VI SA/Wa 1465/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant spec. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji oddala skargę UZASADNIENIE A. B.(dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") z 24 marca 2022 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 22 lit. d), art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz ust. 4, ust. 5 pkt 1, art. 94b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 180 ze zm., dalej: "u.t.d."), art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U.UE.L.2009.300.51 ze zm., dalej: "rozporządzenie (WE) nr 1071/2009), art. 1 i załącznika I rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, dalej: "rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403"), utrzymującą w mocy decyzję z 4 sierpnia 2021 r. nr [...] stwierdzającej utratę dobrej reputacji przez Stronę prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą [ ...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że podstawą do wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przez Stronę była decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r. nr [...], którą nałożono na Stronę karę pieniężną za dwa najpoważniejsze naruszenia: 1) naruszenie określone w Ip. 9.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym polegające na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego. Jest to naruszenie wymienione w grupie 5 pod nr 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 polegające na kierowaniu pojazdem bez ważnego poświadczenia przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego wymaganego przez prawo UE, 2) naruszenie określone w Ip. 10.2.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, tj. naruszenie polegające na dopuszczeniu do wykonywania przewozu drogowego pojazdem lub zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 12 t, których dopuszczalna masa całkowita została przekroczona co najmniej 20%. Jest to naruszenie wymienione w grupie 4 pod nr 3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 polegające na przekroczeniu maksymalnej dopuszczalnej masy dla pojazdów kategorii N3 20% <... . Organ wyjaśnił, że decyzja ta jest wykonalna, a kara nią nałożona została zapłacona 10 sierpnia 2020 r. GITD wskazał ponadto, że przy ocenie dobrej reputacji Strony uwzględnił także naruszenia stwierdzone decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. nr [...]. Tą decyzją stwierdzono popełnienie przez Stronę naruszeń określonych w: Ip. 5.1.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 1 poważne naruszenie określone w grupie 1 pod nr 2 tego załącznika, Ip. 5.2.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 1 bardzo poważne naruszenie określone w grupie 1 pod nr 6 tego załącznika, Ip. 5.11.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 1 bardzo poważne naruszenie określone w grupie 1 pod nr 15 tego załącznika, Ip. 5.7.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 1 poważne naruszenie określone w grupie 1 pod nr 18 tego załącznika, Ip. 5.12.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 1 poważne naruszenie określone w grupie 3 pod nr 9 tego załącznika, Ip. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 1 bardzo poważne naruszenie określone w grupie 2 pod nr 8 tego załącznika, - Ip. 6.3.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 1 bardzo poważne naruszenie określone w grupie 2 pod nr 14 tego załącznika, Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 190 bardzo poważnych naruszeń określonych w grupie 2 pod nr 17 tego załącznika, Ip. 6.3.14 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 1 bardzo poważne naruszenie określone w grupie 2 pod nr 17 tego załącznika, Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 stanowi 102 bardzo poważne naruszenia określone w grupie 2 pod nr 12 tego załącznika. Organ wyjaśnił, że decyzja ta jest wykonalna, a kara pieniężna nałożona za naruszenia stwierdzone tą decyzją została zapłacona 24 marca 2021 r. GITD dodał, że Strona posiada zezwolenie nr [..] na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego wydane przez GITD 21 maja 2015 r. Organ wskazał następnie, że