA/Wr 276/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата рішення
2013-12-12
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судді
Lidia Błystak
Резолютивна частина
*Odrzucono zażalenie
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. na skutek zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2013 r. postanawia odrzucić zażalenie.
UZASADNIENIE
Listem nadanym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wro-cławiu w dniu 9 października 2013 r. A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przesłała zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 marca 2013 r., doręczonego stronie skarżącej w dniu 3 kwietnia 2013 r. Odbiór przesyłki zawierającej odpis zaskarżonego orzeczenia sądowego potwierdził P.K., prezes zarządu skarżącej spółki.
Postanowieniem z dnia 21 października 2013 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 20 listopada 2013 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 11 marca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że orzeczenie to nie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl przepisu art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postę-powaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Z akt sprawy wynika, iż stanowiące przedmiot zażalenia postanowienie Sądu z dnia 11 marca 2013 r. zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 3 kwietnia 2013 r.
Przechodząc do ustalenia, czy w sprawie doszło do uchybienia przez skarżącą spółkę terminu do wniesienia zażalenia wskazać trzeba, że zgodnie dyspozycją normy prawnej wynikającej z art. 83 § 1 ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia zażalenia rozpoczynał bieg w dniu 4 kwietnia 2013 r. i kończył się z upływem dnia 10 kwietnia 2013 r. Tymczasem przedmiotowy środek odwoławczy został wniesiony do Sądu w dniu 9 października 2013 r., tj. 182 dni po określonym w ustawie terminie.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie normuje wprost roz-strzygnięcia sądu w sytuacji, gdy strona skarżąca wywiodła zażalenie z uchybieniem terminu określonego przez ustawodawcę dla tej czynności procesowej. Koniecznym jest zatem sięgnięcie – zgodnie z art. 197 § 2 ww. ustawy, który stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, do przepisów prawa odnoszących się do instytucji skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 178 w zw. art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W świetle powyższego Sąd zobligowany był wykonać dyspozycję normy prawnej wynikającej z wyżej powołanych przepisów prawa, stosownie do której zażalenie wniesione po terminie podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, na podstawie powołanych przepisów prawa, jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu zażalenia strony skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 11 marca 2013 r.