Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

XIII Ga 951/18

Суди загальної юрисдикції2018-12-18
Номер справи
XIII Ga 951/18
Дата рішення
2018-12-18
Тип
REASONS

Судді

Beata MatysikPaweł HajdysTomasz Bajer (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt XIII Ga 951/18</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 08 maja 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi <br/>w sprawie z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki akcyjnej</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 4.126,05 zł oddalił powództwo (pkt 1) obciążając powódkę obowiązkiem zwrotu pozwanej poniesionych przez nią kosztów procesu (pkt 2) i orzekł o zawrocie stronom postępowania niewykorzystanych zaliczek na wydatki (pkt 3 i 4).</p> <p>Powódka wniosła apelację od powyższego wyroku zaskarżając go w części, tj., w pkt 1 w zakresie kwoty 3.956,05 zł.</p> <p>Zaskarżonemu wyrokowi powódka zarzuciła:</p> <p>- naruszenie prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 § 4 k.c.</a> poprzez jego błędne zastosowanie <br/>i uznanie, iż roszczenie odszkodowawcze uległo przedawnieniu po trzech latach <br/>od doręczenia poszkodowanemu decyzji pozwanej z dnia 30 lipca 2013 roku, podczas gdy na skutek przerwy spowodowanej odwołaniem od decyzji odszkodowawczej stanowiącego jednocześnie ponowne zgłoszenie roszczenia w dniu 21 lipca 2016 roku termin przedawnienia zaczął biec od nowa od dnia 31 sierpnia 2016 roku, tj. wydania przez ubezpieczyciela ostatecznego oświadczenia o odmowie spełnienia roszczenia, <br/>a zatem w chwili pozwu roszczenie nie było przedawnione,</p> <p>- naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez błędną ocenę materiału dowodowego skutkującą ustaleniem, że pismo powódki z dnia 21 lipca 2016 roku nie stanowiło nowego elementu w stanie faktycznym, gdy w rzeczywistości stanowiło odwołanie <br/>ze zgłoszeniem nowego, sprecyzowanego roszczenia, popartego kalkulacją naprawy załączoną po raz pierwszy do w/w pisma.</p> <p>W oparciu o powyższe powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kwoty 307,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami <br/>za opóźnienie od dnia 22 lipca 2016 roku do dnia zapłaty i kwoty 3.648,55 zł <br/>wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 09 lipca 2013 roku do dnia zapłaty, <br/>a także zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania za I i II instancję, <br/>w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie apelacji powódki jako oczywiście bezzasadnej oraz <br/>o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p>Apelacja powódki skutkowała uchyleniem zaskarżonego wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Kluczowe znaczenie ma podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 § 4 k.c.</a> Powołany przepis przewiduje, że bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie <br/>do ubezpieczyciela przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia. Wykładnia powołanego przepisu ma decydujące znaczenie dla oceny, czy w niniejszej sprawie doszło <br/>do przerwania biegu terminu przedawnienia przez zgłoszenie przez powódkę w piśmie z dnia 21 lipca 2016 roku sprecyzowanego kwotowo roszczenia z tytułu szkody w pojeździe <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> z dnia 08 lipca 2013 roku, a w konsekwencji – czy w dacie wytoczenia powództwa roszczenie objęte pozwem było przedawnione czy też nie.</p> <p>Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela utrwalony <br/>w orzecznictwie sądów powszechnych pogląd, zgodnie z którym na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 § 4 k.c.</a> ponowienie wezwania do zapłaty, nawet w zakresie tych samych roszczeń, co do których ubezpieczyciel w toku postępowania likwidacyjnego już się wypowiedział, rodzi skutek <br/>w postaci przerwania biegu przedawnienia <em> <!-- --> (tak SA w Łodzi, wyrok z dnia12.07.2016 r., I ACa 50/16, Legalis nr1508799)</em>. Jak podkreślił Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia <br/>25 czerwca 2015 roku, I ACa 104/15 <em> <!-- --> (Legalis nr 1326308)</em> za takim powiązaniem skutku <br/>w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia z każdorazowym zgłoszeniem szkody przez poszkodowanego przemawia wykładnia literalna przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 § 4 k.c.</a> Brak jest natomiast podstaw do stosowania wykładni zarówno systemowej, jak i teleologicznej, biorąc przede wszystkim pod uwagę, że przepis ten został wprowadzony do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a> <br/>z myślą o zabezpieczeniu interesów ubezpieczających a nie ubezpieczycieli. Ponadto racjonalnie działający ustawodawca inaczej zredagowałby treść powyższego przepisu, gdyby zakładał jedynie pierwotne zgłoszenie szkody. Z tych względów na aprobatę nie zasługuje pogląd przeciwny prezentowany w literaturze np. przez J.M. Kondka w Komentarzu <br/>do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819)">art. 819 k.c.</a> pod red. Osajdy 2018, wyd. 20 <em> <!-- --> (Legalis)</em>.</p> <p>Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że Sąd Rejonowy błędnie uznał, że roszczenie powódki w dacie wytoczenia powództw, tj. a dniu 06 września 2016 roku, było przedawnione, bowiem ponowne zgłoszenie roszczenia pismem z dnia <br/>21 lipca 2016 roku, przerwało bieg terminu przedawnienia. Termin ten zaczął biec na nowo od dnia doręczenia powódce decyzji pozwanej z dnia 31 sierpnia 2016 roku.</p> <p>Przyjęta wykładnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 § 4 k.c.</a> czyni bezprzedmiotowym sformułowany w apelacji zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Uwzględnienie przez Sąd Rejonowy zarzutu przedawnienia i na tej podstawie oddalenie powództwa było przyczyną pominięcia rozważań w zakresie wysokości zgłoszonego roszczenia a także zasadności poszczególnych jego składników. Nie została więc rozpoznana istota sprawy. Wydanie przez Sąd Okręgowy w takiej sytuacji procesowej orzeczenia reformatoryjnego prowadziłoby do pozbawienia stron prawa odwołania się do sądu II instancji w zakresie wysokości przyznanego odszkodowania. To zaś skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku w zaskarżonym zakresie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> <br/>i przekazaniem sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Łodzi – Śródmieścia <br/>w Łodzi po ponownego, z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego. Wskazać należy, że z uwagi na wnioski apelacyjne, Sąd Okręgowy przyjął, że zaskarżeniem objęto pkt 1 przedmiotowego wyroku co do kwoty 3.956,05 zł oraz pkt 2 w całości.</p> <p>Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy weźmie pod uwagę zaprezentowaną powyżej wykładnię <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 4)">art. 819 § 4 k.c.</a> skutkującą uznaniem, że w dacie wytoczenia powództwa roszczenia nim objęte nie były przedawnione i dokona analizy zgłoszonych roszczeń zarówno co do zasady jak i co do wysokości, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego.</p> <p>Tomasz Bajer Beata Matysik Paweł Hajdys </p> </div>