Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II Ca 62/24

Суди загальної юрисдикції2024-03-27
Номер справи
II Ca 62/24
Дата рішення
2024-03-27
Тип
DECISION

Судді

Agata Kowalska (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt II Ca 62/24</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 27 marca 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Cywilny Odwoławczy <br/>w składzie następującym:</strong> </p> <p>Przewodniczący: Sędzia Agata Kowalska</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z wniosku <span class="anon-block">M. O.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z udziałem <span class="anon-block">E. S.</span>, <span class="anon-block">J. B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o stwierdzenie nabycia spadku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wnioskodawcy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od postanowienia Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 28 listopada 2023 r. sygn. akt I Ns 395/23</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu <br/>w Piotrkowie Trybunalskim do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach postepowania za instancję odwoławczą. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Agata Kowalska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 62/24</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 21 kwietnia 2023 r. wnioskodawca <span class="anon-block">M. O.</span> złożył wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po swojej matce <span class="anon-block">D. O.</span> zmarłej w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. w <span class="anon-block">Ł.</span>. Wnosił w nim, że spadek po <span class="anon-block">D. O.</span> nabyły na podstawie testamentu notarialnego sporządzonego dnia <span class="anon-block">(...)</span> przez notariusza <span class="anon-block">O. S.</span> jej córki - <span class="anon-block">E. S.</span> oraz <span class="anon-block">J. B.</span>, wskazane jako uczestniczki postępowania. Wnioskodawca podniósł, że należy do kręgu spadkobierców ustawowych - jest synem zmarłej <span class="anon-block">D. O.</span>, a także jej wierzycielem. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim (sygn. akt IC 1663/14) zasądził bowiem na rzecz <span class="anon-block">A. O.</span> oraz <span class="anon-block">M. O.</span> kwotę 70.645 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, zaś złożona przez <span class="anon-block">D. O.</span> apelacja została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 14 listopada 2017 r. (sygn. akt I A Ca 371/17). Kolejno, przed tutejszym Sądem toczyło się postępowanie w sprawie sygn. akt I C 1085/19 o uznanie za bezskuteczną wobec <span class="anon-block">M. O.</span> i <span class="anon-block">A. O.</span> umowy o dożywocie zawartej w dniu<span class="anon-block">(...)</span> w formie aktu notarialnego, na mocy której zmarła <span class="anon-block">D. O.</span> przeniosła prawo własności nieruchomości w <span class="anon-block">T. (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na rzecz <span class="anon-block">J. B.</span> i <span class="anon-block">E. S.</span>. Wyrokiem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim (sygn. akt II Ca 904/21) zmienił wyrok tutejszego Sądu i uznał umowę o dożywocie za bezskuteczną względem <span class="anon-block">M. O.</span> i <span class="anon-block">A. O.</span>. Na podstawie ww. tytułów wykonawczych przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Piotrkowie Trybunalskim <span class="anon-block">M. P.</span> toczy się przeciwko zmarłej <span class="anon-block">D. O.</span> postępowanie egzekucyjne z wniosku <span class="anon-block">M. O.</span>.</p> <p>W odpowiedzi na wniosek <span class="anon-block">E. S.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> wniosły o stwierdzenie, że spadek po <span class="anon-block">D. O.</span> zmarłej w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. w <span class="anon-block">T. (...)</span>, na podstawie ustawy nabył w całości syn - <span class="anon-block">M. O.</span>. Jednocześnie uczestniczki wniosły o otwarcie i ogłoszenie testamentu notarialnego z dnia <span class="anon-block">(...)</span>., testamentu notarialnego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> oraz testamentu odręcznego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> w którym to <span class="anon-block">D. O.</span> odwołała wszystkie wcześniejsze testamenty. Nadto uczestniczki wskazały, że w 2018 r. zawarły z matką notarialną umowę o zrzeczeniu się dziedziczenia na podstawie testamentu i ustawy. Wobec powyższego jedynym spadkobiercą ustawowym <span class="anon-block">D. O.