I SA/Ol 805/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE A.K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A. - A.K., reprezentowany przez pełnomocnika, we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu złożonego wniosku w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) wniósł o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w całości do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego albowiem w przeciwnym wypadku wykonanie decyzji grozi skarżącemu i jego rodzinie wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą – auto – komis. Z uwagi na ubożenie społeczeństwa oraz trwający kryzys od wielu miesięcy działalność przynosi straty. Żona skarżącego otrzymuje wynagrodzenie rzędu ok. 1400 zł miesięcznie. Skarżący ma na utrzymaniu dwoje dzieci. Na nim i jego żonie ciąży szereg zobowiązań związanych z bieżącym utrzymaniem domu i rodziny. Wszelkie zarobione środki przeznaczane są na zakup żywności, bieżące opłaty, zakup lekarstw, zakup artykułów higienicznych, etc. W chwili obecnej z uwagi na generowanie przez prowadzoną przez niego działalność straty skarżącemu pomaga – w miarę możliwości – rodzina. Uiszczenie w chwili obecnej na rzecz organu kwoty 997 zł, jak i pozostałych kwot w związku z wydanymi decyzjami jest niemożliwe. Żeby uiścić ww. kwoty skarżący musiałby sprzedać mieszkanie, a tym samym pozbawić dachu nad głową swoją rodzinę lub zrezygnować z zakupu żywności i lekarstw dla dzieci – co również jest niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyte w/w przepisie prawa wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wydając orzeczenie bierze pod uwagę zarówno wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia lub nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wskazać należy, że przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie dotyczące określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego na kwotę 997 zł. Sąd z urzędu posiada wiedzę, iż obecnie w tut. sądzie prowadzane są jeszcze trzy inne postępowania dotyczące określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Tym samym mając na uwadze powyższe, a także sytuację rodzinną (posiada na utrzymaniu dwoje dzieci) i majątkową (prowadzona przez niego działalność gospodarcza generuje stratę, zaś żona osiąga dochód 1400 zł miesięcznie) Sąd stwierdził, iż w niniejszym przypadku są podstawy do przyjęcia, iż do czasu wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zachodzi, w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, niebezpieczeństwo powstania u skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.