pismem z 5 lutego 2021 r. zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania z urzędu w zakresie spełniania przez nią wymogu dobrej reputacji. W tym piśmie organ wezwał także Stronę do przedłożenia dokumentów dotyczących liczby zatrudnionych kierowców i będących w dyspozycji przedsiębiorcy w okresie ostatnich 3 miesięcy od dnia odebrania tego zawiadomienia i dokumentów dotyczących skali prowadzonych operacji transportowych w ww. okresie oraz przedłożenia wyjaśnień i dowodów (dokumentów) potwierdzających podjęcie w przedsiębiorstwie działań, przykładowo wskazanych w pouczeniu, mających na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy i wdrożenie procedury zapobiegającej powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, a także przedłożenia wyjaśnień i dowodów (dokumentów) wskazujących czy przedsiębiorca jest członkiem polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat i wskazania nazwy tej organizacji oraz przedłożenia wszelkiej innej dokumentacji mającej znaczenie dla przedmiotowego postępowania. Organ wezwał Stronę także do przedłożenia kopii dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie badania technicznego naczepy o numerze rejestracyjnym [...], która została skontrolowana 3 czerwca 2020 r. Organ wskazał, że odpowiadając na powyższe zawiadomienie Strona w piśmie z 3 marca 2021 r. wniosła o umorzenie postępowania podnosząc, że brak jest jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia utraty przez nią dobrej reputacji. Strona wyjaśniła, że działalność prowadzi od 19 października 2006 r. i specjalizuje się w wykonywaniu międzynarodowych przewozów drogowych. Zatrudnia 12 kierowców, a w okresie od 5 listopada 2020 r. do 5 lutego 2021 r. wykonała ponad 420 operacji transportowych. Na początku 2021 r. kierowcy zostali zapoznani z przepisami rozporządzenia (WE) nr 561/2006 i rozporządzenia (UE) nr 165/2014 oraz przeszkoleni w zakresie naruszeń wymienionych w rozporządzeniu (WE) nr 1071/2009 i rozporządzeniu (UE) nr 2016/403. Strona wskazała również, że pod koniec 2020 r. nawiązała współpracę z Biurem Prawnym [...] specjalizującym się w obsłudze prawnej przedsiębiorstw transportowych, któremu zamierza zlecić przeszkolenie pracowników przedsiębiorstwa. Strona wyjaśniła również, że nie jest członkiem polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników. Do pisma strona dołączyła: - dokument zatytułowany "Dyscyplina i organizacja pracy w przedsiębiorstwie [...]", listę 12 pracowników, którzy zapoznali się z dyscypliną i organizacją pracy w przedsiębiorstwie, pełną listę pracowników, kserokopię dowodu rejestracyjnego naczepy o numerze rejestracyjnym [...] zawierającego wpis o terminie ważności badania technicznego tego pojazdu, 12 podpisanych przez kierowców oświadczeń dotyczących ciężkich naruszeń prawa wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 i rozporządzenia (UE) nr 2016/403 oraz instrukcji dotyczącej właściwego użytkowania tachografu. Organ wyjaśnił dalej, że pismem z 31 marca 2021 r. wezwał Stronę do: przedłożenia podpisanego zestawienia zatrudnionych kierowców i będących w dyspozycji przedsiębiorcy w okresie od grudnia 2020 r. do lutego 2021 r., przedłożenia podpisanego dokumentu o liczbie operacji transportowych wykonanych w okresie od 5 listopada 2020 r. do 5 lutego 2021 r. lub kserokopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem faktur VAT lub listów CMR lub zleceń transportowych, przedłożenia procedury zapobiegania w przyszłości wykonywaniu przewozów drogowych z naruszeniem 4.3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, wszelkiej innej dokumentacji mającej znaczenie dla przedmiotowego postępowania. Organ wyjaśnił, że odpowiadając na wezwanie z 31 marca 2021 r. Strona w załączeniu do pisma z 14 kwietnia 2021 r. przedłożyła procedurę wykonywania przewozu drogowego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 2016/403, uzupełnioną listę pracowników, kserokopie oświadczeń dołączonych do pisma z 3 marca 2021 r. oraz dokumenty potwierdzające wykonanie operacji transportowych w okresie od 5 listopada 2020 r. do 5 lutego 2021 r. Ponadto, organ dodał, że