II GSK 1283/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz (spr.) Sędziowie NSA Ludmiła Jajkiewicz Małgorzata Korycińska Protokolant Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. L., W. C. – W. s.c. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 2193/11 w sprawie ze skargi M. L., W. C. – W. s.c. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Urzędu Pracy w R. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]; 3. zasądza od Ministra Rozwoju Regionalnego na rzecz M. L., W. C. – W. s.c. kwotę 1406 (tysiąc czterysta sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 2193/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę M. L. i W. C. – wspólników spółki cywilnej W. s.c. M. L., W. C. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich. Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że w dniu [...] czerwca 2009 r. M. L. i W. C. – wspólnicy spółki cywilnej W. s.c. wystąpili do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w R. z wnioskiem o dofinansowanie projektu "Twoja szansa II – wspieranie kobiet na rynku pracy" w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Po rozpatrzeniu wniosku, w dniu [...] października 2009 r. została zawarta umowa pomiędzy wspólnikami spółki a Województwem [...] – Wojewódzkim Urzędem Pracy w R. (Instytucją Pośredniczącą) o dofinansowanie określonego wyżej projektu. Następnie w wyniku planowej kontroli, ustalono, że zgodnie z wnioskiem, całością projektu zarządza kierownik – wspólnik W. C., za pomocą zarządu – drugiego wspólnika M. L. Do pierwszego należą: bieżące zarządzanie realizacją zadań w projekcie, sprawozdawczość finansowa i merytoryczna, monitorowanie i kontrola rezultatów, wybór i kontakt z podwykonawcami, stały kontakt z Instytucją Pośredniczącą, zaś do drugiego – nadzór i decyzje strategiczne, bieżące zarządzanie finansami a także ewaluacja. Taki podział zadań w spółce związanych z realizacją projektu ustalono w uchwale wspólników z dnia [...] marca 2010 r. Wynagrodzenie W. C. było rozliczane w ramach kosztów bezpośrednich projektu, zaś wynagrodzenie drugiego wspólnika było rozliczane miesięcznymi kartami w ramach kosztów pośrednich. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Wojewódzki Urząd Pracy w R. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) w zw. z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – powoływanej dalej jako k.p.a.), zobowiązał wspólników spółki cywilnej W. do zwrotu środków w kwocie 3880 zł wraz z odsetkami, wykorzystanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych, przeznaczonych na wynagrodzenie wspólnika pełniącego w tym programie funkcję zarządu ogólnego. W uzasadnieniu organ podał, że miesięczne karty pracy i zawarty w nich zakres zadań wykonywanych na rzecz lub w ramach projektu przez M. L. dotyczą czynności zwykłego zarządu, które mógł podjąć W. C. jako wspólnik, uprawniony i zobowiązany do przeprowadzania spraw spółki nieprzekraczających zwykłego zarządu. Reprezentowanie i prowadzanie spraw spółki cywilnej należy bowiem, zgodnie z art. 867 Kodeksu cywilnego, do obowiązków wspólnika, za które to czynności nie może on żądać wynagrodzenia. Osobiste świadczenie pracy jest połączone z prowadzeniem lub reprezentowaniem spółki i wynika z istoty członkostwa w spółce cywilnej. Wspólnik ma z tego tytułu jedynie prawo do udziału w zyskach spółki. Na tej podstawie organ uznał wynagrodzenie za czynności zarządu ogólnego w ramach programu, zaliczone przez wspólników do kosztów pośrednich, za wydatek niekwalifikowany. Nie spełniał on bowiem kryterium kwalifikowalności wydatków określonego w Wytycznych POKL, zgodnie z którymi wydatki są kwalifikowane, o ile są niezbędne dla realizacji projektu. Po rozpatrzeniu odwołania strony Minister Rozwoju Regionalnego decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., na podstawie art. 207 ust. 12 w zw. z art. 207 ust. 9 i ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podkreślił, że rozdzielenie funkcji kierownika projektu i zarządu byłoby celowe przy założeniu, że kierownikiem