VI Ka 933/18
Суди загальної юрисдикції2018-12-14
Номер справи
VI Ka 933/18
Дата рішення
2018-12-14
Тип
SENTENCE
Судді
Małgorzata Peteja-Żak (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygnatura akt VI Ka 933/18</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia<strong>
<!-- --> 14 grudnia 2018</strong> r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p>
<p>Przewodniczący SSO Małgorzata Peteja-Żak</p>
<p>Protokolant Marzena Mocek</p>
<p>przy udziale <span class="anon-block">M. K.</span> Inspektora Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowej w <span class="anon-block">K.</span> Oddział w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniach 13 listopada 2018r. i 14 grudnia 2018 r.</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">J. M.</span>
</strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span>,</p>
<p>syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">U.</span>
</p>
<p>obwinionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 2;art. 283 § 2 pkt. 7)">art. 283§2 pkt 7 ustawy z dnia 26.06.1974r. - Kodeks Pracy</a> (Dz.U z 2016 r. poz. 1666 ze zm. oraz z 2017 z 2017r. Dz. U. poz. 962) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 2;art. 283 § 2 pkt. 7)">art. 283§2 pkt 7 ustawy z dnia 26.06.1974r. - Kodeks pracy</a> (Dz.U. z 2016r. poz. 1666 ze zm. oraz z 2016. Dz.U. poz. 2255)</p>
<p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach</p>
<p>z dnia 16 maja 2018 r. sygnatura akt VI W 1069/17</p>
<p>na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 kpw</a>
</p>
<p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt VI Ka 933/18</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE WYROKU</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->z dnia 14 grudnia 2018r.</strong>
</p>
<p>Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 16 maja 2018r. uznał obwinionego <span class="anon-block">J. M.</span> za winnego tego, że będąc Prezesem Zarządu w <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) N.</span> w okresie od 26 maja 2017r. do 4 października 2017r. nie wykonał nakazu płatniczego z dnia 26 maja 2017r., <span class="anon-block">nr rej. (...)- (...)- (...)- (...)</span>. Swoim zachowaniem <span class="anon-block">J. M.</span> wyczerpał znamiona wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 2;art. 283 § 2 pkt. 7)">art. 283 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 1)">art. 283 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 2;art. 283 § 2 pkt. 7)">art. 283 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 1)">art. 283 § 1 Kodeksu pracy</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1</a> kw wymierzono mu karę grzywny w wysokości 1000 złotych. Ponadto obwinionego obciążono kosztami sądowymi w łącznej kwocie 200 złotych.</p>
<p>Od wyroku tego apelację wniósł obrońca obwinionego. Zaskarżył orzeczenie Sądu I instancji w całości i zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania, a to:</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art 8 kpw</a> poprzez dowolną ocenę dowodów polegającą na przyjęciu, że obwiniony był jedynym wspólnikiem firmy pod nazwą <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, że w okresie od maja do października 2017r. był osobą, która zajmowała się sprawami w/w spółki, przyjęciu, że rezygnacja z funkcji członka zarządu miała „chronić” spółkę przed kontrolami, zajmował się sprawami spółki z zakresu prawa pracy, rezygnacja obwinionego z funkcji Prezesa Zarządu miała nastąpić ze skutkiem na dzień 24 kwietnia 2017r., był zobowiązany w zaznaczonym okresie do wykonania nakazu płatniczego, podczas gdy treści odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że obwiniony nie był jedynym wspólnikiem spółki, brak jest dowodów wskazujących bezpośrednio, aby obwiniony wykonywał jakiekolwiek czynności z zakresu prawa pracy, a w grudniu 2016r. złożył rezygnację z funkcji Prezesa Zarządu;</p>
<p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z dokumentów źródłowych spółki, w szczególności umowy spółki, na okoliczność ustalenia czy obwiniony był jedynym wspólnikiem firmy pod nazwą <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> skutkujące błędnymi ustaleniami faktycznymi polegającymi, na tym że obwiniony dopuścił się wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 § 2;art. 283 § 2 pkt. 7)">art. 283 § 2 pkt 7 Kodeksu pracy</a>.</p>
<p>Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku <br/>i uniewinnienie obwinionego oraz zasądzenie na rzecz obwinionego kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje: </strong>
</p>
<p>Konsekwencją wniesienia apelacji jest uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach. Nie przesądzając w niczym sposobu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, ani też oceny dowodów, stwierdzić należy, iż zaskarżony wyrok z uwagi na niewyjaśnienie istotnych okoliczności, które skutkowały przedwczesnymi ustaleniami faktycznymi, jak też ocenę materiału dowodowego zaprezentowaną w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia, która nasuwa wątpliwości i stąd nie jest przekonywująca, musiał zostać uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.</p>
<p>Podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a ocena zgromadzonych dowodów musi być swobodna, a nie dowolna. Jednym z wyznaczników swobodnej oceny dowodów jest wzięcie pod uwagę wszystkich, istotnych z punktu widzenia przedmiotu procesu, dowodów zgromadzonych w sprawie.</p>
<p>Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy zdaniem Sądu odwoławczego wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach nie spełnia powyższych wymagań. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że „wiarygodnymi i wystarczającymi” dowodami w sprawie były dla Sądu protokół kontroli (k.1-5), notatka (k.6), nakaz (k.7-8) oraz upomnienie (k.9).</p>