pismem z 7 maja 2021 r. wezwał Stronę do przesłania informacji oraz dowodów potwierdzających wdrożenie procedury zapobiegającej powstawaniu naruszeń dotyczących m. in. czasu pracy kierowców i braku udostępnienia pełnych danych podczas kontroli w przedsiębiorstwie, a także wszelkiej innej dokumentacji mającej znaczenie dla przedmiotowego postępowania. Odpowiadając na powyższe wezwanie Strona w załączeniu do pisma z 20 maja 2021 r. przedłożyła: informację w sprawie planowanego szkolenia kierowców i osób zarządzających transportem, procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego w przedsiębiorstwie strony, obwieszczenie na rok 2021 w zakresie warunków zatrudnienia i czasu pracy obowiązujących w przedsiębiorstwie strony, - załącznik do ww. obwieszczenia dotyczący norm czasu jazdy, pracy, przerw i odpoczynku wskazanych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006. GITD wyjaśnił, że postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji z 4 sierpnia 2021 r. nr [...] stwierdzającej utratę dobrej reputacji przez Stronę, od której 25 sierpnia 2021 r. został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozpatrując ponownie sprawę GITD wyjaśnił, że w obecnym stanie faktycznym przy ocenie dobrej reputacji Strony nie można uwzględnić decyzji ostatecznej Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r. nr [...], bowiem kara nałożona tą decyzją została zapłacona 10 sierpnia 2020 r., zatem od dnia wykonania tej decyzji upłynął rok. Natomiast zgodnie z art. 94b u.t.d., karę pieniężną nałożoną tą decyzją uważa się za niebyłą. Organ powtórzył następnie ustalenia dokonane w I instancji. Dodał, że przedsiębiorca zgłosił do licencji wspólnotowej 8 pojazdów, którymi wykonuje transport drogowy. Wskazał, że na podstawie "Barometru zawodów" (https:/barometrzawodow.pl/) prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. w ramach ogólnopolskiego badania "Barometr zawodów" realizowanego na zlecenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ustalił, że według prognozy na rok 2021 w powiecie myślenickim zawód kierowcy samochodu ciężarowego i kierowcy ciągnika siodłowego są zawodami deficytowymi. Wskazał, że na podstawie centralnej ewidencji naruszeń i ewidencji poważnych naruszeń Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD) ustalił, że po wszczęciu przedmiotowego postępowania na przedsiębiorcę została nałożona kara pieniężna opisaną decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. nr [...]. GITD uznał, że Strona nie wskazała jakie działania naprawcze wprowadziła w swoim przedsiębiorstwie w celu zapobiegania naruszeniom stwierdzonym w decyzji z 26 lutego 2021 r. nr [...], w której stwierdzono popełnienie 297 bardzo poważnych naruszeń (BPN) i 3 poważne naruszenia (PN). Są to naruszenia mające wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego, bowiem dotyczą dokumentów świadczących o przestrzeganiu bądź nieprzestrzeganiu przepisów regulujących czas pracy kierowców. Zdaniem organu, powtarzalność naruszeń polegających na niespełnieniu wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy (naruszenie określone w Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym) i nieudostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego (naruszenie określone w Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym) wskazuje, że Strona nie wypełnia wszystkich obowiązków nałożonych na nią jako przedsiębiorcę transportowego. Organ stwierdził, że Strona z tych obowiązków nie wywiązywała się przez wiele miesięcy 2020 r., co jednoznacznie wynika z decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. nr [...]. Bardzo liczne braki danych na wykresówkach i kartach kierowców dotyczących aktywności kierowców wskazują, że przepisy regulujące czas pracy kierowcy były systematycznie naruszane przez prawie cały 2020 rok, bowiem kontrola przedsiębiorcy dotyczyła okresu od 13 stycznia 2020 r. do 30 listopada 2020 r. W tym okresie stwierdzono popełnienie 300 naruszeń. Jednak Strona, mimo ukarania jej za tak dużą liczbę bardzo poważnych i poważnych naruszeń, nie podjęła działań mogących skutecznie zapobiegać popełnianiu naruszeń przez kierowców wykonujących na jej rzecz przewozy drogowe. Jedynymi działaniami jakie Strona podjęła było wprowadzenie dodatkowych dokumentów wewnątrzzakładowych i nawiązanie współpracy z podmiotem [...]