projektu jest osoba spoza spółki, zatrudniona na potrzeby realizacji projektu (jak wynikało to z pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie). Powierzenie funkcji kierownika projektu osobie z zewnątrz wymaga bowiem nadzoru i udzielenia wsparcia. Jednak gdy kierownikiem projektu zostaje jeden ze wspólników spółki cywilnej, ustanowienie zarządu w projekcie jest bezprzedmiotowe z uwagi na powielanie się zadań przypisanych zarządowi i kierownikowi. W. C. pełniąc funkcję kierownika projektu, mógł jednocześnie, jako wspólnik, wykonywać zadania z zakresu ogólnego zarządu projektem. Wspólnicy spółki cywilnej wnieśli skargę na powyższą decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., w której wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu stwierdzili, że wynagrodzenie M. L. z tytułu pełnienia funkcji "zarządu w Projekcie" było co do zasady wydatkiem kwalifikowanym, zgodnie z Wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL. Wykonywane przez niego czynności były bowiem ściśle związane z danym projektem, a nie z działalnością spółki cywilnej jako takiej. Wynagrodzenie za zarząd projektem nie powinno być zaś utożsamiane z udziałem w zysku spółki cywilnej. Skarżący podkreślili, że rozdzielili pomiędzy siebie formalnie obowiązki związane z realizacją projektu. Natomiast w uzasadnieniu decyzji organ nie wykazał, jakie konkretnie czynności były wykonywane przez kierownika projektu, a jakie w ramach zarządzania projektem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji podkreślił, że zgodnie z aneksem do umowy spółki cywilnej z dnia [...] września 2009 r. zawartej pomiędzy M. L. a W. C., "wspólnicy zobowiązują się wnieść tytułem wkładu do spółki powtarzające się świadczenia usług na rzecz spółki, których zakres odpowiada treści obowiązków zarządu w realizowanym przez spółkę projekcie "Twoja nowa szansa II – wspieranie kobiet na rynku pracy" [...] Zakres zadań zarządu w projekcie, czas i wynagrodzenie za świadczoną pracę zostały ujęte w budżecie projektu. Świadczone przez wspólników usługi w trakcie realizacji projektu miały być rejestrowane i rozliczane na podstawie "karty czasu pracy" stanowiącego dokument równoważny dokumentowi księgowemu". Sąd stwierdził następnie, że zgodnie z utrwalonymi poglądami doktryny usługi wspólnika na rzecz spółki są szczególną postacią wkładu w świetle art. 861 § 1 k.c. Wniesienie takiego wkładu wyraża się w świadczeniu usług zastrzeżonych w umowie przez wspólnika spółki bez wynagrodzenia. W ocenie Sądu I instancji, w sytuacji, w której W. C. pełnił nie tylko funkcję kierownika projektu, lecz jako wspólnik sprawował zarząd ogólny sprawami spółki, rozróżnienie "zarządu w projekcie" i "zarządu w spółce" staje się sztuczne. Sąd zauważył, że zadania powierzone kierownikowi w projekcie oraz zadania należące do zarządu powielają się i przenikają nawzajem. Trudno jest precyzyjnie rozdzielić, która z konkretnych czynności jest wykonywana w ramach kierowania projektem, a która w ramach ogólnego zarządu projektem. Zdaniem Sądu I instancji, w sytuacji gdy beneficjentem są wspólnicy spółki cywilnej ("spółka"), projekt staje się "ich" sprawą, którą na mocy umowy spółki zobowiązani są się zajmować. Prowadzenie spraw związanych z projektem i dokonywanie czynności reprezentacyjnych związanych z projektem oznacza de facto świadczenie usług na rzecz spółki. Tymczasem jak wynika z art. 865 § 1 k.c., prowadzenie spraw spółki jest prawem i jednocześnie obowiązkiem każdego wspólnika. Reprezentowanie i prowadzenie spraw spółki cywilnej należy do obowiązków wspólnika, za które to czynności nie może on żądać wynagrodzenia, gdyż osobiste świadczenie usług połączone z prowadzeniem lub reprezentowaniem spółki wynika z istoty członkostwa w spółce i z tego tytułu wspólnik otrzymuje wynagrodzenie w postaci udziału w zyskach. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, W. C. pełniąc funkcję kierownika projektu, jednocześnie wykonywał zadania z obszaru zarządu, co oznacza, że spełniał obowiązek wynikający z członkostwa w spółce cywilnej. M. L. również wykonywał zadania z obszaru zarządu, pobierając za to wynagrodzenie. Wydatki w postaci wynagrodzenia M. L. nie były więc niezbędne dla realizacji projektu, co oznacza że nie były wydatkami kwalifikowalnymi w rozumieniu wspomnianych Wytycznych. Sąd I instancji podał, że uwzględnienie kosztów związanych z ogólnym nadzorem nad działalnością i reprezentacją spółki, jakie ponosi beneficjent w związku z realizacją projektu, jako kosztów pośrednich jest możliwe pod warunkiem, że są one faktycznie ponoszone. W przypadku spółki cywilnej koszty zarządu nie występują, zatem niedopuszczalne jest ich ustanawianie w ramach projektu. M. L. i W. C. zaskarżyli wyrok WSA w W. z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 2193/11 w całości skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucili zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., naruszenie prawa materialnego, a mianowicie: 1. błędną wykładnię przepisów Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (wersja Wytycznych z dnia 27 marca 2009 r.), w szczególności przepisu rozdz. 4.2 pkt 2) lit. a), rozdz. 4.2 pkt 5 lit. b), rozdz. 4.2 pkt 7 oraz rozdz. 2.2 pkt 3) Wytycznych, polegającą na błędnym przyjęciu, że przy rozliczaniu kosztów pośrednich obowiązuje wymóg ponoszenia kosztów administracyjnych (pośrednich) w ramach działalności pozaprojektowej (w ramach standardowej działalności Spółki), podczas gdy wymogu takiego nie ma, a także rozdzielenie funkcji kierownika projektu i zarządu projektem jest celowe jedynie przy założeniu, że kierownikiem projektu jest osoba spoza spółki, zatrudniona na potrzeby realizacji projektu. Konsekwencją błędnej wykładni ww. przepisów Wytycznych przez Sąd I instancji było nieprawidłowe przyjęcie, że wynagrodzenie M. L. oraz W. C. z tytułu "kosztów zarządu" projektem nie może być skutecznie rozliczone w ramach kosztów pośrednich; 2. niewłaściwe zastosowanie art. 211 ust. 1 pkt 2) i ust. 4 i art. 208 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 214 ze zm.), oraz art. 207 ust. 1 pkt 2) i ust. 9 i art. 118 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, polegające na tym, że Sąd I instancji zastosował powyższe przepisy, w sytuacji gdy skarżący nie naruszyli procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu UE, w szczególności nie naruszyli przepisów Wytycznych; 3. poprzez błędną wykładnię art. 867 § 1 k.c., polegającą na przyjęciu, że wypłata z zysku spółki nie stanowi wynagrodzenia wspólników spółki, podczas gdy wypłata z tytułu udziału w zyskach spółki stanowi formę takiego wynagrodzenia. Ponadto na podstawie art. 174 pkt 2) p.p.s.a. skarżący postawili zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 80 k.p.a. polegające na oddaleniu skargi skarżących, w sytuacji gdy zachodziły podstawy do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonych decyzji, ponieważ Sąd I Instancji oraz organ błędnie ustalił, że: - zadania kierownika projektu – W. C. oraz zadania z zakresu zarządu projektem M. L. powielają i przenikają się nawzajem, tymczasem w przypadku skarżących nie dochodzi do powielania stanowisk i/lub ich funkcji w ramach realizowanego projektu, - W. C. pełniąc funkcję kierownika projektu, pełnił jednocześnie funkcję zarządu projektem, - skarżący otrzymali podwójną refundację wydatków finansowanych ze środków projektu, podczas gdy w niniejszej sprawie nie miała miejsca jakakolwiek podwójna refundacja wydatków; skarżący zarzucili ponadto Sądowi I instancji oraz organowi nierozpatrzenie wyczerpująco materiału dowodowego w sprawie, w szczególności pominięcie dokumentów w postaci miesięcznych kart czasu pracy osób pracujących w ramach projektu, co miało istotny wpływ na ustalenie stanu faktycznego i rozstrzygnięcie sprawy; pominięcie dowodu w postaci Kart czasu pracy doprowadziło bowiem do nieprawidłowego ustalenia przez Sąd I instancji, że obowiązki "kierownika projektu" i "osoby zarządzającej projektem" są tożsame, i w konsekwencji przyjęcie, że koszty zarządu projektem M. L. nie są niezbędne; 2. art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli, w