<p>Sąd I instancji ustalając stan faktyczny oparł się w całości na dokumentach opisanych wyżej, uznając obwinionego <span class="anon-block">J. M.</span> za winnego popełnienia wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 283;art. 283 pkt. 7)">art. 283 pkt 7 Kodeksu pracy</a>. Sąd uznał, że <span class="anon-block">J. M.</span> był osobą reprezentującą pracodawcę, formalnie w okresie od maja do października 2017r. nie pełniąc funkcji prezesa zarządu, jednak był on jedynym członkiem zarządu i jedynym wspólnikiem spółki, a zatem w sytuacji gdy jedyny wspólnik dokonując czynności „z samym sobą” zrezygnował z funkcji prezesa zarządu miało to jednak jedynie charakter formalny. Obwiniony zajmował się faktycznie sprawami spółki, również z zakresu prawa pracy (nakazanie pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę – nakaz podlegający natychmiastowemu wykonaniu). Z przytoczonych wywodów wynika, że według Sądu I instancji w zasadzie jedynymi dowodami mogącymi stanowić podstawę do ustalenia sprawstwa obwinionego są wyżej wymienione dowody.</p>
<p>Sąd odwoławczy po analizie akt przedmiotowej sprawy uznał, że nie sposób się z powyższym stanowiskiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach zgodzić. Należy zauważyć, iż bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne ostać się nie mogą –„wyroku nie wolno wydawać na podstawie części materiału dowodowego, a musi on być wynikiem analizy całokształtu ujawnionych okoliczności, a więc i tych, które tezę oskarżenia potwierdzają i tych, które ją podważają. Dopiero wszechstronna ocena wszystkich dowodów i wynikających z nich okoliczności może doprowadzić do wykrycia prawdy i poczynienia prawidłowych w tym zakresie ustaleń” (wyrok SN z dnia 1.02.1996 r. sygn. akt III KRN 191/95 Prok. i Pr. 1996/7-8/11).</p>
<p>Nie zostało zdaniem Sądu odwoławczego zbadane kto w okresie zarzucanego czynu zabronionego, tj. niewykonania nakazu płatniczego z dnia 26 maja 2017r., o <span class="anon-block">nr rej. (...)- (...)- (...)</span>, od 26 maja 2017r. do 4 października 2017r. reprezentował <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, która niewątpliwie w tym okresie funkcjonowała, co wynika z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniach – 7,22 września i 4 października 2017r. Jak wynika z przeprowadzonej kontroli pracownikiem w spółce nadal zatrudnionym był wówczas <span class="anon-block">A. M.</span>, wykonując faktycznie pracę. Ponadto nie ustalono czy <span class="anon-block">M. G.</span> pełnił faktycznie w wyżej opisanym okresie funkcję wiceprezesa zarządu przedmiotowej spółki, jak wynikać to miało z „nowej” umowy <span class="anon-block"> spółki (...)</span> z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 3 marca 2016r. (k. 152). Wprawdzie <span class="anon-block">M. G.</span> nie był zgłoszony jako wiceprezes zarządu do KRS, jednakże zgodnie z powszechną wiedzą, jak i orzecznictwem, fakt ten nie wykluczał rzeczywistego pełnienia przez niego tej funkcji, wynikającej z przedmiotowej umowy, wpis bowiem w rejestrze zmian składu zarządu spółki ma jedynie charakter deklaratywny. Konieczne było zatem ustalenie czy w czasie objętym zarzutem w/w osoba pełniła tę właśnie funkcję. Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia jest ustalenie kto odebrał przesyłkę w dniu 30 grudnia 2016r. (k. 113, 115-116) z oświadczeniem obwinionego o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu (rezygnacja z dnia 30 listopada 2016r.), a tym samym czy rezygnacja ta była skuteczna. Nie jest wiadomym również, kto w imieniu spółki złożył i podpisał sprawozdanie finansowe spółki za rok 2016. Wobec powyższego nie zostało ustalonym również kto faktycznie reprezentował <span class="anon-block"> spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (...)</span>, a co ważniejsze dla przedmiotowej sprawy - kto był odpowiedzialny za natychmiastowe wykonanie nakazu Inspektora Pracy z dnia 26 maja 2017r. (k. 7-8).</p>
<p>Powyższe okoliczności sprawiły, iż Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania.</p>
<p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach zobligowany będzie do przeprowadzenia postępowania dowodowego w pełnym zakresie, przesłuchując między innymi <span class="anon-block">A. M.</span> oraz <span class="anon-block">M. G.</span> (po ustaleniu jego adresu dla doręczeń) celem wyjaśnienia powyżej opisanych, a niewyjaśnionych kwestii oraz celem uznania czy skuteczną była rezygnacja <span class="anon-block">J. M.</span> z funkcji prezesa zarządu, w szczególności mając na uwadze treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 202;art. 202 § 5)">art. 202 § 5 ksh</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 746)">art. 746 kc</a>, stosowanym odpowiednio w takiej sytuacji. Co się zaś tyczy pozostałych niewyjaśnionych dotychczas kwestii, należy przypomnieć Sądowi I instancji, że dla <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wyznaczono jako kuratora adwokata <span class="anon-block">M. W.</span>, zatem jego należy zobowiązać do ustalenia i wyjaśnienia części z niewyjaśnionych faktów m. in. ustalenia kto odebrał przesyłkę z dnia 30 grudnia 2016r.</p>
<p>Tak zgromadzony materiał dowodowy podda następnie Sąd Rejonowy wszechstronnej analizie oraz swobodnej ocenie zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, po czym wyciągnie prawidłowe wnioski końcowe, oczywiście z uwzględnieniem wszystkich podniesionych powyżej uwag i wskazań Sądu odwoławczego.</p>
<p>Z tych też względów orzeczono jak na wstępie.</p>
</div>