. W ocenie organu opisane działania są niewystarczające do poprawy działania przedsiębiorstwa Strony i tym samym zapobiegania popełnianiu naruszeń przez kierowców wykonujących przewozy drogowe na rzecz Strony. Strona nie przedłożyła żadnych dowodów świadczących o wdrożeniu w przedsiębiorstwie rozwiązań dyscyplinujących kierowców i motywujących kierowców do wykonywania swoich obowiązków zgodnie z obowiązującymi przepisami. Strona nie przedłożyła również żadnych dowodów wskazujących na zmianę organizacji zadań przewozowych umożliwiających kierowcom ich wykonanie zgodnie z obowiązującymi przepisami. GITD uznał, że odebranie Stronie dobrej reputacji będzie proporcjonalną reakcją na stwierdzone naruszenia. Biorąc pod uwagę liczbę zatrudnionych kierowców (12) i liczbę operacji transportowych (140 miesięcznie), to ilość popełnionych naruszeń, tj. 297 bardzo poważnych naruszeń (BPN) i 3 poważne naruszenia (PN), stanowi znaczną liczbę. Organ również wskazał, że zgodnie z art. 7d ust. 1 u.t.d., jest zobowiązany wszcząć postępowanie dotyczące badania dobrej reputacji w przypadku stwierdzenia popełnienia przez przedsiębiorcę tylko 1 najpoważniejszego naruszenia lub 3 bardzo poważnych naruszeń przypadających na kierowcę na rok. W przypadku strony stwierdzono popełnienie aż 24,75 bardzo poważnych naruszeń na kierowcę na rok. Pismem z 25 kwietnia 2022 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z 24 marca 2022 r., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz decyzji I instancji, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 7e pkt 4 w wz. z art. 94b u.t.d. oraz w wz. z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, poprzez nieuwzględnienie, że wszystkie naruszenia z decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r., nr [...], stanowiącej podstawę wszczęcia postępowania w przedmiocie oceny dobrej reputacji zostały objęte środkiem rehabilitacyjnym w trakcie postępowania dotyczącego oceny dobrej reputacji, a zatem postępowanie wszczęte z powodu ich popełnienia powinno zakończyć się umorzeniem jako bezprzedmiotowe, 2) art. 7d ust. 1 pkt 2 u.t.d. i art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. nr [...], która to decyzja na dzień wszczęcia postępowania w przedmiocie oceny dobrej reputacji nie funkcjonowała w obrocie prawnym, co za tym idzie nie była prawomocna ani wykonalna, 3) art. 7d ust. 5 pkt 1 i 2 u.t.d. w zw. z art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, poprzez wydanie decyzji stwierdzającej utratę dobrej reputacji w sytuacji, gdy ocena wszystkich okoliczności które powinny zostać wzięte przez organ pod uwagę, w tym również z urzędu, powinna prowadzić do wniosku, że utrata dobrej reputacji będzie stanowić nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, a zatem uzasadnione jest wydanie decyzji stwierdzającej, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona, 4) art. 7d ust. 4 u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, poprzez nieuwzględnienie przez organ wszystkich okoliczności istotnych dla postępowania w przedmiocie oceny dobrej reputacji, które chociaż nie zostały wprost wskazane w art. 7d ust. 4 u.t.d., to z uwagi na otwarty katalog tych okoliczności (na co wskazuje sformułowanie "w szczególności") powinny zostać wzięte pod uwagę, 5) art. 8 K.p.a., poprzez procedowanie w sposób przeczący zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, 6) art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i § 2 oraz art. 80 K.p.a., poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło organ I instancji do zinterpretowania stanu faktycznego sprawy na niekorzyść Strony, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony, 7) art. 7, art. 8, art. 11 K.p.a., polegającym na dowolnym ustaleniu stanu faktycznego, niepopartym materiałem dowodowym, zgromadzonym w sprawie, 8) art. 107 § 3 K.p.a., polegającym na braku wyczerpującego uzasadnienia decyzji poprzez niewskazanie