tym naruszenie zasady ochrony zaufania obywateli do państwa, polegające na niezakwestionowaniu przez Sąd I instancji rozbieżnej interpretacji tych samych przepisów dokonanej przez ten sam organ, na tle tego samego stanu faktycznego, tj. oceny Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2010 r. o zgodności założeń projektu z przepisami Wytycznych oraz oceny dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] czerwca 2011 r. o niezgodności założeń projektu z przepisami Wytycznych, 3. art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez brak uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w sposób odpowiadający wymogom prawa, tj. poprzez: nieodniesienie się do wszystkich argumentów podnoszonych przez skarżących w skardze na poparcie stawianych zarzutów, przedstawienie uzasadnienia w sposób ogólny, niewyczerpujący istoty sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podkreślili, że Minister Rozwoju Regionalnego w decyzji z dnia [...] maja 2012 r., wydanej na tle analogicznego stanu faktycznego i załączonej do skargi kasacyjnej, orzekł, że nie doszło do naruszenia Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL. Skarżących stwierdzili następnie, że zarzucana Sądowi I instancji błędna wykładnia Wytycznych polegała na przyjęciu, że przy rozliczaniu kosztów pośrednich obowiązuje wymóg ponoszenia kosztów administracyjnych (pośrednich) w ramach działalności pozaprojektowej (w ramach standardowej działalności spółki), podczas gdy wymogu takiego nie ma. Ich zdaniem, M. L. wpisuje się w definicję osoby uprawnionej do reprezentowania jednostki, której zakres czynności nie jest przypisany wyłącznie do projektu, wykonywał on bowiem szereg innych, pozaprojektowych obowiązków w spółce; pobierał w ramach standardowej, pozaprojektowej działalności "wynagrodzenie" z tytułu reprezentowania i prowadzenia spraw spółki w postaci udziału w zyskach z jej działalności, zaś z chwilą przystąpienia do realizacji projektu jego zakres obowiązków został poszerzony o czynności związane ze sprawowaniem zarządu w projekcie. Tym samym wzrósł nakład jego pracy koniecznej do wykonania z uwagi na zapewnienie sprawnego systemu zarządzania i wewnętrznej kontroli w projekcie. Jego wynagrodzenie zostało przewidziane w projekcie i odnosi się tylko i wyłącznie do zakresu czynności wykonywanych w ramach projektu, a nie w ramach sprawowania zarządu w spółce czy prowadzenia jej spraw. Zdaniem skarżących, w ramach kosztów pośrednich dopuszczalne jest rozliczanie kosztów osób uprawnionych do reprezentowania jednostki, których zakresy czynności nie są przypisane wyłącznie do projektu, np. kierownik jednostki, ale tylko w takiej części, w jakiej to wynagrodzenie odnosi się do czynności wykonywanych stricte w ramach projektu. Wprowadzenie dla rozliczenia kosztów pośrednich, rozliczanych na tej zasadzie, dodatkowego wymogu, nieprzewidzianego postanowieniami Wytycznych, tj. konieczności ponoszenia kosztów w ramach standardowej działalności, jest zupełnie nieprawidłowe i doprowadziłoby do kuriozalnej sytuacji, w której Beneficjent nie mógłby rozliczać jakichkolwiek wydatków z katalogu kosztów pośrednich wymienionych w Wytycznych, ponieważ są to koszty, których Beneficjent nie ponosił i nie poniósłby w ogóle, gdyby projektu de facto nie realizował. Skarżący zwrócili ponadto uwagę, że Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku wydanego tego samego dnia, tj. 15 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2194/11 na tle identycznego stanu faktycznego stwierdził, że możliwe jest finansowanie ze środków projektu wynagrodzenia obu wspólników, o ile tylko nie zachodzi podwójna refundacja wydatków. W ocenie skarżących, nie można różnicować sytuacji wspólnika i osoby trzeciej, która wykonała identyczną pracę w ramach projektu, ponieważ w obu przypadkach osoba zarządzająca projektem ponosi taki sam wysiłek. Z chwilą przystąpienia do realizacji projektu zakres obowiązków i odpowiedzialności M. L. został poszerzony o czynności związane ze sprawowaniem