</span> pozostaje wnioskodawca.</p> <p>Na terminie rozprawy w dniu 28 listopada 2023 r. Sąd dokonał otwarcia i ogłoszenia testamentów, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 649;art. 649 § 1)">art. 649 § 1 k.p.c.</a> Uczestnicy postępowania oświadczyli, że nie wnoszą zastrzeżeń co do formy i treści testamentów. Wnioskodawca oraz pełnomocnik uczestniczek wnieśli zgodnie o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">D. O.</span> na podstawie ustawy.</p> <p>Stanowiska stron nie uległy zmianie do zamknięcia rozprawy</p> <p>Postanowieniem z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt I Ns 395/23 Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">D. O.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span> córce <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">I.</span> zmarłej dnia <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, ostatnio stale zamieszkałej w <span class="anon-block">T. (...)</span> na podstawie ustawy nabył syn <span class="anon-block">M. O.</span> syn <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">D.</span> w całości z ograniczeniem odpowiedzialności do wartości majątku spadkowego</p> <p>Podstawę powyższego postanowienia stanowiły następujące ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego:</p> <p>Spadkodawczyni <span class="anon-block">D. O.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span>, córka <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">I.</span>, zmarła w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. w <span class="anon-block">Ł.</span>, ostatnio stale zamieszkiwała w <span class="anon-block">T. (...)</span>. W chwili śmierci spadkodawczyni była wdową. Miała troje dzieci: syna <span class="anon-block">M. O.</span>, córkę <span class="anon-block">J. B.</span> oraz córkę <span class="anon-block">E. S.</span>.</p> <p>Testamentem notarialnym, sporządzonym w Kancelarii Notarialnej notariusza <span class="anon-block">O. S.</span> w <span class="anon-block">P.</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>r., <span class="anon-block">D. O.</span> do całego spadku po sobie powołała swojego męża <span class="anon-block">J. O.</span> w 1/8 części, córkę <span class="anon-block">E. S.</span> w 2/8 części, córkę <span class="anon-block">J. B.</span> w 2/8 części oraz syna <span class="anon-block">M. O.</span> w 3/8 części.</p> <p>Następnie testamentem notarialnym, sporządzonym w Kancelarii Notarialnej notariusza <span class="anon-block">O. S.</span> w <span class="anon-block">P.</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">D. O.</span> do całego spadku po sobie powołała córkę <span class="anon-block">E. S.</span> oraz córkę <span class="anon-block">J. B.</span> po 1/2 części każdą z nich. Jednocześnie w testamencie tym <span class="anon-block">D. O.</span> wydziedziczyła swojego syna <span class="anon-block">M. O.</span> oraz wnuków <span class="anon-block">P. O. (1)</span> i <span class="anon-block">S. O.</span> (synów <span class="anon-block">M. O.</span>).</p> <p>W dniu <span class="anon-block">(...)</span>. spadkodawczyni <span class="anon-block">D. O.</span> zawarła z <span class="anon-block">E. S.</span> oraz <span class="anon-block">J. B.</span> w Kancelarii Notarialnej w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> przed notariuszem <span class="anon-block">P. K.</span> umowę zrzeczenia się dziedziczenia (Repertorium <span class="anon-block">(...)</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>), w której to <span class="anon-block">E. S.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> jako spadkobierczynie testamentowe i ustawowe zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1048)">art. 1048 k.c.</a> zrzekły się dziedziczenia po spadkodawczyni, zaś <span class="anon-block">D. O.</span> zrzeczenia te przyjęła.</p> <p>W dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block">D. O.</span> sporządziła testament własnoręczny, w którym odwołała wszystkie dotychczas sporządzone testamenty, w tym testament notarialny z dnia <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie dokumentów w postaci odpisów aktów stanu cywilnego, testamentów oraz zapewnienia spadkowego złożonego przez wnioskodawcę <span class="anon-block">M. O.</span> w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 671)">art. 671 k.p.c.