faktów, które uznano za udowodnione, dowodów, na których się oparto oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację popierającą zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. W niniejszej sprawie w wyniku przeprowadzenia postępowanie w I instancji organ stwierdził utratę dobrej reputacji przez Skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą, ze względu na popełnienie przez zatrudnianych przez Skarżącego kierowców, opisanych w części historycznej uzasadnienia, 2 najpoważniejszych naruszeń, 297 bardzo poważnych naruszeń oraz 3 poważnych naruszeń. Zgodnie natomiast z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie. Ponadto, jak wynika z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. a u.t.d., organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c wydano wykonalną decyzję administracyjną lub wykonalne decyzje administracyjne o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającego załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8), zostało zakwalifikowane jako poważne naruszenie lub bardzo poważne naruszenie, jeżeli częstotliwość występowania naruszeń, zgodnie z załącznikiem II do tego rozporządzenia, wymaga oceny dobrej reputacji. Organem, o którym mowa w art. 7 ust. 2 u.t.d., jest organ który udzielił przedsiębiorcy zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, w tym przypadku GITD. Jak wynika z art. 7d ust. 3 u.t.d., po wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego. Art. 7d ust. 4 u.t.d., natomiast stanowi, że przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bierze pod uwagę w szczególności: 1) czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych; 2) czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego; 3) interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, w szczególności jeżeli cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w miejscowości, gminie lub regionie; 4) opinię polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat, której przedsiębiorca jest członkiem. Zgodnie natomiast z art. 7d ust. 5 u.t.d., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2: 1) wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, albo 2) wydaje decyzję stwierdzającą, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność popełnienia przez zatrudnionych przez Skarżącego kierowców 2 najpoważniejszych naruszeń, 297 bardzo poważnych naruszeń oraz 3 poważnych naruszeń, które zostały stwierdzone – w wykonalnych i wykonanych przez Skarżącego poprzez zapłacenie nałożonych kar pieniężnych – decyzjach Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r., którą nałożono na Skarżącego karę pieniężną za stwierdzone 2 najpoważniejsze naruszenia i z 26 lutego 2021 r., którą nałożono na Skarżącego karę pieniężną za stwierdzone 297 bardzo poważnych naruszeń oraz 3 poważne naruszenia. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ – 1) art. 7e pkt 4 w wz. z art. 94b u.t.d. oraz w wz. z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, poprzez nieuwzględnienie, że wszystkie naruszenia z decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r., stanowiącej podstawę wszczęcia postępowania w przedmiocie oceny dobrej reputacji zostały objęte środkiem rehabilitacyjnym w trakcie postępowania dotyczącego oceny dobrej reputacji, a zatem postępowanie wszczęte z powodu ich popełnienia powinno zakończyć się umorzeniem jako bezprzedmiotowe, oraz 2) art. 7d ust. 1 pkt 2 u.t.d. i art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr [...], poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r., która to decyzja na dzień wszczęcia postępowania w przedmiocie oceny dobrej reputacji nie funkcjonowała w obrocie prawnym, co za tym idzie nie była prawomocna ani wykonalna – należy wyjaśnić, że istotnie, podstawą wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie były 2 najpoważniejsze naruszenia stwierdzone w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r. Do wszczęcia postępowania obligował organ cyt. powyżej art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d. W toku jednak prowadzonego postępowania administracyjnego do obrotu prawnego weszła i stała