zarządu w projekcie, tym samym wzrósł nakład jego pracy. Czym innym jest bowiem reprezentowanie spółki oraz prowadzenie jej spraw, tj. zapewnienie jej normalnego funkcjonowania, a czym innym jest zarząd konkretnym projektem, polegający m.in. na administrowaniu pieniędzmi przyznanymi ze środków publicznych zgodnie z ustalonymi w tym zakresie procedurami. Uzasadniając zarzuty naruszenia przepisów postępowania, skarżący zauważyli, że skoro organy orzekające w sprawie nie zbadały karty czasu pracy pracownika oraz nie określiły, jakie konkretne zadania, które wykonywał kierownik Projektu, wykonywał jednocześnie zarządzający projektem, to twierdzenie że obowiązki kierownika projektu – W. C. oraz zadania z zakresu zarządu projektem – M. L. powielają się i przenikają się nawzajem nie znajduje podstaw. Skarżący podkreślili, że przyjęli dwupoziomowy sposób zarządzania projektem, tj. przez kierownika, odpowiadającego za zarządzanie bieżące, oraz zarząd któremu zostały powierzone czynności o charakterze strategicznym, nadrzędnym względem pracy kierownika. Czynności skarżących były względem siebie komplementarne, ponieważ dotyczyły różnych aspektów zadań realizowanych w ramach projektu. Taki system podziału jest dopuszczalny przez przepisy prawa i był przedstawiany przez skarżących przez cały czas w projekcie, który został pozytywnie oceniony przez Wojewódzki Urząd Pracy w R. Skarżący zarzucili ponadto, że Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku nie odniósł się do wszystkich argumentów podnoszonych w skardze na poparcie stawianych zarzutów. Ponadto, sporządzone uzasadnienie ma charakter ogólny i nie wyczerpuje istoty sprawy. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ administracji wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd I instancji popełnił bowiem, w ślad za organami rozpatrującymi tę sprawę w postępowaniu administracyjnym, szereg błędów dotyczących zarówno oceny niebudzącego raczej wątpliwości stanu faktycznego, jak i wykładni oraz stosowania przepisów prawa materialnego. Źródłem tych błędów jest przede wszystkim niewłaściwe rozumienie zasad funkcjonowania spółki cywilnej. Sąd przyjął, że skoro obaj wspólnicy mają prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki (zarządu spółką), to obaj ten zarząd faktycznie powinni sprawować. Na tej podstawie z góry odrzucił możliwość podziału między wspólnikami czynności związanych z realizacją programu, chociaż taki podział jest oczywisty i jest stosowany w każdej zorganizowanej działalności i często jest nawet konieczny ze względu na zakres i intensywność działalności gospodarczej, prowadzonej w ramach spółki. W związku z tym organy w ogóle nie badały ustalonego przez wspólników zakresu obowiązków każdego z nich, związanych z realizacją programu. Nie badały też faktycznego zaangażowania każdego ze wspólników w realizację projektu, kwitując te kwestie stwierdzeniem, że ze względu na ich jednakowe obowiązki i uprawnienia jako wspólników spółki cywilnej, ustanowienie zarządu w projekcie jest bezprzedmiotowe z "uwagi na powielanie się zadań przypisanych zarządowi i kierownikowi". Sąd również nie odniósł się należycie do tego problemu, uznając, że rozróżnienie "zarządu w projekcie" i "zarządu w spółce" staje się sztuczne. Zebrane w sprawie dowody wskazują natomiast, że wspólnicy podzielili się zadaniami związanymi z realizacją projektu. W aneksie do umowy spółki z [...] września 2009 r. (§ 4 umowy) wspólnicy postanowili, że w związku z realizacją programu "Twoja szansa II – inicjatywa na rzecz integracji społeczno – gospodarczej kobiet" zobowiązują się wnieść tytułem wkładów do spółki powtarzające się świadczenia na rzecz spółki, których zakres odpowiada treści obowiązków kierownika projektu i doradcy zawodowego (W. C.) oraz koordynatora projektu i doradcy biznesowego (M. L.). W aktach sprawy są również miesięczne karty czasu pracy M. L., sprawującego funkcję zarządu w projekcie, obrazujące nakład jego pracy w tym charakterze. Drugi powód, dla którego organy i w ślad za nimi Sąd I instancji uznały