IV SAB/Wa 138/12

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. S. na czynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie rozpatrzenia podania postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 września 2012 r. sygn. akt IV SAB/Wa 138/12 odrzucił skargę E. S. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 października 2012 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla E. S. radcę prawnego z urzędu. W dniu 5 listopada 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo informujące o wyznaczeniu przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnika dla skarżącej w osobie radcy prawnego E. D. W dniu 4 grudnia 2012 r. radca prawny E. D. złożyła do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 17 września 2012 r. W opinii, a także w piśmie z dnia 30 listopada 2012 r., przy którym nadesłała ją do sądu, pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie oświadczając, że koszty zastępstwa prawnego nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej we wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawarła wymaganego prawem oświadczenia. Oświadczenie to jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08, z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 615/08 i z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71). Nie może być też ono zastąpione sformułowaniem wniosku poprzez wskazanie, że pełnomocnik wnosi o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, bowiem wedle powołanego § 16 rozporządzenia, to właśnie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierać ma oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Mając na uwadze, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Z tego względu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.