IV Ka 729/18

<p>Sygn. akt IV Ka 729/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Ewa Rusin</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Magdalena Telesz</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Marka Bzunka Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">P. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 2 października 2018 r. sygnatura akt III K 1092/18</strong> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>​  <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 729/18 </strong> </p> <p>​  <strong> <!-- -->U Z A S A D N I E N I E </strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 2 października 2018r. sygn. akt III K 1092/18:</p> <p>I.  Oskarżonego <span class="anon-block">P. G.</span> uznał za winnego tego, że w okresie od 12 maja 2047 roku do 6 kwietnia 2018 roku w <span class="anon-block">W.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego wynikającego z wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 9 października 2015 roku o sygn. akt IV RC 672/15 na rzecz <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">G.</span>, powodując powstanie zaległości wynoszącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, , to jest za winnego popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a k.k.</a> i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 3)">art. 72§1 pkt 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 3)">art. 34 § 3 k.k.</a> zobowiązał skazanego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">G.</span>,</p> <p>III.  zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w sprawie w kwocie 70 złotych i odstąpił od wymierzenia mu opłaty.</p> <p>Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się prokurator.</p> <p>Apelujący na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 kpk</a> wyrokowi temu zarzucił obrazę prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a> w brzmieniu obowiązującym od dnia 31.05.2017 r. poprzez jego błędne zastosowanie do zachowań oskarżonego z okresu od 12 maja do 30 maja 2017 polegającym wyłącznie na uchylaniu się od wykonania obowiązku alimentacyjnego bez narażania pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a więc do zachowań popełnionych w czasie kiedy przepis ten nie obowiązywał, podnosząc powyższe apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja okazała się zasadna, co skutkuje wnioskowanym w niej orzeczeniem kasatoryjnym.</p> <p>O ile w postępowaniu apelacyjnym możliwym byłoby dokonanie sprostowania zaskarżonego wyroku w jego części wstępnej w zakresie początkowej daty przypisanego czynu – zamiast „2047” powinno być „2017”, co przecież stanowi oczywistą omyłkę pisarską, to jednak pozostałe uchybienia ( będące pochodną błędów prokuratora na etapie postępowania przygotowawczego), wobec trybu wyrokowania w ramach wniosku o skazanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 kpk</a> powodują konieczność jego uchylenia w celu powtórzenia procesu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 kpk</a>).</p> <p>Prokurator i oskarżony błędnie uzgodnili warunki skazania w ramach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 1)">art. 335 1 kpk</a>. Mianowicie oskarżonemu postawiono zarzut popełnienia niealimentacji w okresie <span class="underline"> <!-- -->od 12 maja 2017r.</span> do 6 kwietnia 2018r. kwalifikowanej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a>, w opisie zawierający ustawowe znamiona tegoż przepisu w brzmieniu obowiązującym dopiero <span class="underline"> <!-- -->od 31 maja 2017r</span>. ( zmiana dokonana ustawą z dnia 2017.03.23 Dz.U.2017.952). Tymczasem przesunięcie jednego z dotychczasowych ustawowych znamion przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209 § 1)">§ 1</a> ( <em> <!-- -->naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych</em>) do § 1 a tego przepisu skutkuje tym, że stypizowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209 § 1)">§ 1</a> występek niealimentacji sprawca popełnia już tylko przez niepłacenie alimentów jako co najmniej 3-ch świadczeń okresowych, nie jest już znamieniem narażenie na niemożność zaspokojenia potrzeb a czyn taki jest zagrożony karą łagodniejszą do 1-go roku pozbawienia wolności. W takiej sytuacji prawnej Sąd Rejonowy błędnie zmienił uzgodnioną między stronami kwalifikację prawną czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1</a> na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209 a;art. 209 a § 1)">art. 209 a § 1 kk</a>, czego uczynić nie mógł bez zmiany opisu czynu i ustalenia faktu, że pokrzywdzony został narażony na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a co w ramach procedowania w trybie wniosku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 kpk</a> było także wykluczone, bo w takiej procedurze w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 4)">art. 343 § 4 kpk</a> postępowania dowodowego nie prowadzi się.</p> <p>W podstawie wymiaru kary w ślad za błędnym wnioskiem prokuratora przywołano <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1 a kk</a>.</p> <p>Skoro ponadto nie czyniono starań o zmianę treści wniosku w ramach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 3)">art. 343 § 3 kpk</a>, (przez ograniczenie czasookresu czynu przyjmując początkową 31 maja 2017r. i podstawę wymiaru kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1a kk</a> na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1)">art. 209 § 1 kk</a>) to w zaistniałych warunkach procesowych sąd I instancji był zobligowany do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 7)">art. 343 § 7 kpk</a> tj. wniosku o skazanie nie uwzględnić i sprawę rozpoznać na zasadach ogólnych.</p> <p>Z przytoczonych powodów należało orzec jak na wstępie.</p> </div>