wydatki związane ze sprawowaniem przez wspólnika M. L. funkcji zarządu projektu za nieuzasadnione i w konsekwencji za tzw. niekwalifikowalne, to założenie, że wspólnikom spółki cywilnej nie należy się wynagrodzenie za pracę związaną z prowadzeniem spraw spółki (mają jedynie prawo do udziału w zysku spółki). Dlatego wynagrodzenie ustalone dla wspólnika za wykonywanie zarządu projektem jest świadczeniem nienależnym, niekwalifikowalnym. Jedynie na marginesie można zauważyć, że gdyby organy i Sąd I instancji były bardziej konsekwentne w wyprowadzaniu wniosków z tej tezy o nieodpłatności pracy wspólników spółki cywilnej, mogłyby podważyć również zasadność wliczenia do kosztów realizacji projektu w ramach tzw. kosztów bezpośrednich, wynagrodzenia wspólnika pełniącego funkcję kierownika projektu (W. C.). Czynności kierowania projektem były bowiem przez niego wykonywane w ramach zwykłej działalności spółki. Zaprezentowane stanowisko organów i Sądu I instancji wynika z nieporozumienia. Nawet bowiem gdyby przyjąć, że wspólnikom deklarującym swoją pracę w charakterze wkładu do spółki nie przysługuje za tę pracę wynagrodzenie, to ten wkład ma określoną wartość majątkową, mierzoną wartością pracy wspólnika wydatkowanej na rzecz spółki. Wkład pracy wspólników przeznaczony na realizację programu jest więc niewątpliwie kosztem spółki poniesionym w związku z realizacją programu i jako taki podlega refinansowaniu na ogólnych zasadach określonych w umowie o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego "Kapitał Ludzki" zawartej pomiędzy Zarządem Województwa [...] w R. a wspólnikami – M. L. i W. C. Zupełnie bezzasadne jest zatem stwierdzenie, że jeżeli wspólnikowi nie należy się wynagrodzenie za świadczoną pracę na rzecz spółki, to wartość tej pracy (jego wkład do spółki) nie jest uzasadnionym wydatkiem poniesionym przez spółkę w ramach realizacji programu. Bezzasadność tego stanowiska organu i Sądu podkreśla poczyniona przez organ II instancji uwaga, że rozdzielenie funkcji kierownika projektu i zarządu byłoby celowe (co za tym idzie – wydatki na sfinansowanie zarządu byłyby uzasadnione), przy założeniu, że kierownikiem projektu jest osoba spoza spółki. W jednym i drugim przypadku mamy do czynienia z kosztami spółki, poniesionymi bądź w postaci wynagrodzenia wypłaconego osobie spoza spółki, bądź w postaci zaangażowania własnego majątku - wkładu pracy wspólników. Organ różnicuje jednak te koszty pod względem tzw. kwalifikowalności według kryterium podmiotu, z działalnością którego koszty są związane, czyli na podstawie kryterium nie znanego zasadom kwalifikowania wydatków związanych z realizacją programu, określonym w Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego "Kapitał Ludzki". W tych Wytycznych do koszów pośrednich, kwalifikowalnych, a więc podlegających refinansowaniu w ramach programu zalicza się m.in. koszty administracyjne poniesione przez podmiot realizujący program, w tym koszty zarządu, tj. koszty wynagrodzenia osób uprawnionych do reprezentowania jednostki, których zakresy czynności nie są przypisane wyłącznie do projektu, np. koszty kierownika jednostki (rozdział 4, podrozdział 2 pkt 2 a). Z postanowień tych nie wynika, że koszty administracyjne zarządu nie występują wówczas, gdy projekt jest realizowany w ramach spółki cywilnej. A zatem przez koszty wynagrodzenia w rozumieniu wspomnianego postanowienia Wytycznych należy również uznać wartość majątkową pracy wspólnika włożonej w realizację programu, obojętnie w jaki sposób ten wkład został wyceniony (np. przez ustalone wynagrodzenie za pracę). Mając to wszystko na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za uzasadnioną. Ze względu na to, że okoliczności faktyczne sprawy nie budzą wątpliwości, Sąd skorzystał z możliwości przewidzianej w art. 188 p.p.s.a., rozpoznał również skargę i uznając ją za uzasadnioną, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Urzędu Pracy w R. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz pkt 2 lit. a) w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).