</a> Sąd uwzględnił dołączone dokumenty, ich prawdziwość nie była kwestionowana przez uczestników postępowania i nie budziła wątpliwości Sądu. W okolicznościach sprawy brak było jakichkolwiek podstaw by odmówić wiary zapewnieniu spadkowemu złożonemu przez wnioskodawcę <span class="anon-block">M. O.</span>, jest ono zgodne ze zgromadzonymi w sprawie odpisami aktów stanu cywilnego, jak i nie zostało podważone przez pozostałych obecnych uczestników.</p> <p>Sąd Rejonowy zważył, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1025)">art. 1025 k.c.</a> sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Przy tym w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 670)">art. 670 k.p.c.</a> sąd spadku bada z urzędu, kto jest spadkobiercą. W szczególności sąd bada, czy spadkodawca nie pozostawił testamentu. Sąd stwierdzi nabycie spadku przez spadkobierców, choćby były nimi inne osoby niż te, które wskazali uczestnicy. W postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku sąd wymienia spadkodawcę oraz wszystkich spadkobierców, którym spadek przypadł, jak również wysokość ich udziałów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 677;art. 677 § 1)">art. 677 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku ma na celu ustalenie, czy osoba wskazana we wniosku jako spadkodawca zmarła oraz kto, i na jakiej podstawie jest jej spadkobiercą. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 922;art. 922 § 1)">art. 922 § 1 k.c.</a>, prawa i obowiązki zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (księga 4)">księgi czwartej kodeksu cywilnego</a>. Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 926;art. 926 § 1)">art. 926 § 1 k.c.</a>, powołanie do spadku wynika albo z ustawy albo z testamentu. Ustawa daje pierwszeństwo porządkowi dziedziczenia określonemu przez spadkodawcę w testamencie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 926;art. 926 § 2)">art. 926 § 2 k.c.</a>).</p> <p>Sąd powołał się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 941)">art 941 k.c.</a> zgodnie z którym rozrządzić majątkiem na wypadek śmierci można jedynie przez testament, zaś zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 943)">art. 943 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 946)">art. 946 k.c.</a> testament może zostać w każdej chwili odwołany w ten sposób, że spadkodawca sporządzi nowy testament, bądź też w ten sposób, że w zamiarze odwołania testament zniszczy lub pozbawi go cech, od których zależy jego ważność, bądź wreszcie w ten sposób, że dokona w testamencie zmian, z których wynika wola odwołania jego postanowień.</p> <p>Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie spadkodawczyni sporządziła testament notarialny w dniu<span class="anon-block">(...)</span>r., w którym to do spadku powołała swojego męża <span class="anon-block">J. O.</span> w 1/8 części, córkę <span class="anon-block">E. S.</span> w 2/8 częściach, córkę <span class="anon-block">J. B.</span> w 2/8 częściach oraz syna <span class="anon-block">J. O.</span> w 3/8 częściach. Testamentem notarialnym z dnia <span class="anon-block">(...)</span> spadkodawczyni odwołała testament z 2008 r. i do dziedziczenia powołała córki <span class="anon-block">J. B.</span> i <span class="anon-block">E. S.</span> po 14 części każdą z nich oraz wydziedziczyła syna <span class="anon-block">M. O.</span> (wnioskodawcę), wnuka <span class="anon-block">P. O. (2)</span> oraz wnuka <span class="anon-block">S. O.</span>. Następnie <span class="anon-block">(...)</span> r. spadkodawczyni sporządziła testament własnoręczny, w którym to wskazała, że wszystkie dotychczas sporządzone testamenty odwołuje, w tym testament z dnia <span class="anon-block">(...)</span> Żaden z uczestników postępowania nie podnosił przy tym, aby <span class="anon-block">D. O.</span> sporządzając ww. testamenty nie miała pełnej zdolności do czynności prawnych, względnie aby znajdowała się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne podjęcie decyzji i wyrażenie woli, aby działała pod wpływem błędu albo aby jej rozrządzenie było sprzeczne z ustawą, miało na celu jej obejście lub było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.</p> <p>Nie budziło zatem wątpliwości Sądu Rejonowego, iż wobec treści ostatniego testamentu <span class="anon-block">D. O.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. wszystkie wcześniejsze sporządzone przez nią testamenty, tj. w dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. oraz <span class="anon-block">(...)</span> okazały się bezskuteczne, a zatem nie mogły stanowić podstawy niczyjego dziedziczenia. W przypadku braku (odwołania) testamentu ustawa przewiduje reżim dziedziczenia ustawowego. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 926;art. 926 § 2)">art. 926 § 2 k.c.</a> dziedziczenie ustawowe następuje, gdy spadkodawca nie powołał spadkobiercy albo gdy żadna z osób, które powołał, nie chce lub nie może być spadkobiercą.</p> <p>Zgodnie z treścią przepisów obowiązujących w chwili otwarcia spadku, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 931)">art. 931 k.c.</a> w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.</p> <p>W chwili śmierci <span class="anon-block">D. O.</span> była wdową i miała troje dzieci: syna <span class="anon-block">M. O.</span>, córkę <span class="anon-block">J. B.</span> oraz córkę <span class="anon-block">E. S.</span>. Przy czym, w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. spadkodawczyni zawarła z <span class="anon-block">E. S.</span> oraz <span class="anon-block">J. B.</span> w formie aktu notarialnego umowę, mocą której uczestniczki zrzekły się dziedziczenia po <span class="anon-block">D. O.</span>.</p> <p>Zgodnie żart. 1048 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> spadkobierca ustawowy może przez umowę z przyszłym spadkodawcą zrzec się dziedziczenia po nim, przy czym umowa taka powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Uczestniczki <span class="anon-block">J. B.</span> oraz <span class="anon-block">E. S.</span>, jako córki <span class="anon-block">D. O.</span> należały, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 931;art. 931 § 1)">art. 931 § 1 k.c.</a>, do jej spadkobierców ustawowych, w związku z czym mogły zawrzeć z nią ważną umowę o zrzeczenie się dziedziczenia. Umowa ta została przy tym zawarta w formie aktu notarialnego, a więc w formie wymaganej przez przepisy ustawy. Skutki zawarcia umowy o zrzeczenie się dziedziczenia ustawodawca określił w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1049)">art. 1049 k.c.</a> Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 931 § 1)">§ 1</a> tego przepisu, zrzeczenie się dziedziczenia obejmuje również zstępnych zrzekającego się, chyba że umówiono się inaczej. W myśl natomiast § 2, zrzekający się oraz jego zstępni, których obejmuje zrzeczenie się dziedziczenia, zostają wyłączeni od dziedziczenia, tak jakby nie dożyli otwarcia spadku.</p> <p>Mając na uwadze, że zawarta między uczestniczkami a ich matką umowa o zrzeczenie się dziedziczenia nie zawiera postanowień ograniczających skutki zrzeczenia się wyłącznie do samych uczestniczek, a wyłączających je w stosunku do ich zstępnych, Sąd stwierdził, że zarówno <span class="anon-block">J. B.</span> i <span class="anon-block">E. S.</span>, jak i ich zstępnych należało przy ustalaniu kręgu dziedziczenia po <span class="anon-block">D. O.</span> traktować tak, jak gdyby osoby te nie dożyły otwarcia spadku. Zestawiając skutki zrzeczenia się dziedziczenia żart. 1049 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 2)">§ 2 k.c.</a> z regułami dziedziczenia ustawowego określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 931)">art. 931 k.c.</a> Sąd uznał, że przepisy o zrzeczeniu się dziedziczenia wyłączają zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 931;art. 931 § 2)">art. 931 § 2 k.c.</a>, a w konsekwencji nie pozwalają uzyskać tytułu do spadku zstępnym dziecka spadkodawcy. Jednocześnie zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 927;art. 927 § 1)">art. 927 § 1 k.c.</a>, spadkobierca nie może dziedziczyć, jeśli nie dożyje otwarcia spadku, a więc również sytuacji, w której skutecznie zrzeknie się on dziedziczenia.</p> <p>Sąd wskazał, że skoro w chwili śmierci <span class="anon-block">D. O.</span> nie była zamężna oraz posiadała troje dzieci, z których dwoje (<span class="anon-block">E. S.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span>) zrzekło się dziedziczenia po niej, jedynym spadkobiercą ustawowym spadkodawczyni jest <span class="anon-block">M. O.</span>. Należało zatem stwierdzić, że nabył on spadek po zmarłej <span class="anon-block">D. O.</span> w całości na podstawie ustawy, z ograniczeniem odpowiedzialności do wartości majątku spadkowego (to jest z dobrodziejstwem inwentarza).</p> <p>Sąd Rejonowy uznał, że wnioskodawca dowiedział się o śmierci <span class="anon-block">D. O.</span> w dniu jej śmierci, czyli <span class="anon-block">(...)</span>. i przez okres kolejnych sześciu miesięcy nie złożył oświadczeń co do przyjęcia bądź odrzucenia spadku. W konsekwencji, w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2)">art. 1015 § 2 k.c.</a> przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2)">art. 1015 § 2 k.c.