VI SA/Wa 1521/09

SENTENCJA Dnia 16 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2009 r. odrzucającego skargę Z. L. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego postanawia odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Z. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2009 r., w przedmiocie przedłużenia terminu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. Postanowieniem z dnia 2 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wobec nieuiszczenia przez stronę skarżącą reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika stałego wpisu sądowego od skargi w wysokości 3000 zł. Postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] października 2009 r. Na powyższe postanowienie pismem nadanym w dniu [...] października 2009 r. wniósł zażalenie ustanowiony pełnomocnik strony skarżącej – radca prawny. W tak określonym środku odwoławczym podjął polemikę z uznaniem przez Sąd wysokości wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zasadniczy problem w rozpatrywanej sprawie, dotyczy dopuszczalności zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi. Znaczenie tego problemu wynika przede wszystkim z tego, że w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sposób odmienny zostały ukształtowane środki zaskarżania orzeczeń wydanych przez sąd pierwszej instancji, którymi są skarga kasacyjna i zażalenie. Nie nasuwa wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Prowadzi to do wniosku, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2004 r., sygn. akt OZ 120/04, opublikowane [w:] Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych 2004 nr 2, poz. 34). Przepis art. 173 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie nasuwa wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, i to bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Także w przypadku odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu w prawidłowej wysokości, postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Prowadzi to do wniosku, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie przysługuje skarga kasacyjna na podstawie art. 173 § 1 p.p.s.a. Stanowiska tego nie podważa w niczym przepis art. 220 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, w jakich wypadkach zażalenia są wolne od wpisu (nie pobiera się wpisu), a nie od jakich orzeczeń przysługuje zażalenie. Z analizy tego przepisu wynika, że stanowi on normę prawną, według której jeżeli na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 przysługuje zażalenie, to zażalenie wolne jest od wpisu. Tak więc przepis ten nie określa, na które postanowienia o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 przysługuje zażalenie. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. wymienia skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania. To, że na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie, wynika z art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a., to zaś, że na postanowienie o odrzuceniu zażalenia przysługuje zażalenie, wynika z art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a, bez względu na to, jakie są przyczyny odrzucenia tych środków prawnych. Nie ma więc wystarczających podstaw do przyjęcia stanowiska, że w razie postanowienia o odrzuceniu skargi z tego powodu, że nie został uiszczony w wyznaczonym terminie należny wpis, to, jaki środek odwoławczy przysługuje od takiego postanowienia, określa przepis art. 220 § 4 p.p.s.a., jako przepis szczególny w stosunku do przepisu art. 173 § 1 tego Prawa. Jak wynika z akt sprawy, strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, dlatego też sporządzenie i wniesienie przez radcę prawnego, zażalenia na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie, wywołuje ten skutek, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Gdy wniesiono zażalenie zamiast skargi kasacyjnej zażalenie takie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2006 r., sygn. akt I FSK 1022/05) Z przytoczonych wyżej względów Sąd, stosownie do art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.