</a>, w brzmieniu obowiązującym w chwili śmierci spadkodawczyni, brak oświadczenia spadkobiercy w powyższym terminie jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Ustalony wart. 1015 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1 k.c.</a> termin do złożenia oświadczenia woli ma charakter terminu zawitego z zakresu prawa materialnego, a uprawnienie spadkobiercy wygasa wraz z jego upływem. Początek biegu terminu, wskazanego w powołanym przepisie, ustalany jest według daty dowiedzenia się o tytule powołania do spadku. Początek biegu terminu, wskazanego w powołanym przepisie, ustalany jest według daty dowiedzenia się o tytule powołania do spadku. Sąd wyraził zdanie, że dla spadkobiercy ustawowego będzie to z zasady data, w której dowiedział się o śmierci spadkodawcy, jeśli w tej dacie wiedział o łączącym go ze zmarłym pokrewieństwie uzasadniającym powołanie do dziedziczenia.</p> <p>Apelację od powyższego orzeczenia złożył wnioskodawca, skarżąc postanowienie w całości i zarzucając:</p> <p>a)  błędy w ustaleniach stanowiących podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, polegające</p> <p>na:</p> <p>- błędnym ustaleniu, że wnioskodawca dowiedział się o śmierci <span class="anon-block">D. O.</span> w dniu jej śmierci;</p> <p>- nieustaleniu daty dowiedzenia się wnioskodawcy o tytule swojego powołania do spadku;</p> <p>- nieustaleniu, iż odpowiedź na wniosek o stwierdzeniu nabycia spadku pochodziła z dnia 13 listopada 2023 r. i została doręczona wnioskodawcy dnia 14 listopada 2023 r. a więc w dniu posiedzenia Sądu;</p> <p>- nieustaleniu, iż do dnia 14 listopada 2023 r. wnioskodawca miał świadomość, iż powołane do spadku zostały jego siostry, a tytuł powołania stanowi testament notarialny z dnia <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>- nieustaleniu, iż pełnomocnik wnioskodawcy na posiedzeniu Sądu z dnia 14 listopada 2023 r. zaznaczył, że w dniu dzisiejszym wnioskodawca dowiedział się o tytule swojego powołania, wnioskodawcy przysługuje termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu albo odrzuceniu spadku i wnioskodawca jeszcze nie podjął decyzji jakiej treści oświadczenie złoży i w związku z tym wnosi o odroczenie terminu rozprawy;</p> <p>- nieustaleniu, iż wnioskodawca nie złożył oświadczenia o przyjęciu lub odrzucenia spadku po <span class="anon-block">D. O.</span>;</p> <p>b) naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015)">art. 1015 kc</a> przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż bieg terminu złożenia przez spadkodawcę oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku rozpoczyna się w dniu dowiedzenia się o śmierci spadkodawcy, podczas, gdy początkiem terminu jest dzień, w którym spadkodawca dowiedział się o tytule swojego powołania, jest on ustalany indywidualnie dla każdego spadkodawcy i może rozpocząć się dnia, w którym spadkobierca ustawowy powołany do dziedziczenia w dalszej kolejności dowiedział się, że wyprzedzający go spadkobierca utracił tytuł powołania do spadku;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1026)">art. 1026 kc</a> - przez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na stwierdzeniu nabycia spadku przed upływem sześciomiesięcznego terminu, który ze względu na datę uzyskania przez wnioskodawcę wiedzy o tytule swojego powołania uległ przedłużeniu i zakończy bieg po upływie sześciu miesięcy od dnia 14 listopada 2023 r., a w dniu zamknięcia rozprawy oraz wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku nie upłynął.</p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia.</p> <p>Zgodzić należy się z zarzutami apelacji, że skarżone postanowienie zapadło z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015)">art. 1015 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1026)">art. 1026 k.c.</a> </p> <p>Ustawodawca w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 k.c.</a> ustanawia termin, w ciągu którego potencjalny spadkobierca powinien zadeklarować się, czy spadek przyjmuje, czy też go odrzuca. Oświadczenie woli powinno być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. Pod pojęciem „dowiedział się o tytule powołania” należy rozumieć stan faktyczny, z którego wynika powołanie spadkobiercy. Podstawowymi elementami tego stanu są: powzięcie przez spadkobiercę wiadomości o śmierci spadkodawcy oraz pozytywna wiadomość o faktach, z których wynika jego powołanie do spadku. W rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 k.c.</a> każdorazowo chodzi o wiedzę, która może być uznana za wiarygodną. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13.12.2012 r., V CSK 18/12 (opubl. Legalis), chodzi tu o wiedzę z właściwego, pewnego źródła o tytule powołania.</p> <p>Jeżeli spadkobierca ustawowy wie, że spadkodawca pozostawił po sobie testament i powołał w testamencie inną osobę (osoby) do całego spadku, to sześciomiesięczny termin do złożenia przez niego oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku rozpoczyna się dla niego od dnia, w którym dowiedział się o wyłączeniu spadkobierców testamentowych od dziedziczenia bądź o nieważności czy bezskuteczności testamentu. Spadkobierca musi więc mieć świadomość, że po spadkodawcy dochodzi ostatecznie do dziedziczenia ustawowego.</p> <p>Dla spadkobiercy testamentowego, powołanego do dziedziczenia w testamencie odwołanym lub zmienionym w późniejszym terminie, termin ten zaczyna bieg w momencie, w którym dowiaduje się o nieważności lub bezskuteczności testamentu, który wykluczał skuteczność testamentu powołującego go do dziedziczenia.</p> <p>Źródłem takiej informacji powinien być sąd rozpatrujący daną sprawę (A. <span class="anon-block">M. S.</span>, Termin do złożenia oświadczenia, s. 270 – 271).</p> <p>Rację ma skarżący zarzucając, że Sąd I instancji błędnie przyjął, iż dla wnioskodawcy termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku rozpoczął bieg od daty otwarcia spadku. Sąd w swych ustaleniach i rozważaniach pominął kluczowe w tej kwestii fakty, co słusznie zarzuca apelant, że składając do sądu wniosek o stwierdzenie nabycia spadku <span class="anon-block">M. O.</span> miał jedynie świadomość, że na podstawie testamentu notarialnego z dnia <span class="anon-block">(...)</span> powołanymi do spadku po zmarłej <span class="anon-block">D. O.</span> są jego siostry, a córki spadkodawczyni – <span class="anon-block">E. S.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span>.</p> <p>O tytule swojego powołania do spadku wnioskodawca dowiedział się na rozprawie w dniu 14 listopada 2023 r. Wtedy bowiem powziął wiarygodną wiadomość o istnieniu innych testamentów, a zwłaszcza testamentu własnoręcznego <span class="anon-block">D. O.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., którym odwołała w całości dotychczas sporządzone testamenty, a także o zawarciu w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. umowy zrzeczenia się dziedziczenia po <span class="anon-block">D. O.</span> przez <span class="anon-block">E. S.</span> i <span class="anon-block">J. B.</span>. Od tego zatem dnia – 14.11.2023 r. rozpoczął się dla wnioskodawcy bieg terminu do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku.</p> <p>Do daty wydania skarżonego postanowienia wnioskodawca nie złożył takiego oświadczenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1018;art. 1018 § 3)">art. 1018 § 3 k.p.c.</a> Należy przypomnieć, że oświadczenie co do przyjęcia albo odrzucenia spadku może być złożone w sądzie spadku w toku postępowania sądowego (por. uzasadnienie orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 15.10.2015 r., II CZ 71/15; Legalis). Na podstawie literalnego brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 640;art. 640 § 1)">art. 640 § 1 k.p.c.</a> w orzecznictwie uznano, że oświadczenie co do przyjęcia albo odrzucenia spadku nie może być złożone przed sądem okręgowym w toku postępowania odwoławczego (zob. postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 23.01.2014 r.; II Ca 1614/13; Legalis).</p> <p>Tym samym należy zgodzić się ze skarżącym, że skarżone postanowienie zapadło z naruszeniem normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1026)">art. 1026 k.c.</a> </p> <p>Zgodnie z tym przepisem stwierdzenie nabycia spadku nie może nastąpić zanim wszyscy znani sądowi spadkobiercy nie złożą oświadczeń o przyjęciu lub odrzuceniu spadku bądź zanim upłynie termin do złożenia takich oświadczeń, pamiętając o wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 k.c.</a> ( z którym skorelowany jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1026)">art. 1026 k.c.</a>) zasadzie liczenia terminu do przyjęcia lub odrzucenia spadku odrębnie dla każdego ze spadkobierców i uzależnienia początku biegu tych terminów od ich wiedzy o okolicznościach uzasadniających powołanie każdego z nich do dziedziczenia (zob. Komentarz do art. 1026 i 1015 k.c., red. Osajda, Legalis; orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 29.04.2011 r., I CSK 439/10; opubl. Legalis).</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 2)">art. 108 § 2 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> <p>Agata Kowalska</p> </div>