się wykonalna decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. stwierdzająca 297 bardzo poważnych naruszeń oraz 3 poważne naruszenia. Wskazania wymaga, że w sytuacji stwierdzenia powtarzających się poważnych naruszeń lub bardzo poważnych naruszeń w taki sposób, że częstotliwość ich występowania, zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, wymaga oceny dobrej reputacji – co ma miejsce w sytuacji stwierdzenia 3 bardzo poważnych naruszeń na pojazd na rok – do wszczęcia postępowania obliguje organ cyt. powyżej art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. a u.t.d. GITD był zatem zobligowany do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie oceny dobrej reputacji Skarżącego w związku ze stwierdzonymi naruszeniami w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. W związku z powyższym GITD objął toczącym się już postępowaniem w I instancji wobec Skarżącego w przedmiocie oceny dobrej reputacji Skarżącego w związku ze stwierdzonymi 2 najpoważniejszymi naruszeniami w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r., również stwierdzone 297 bardzo poważne naruszenia oraz 3 poważne naruszenia w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. Sąd stwierdza, że takie działanie organu w postępowaniu I instancji nie jest sprzeczne z prawem, jeżeli stronie zostaną zagwarantowane wszystkie uprawniania proceduralne pozwalające na obronę swoich racji również w zakresie przedmiotu, o który zostało poszerzone postępowanie I instancji. W niniejszej sprawie GITD w piśmie z 7 maja 2021 r. wezwał Stronę do przesłania informacji oraz dowodów potwierdzających wdrożenie – po dacie popełnienia naruszeń stwierdzonych decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z 26 lutego 2021 r. (organ omyłkowo wskazał datę 22 lutego 2021 r.) – procedury zapobiegającej powstawaniu naruszeń dotyczących m. in. czasu pracy kierowców i braku udostępnienia pełnych danych podczas kontroli w przedsiębiorstwie, a także wszelkiej innej dokumentacji mającej znaczenie dla przedmiotowego postępowania. Organ zatem wskazał na objęcie toczącym się postępowaniem administracyjnym w przedmiocie dobrej reputacji również naruszeń stwierdzonych w powyższej decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z 26 lutego 2021 r. i wezwał Skarżącego do przedstawienia stosownych wyjaśnień oraz dokumentacji istotnej dla rozstrzygnięcia o dobrej reputacji Skarżącego w związku z kolejnymi naruszeniami. Skarżący miał zatem świadomość rozszerzenia zakresu postępowania o kolejne stwierdzone naruszenia i miał też możliwość zajęcia stanowiska również w tym zakresie, jak i przesłania stosownych dowodów na wdrożenie rozwiązań mających na celu poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie zapobiegających ponownemu popełnieniu naruszeń wskazanych w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z 26 lutego 2021 r. GITD wydając decyzję I instancji z 4 sierpnia 2021 r. uwzględnił naruszenia stwierdzone przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w obu decyzjach z 17 lipca 2020 r. i z 26 lutego 2021 r. ponieważ w dniu wydania decyzji z 4 sierpnia 2021 r. nie wystąpił jeszcze środek rehabilitacji, o którym mowa w art. 94b w związku z art. 7e pkt 4 u.t.d. Nie upłynął mianowicie okres roku od momentu wykonania przez Skarżącego decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r., co miało miejsce 10 sierpnia 2020 r., kiedy Skarżący zapłacił karę pieniężną nałożoną na niego decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r. Omawiany środek rehabilitacyjny zatem ziścił się 10 sierpnia 2021 r. GITD natomiast wydając zaskarżoną decyzję z 24 marca 2022 r., prawidłowo uwzględnił okoliczność, że w świetle art. 94b u.t.d., karę pieniężna nałożoną na Skarżącego decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 17 lipca 2020 r., uważa się od 10 sierpnia 2021 r., za niebyłą i rozpoznając ponownie sprawę ocenił dobrą reputację Skarżącego w związku ze stwierdzonymi naruszeniami w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. Z powyższych względów Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie nie miało miejsca "żonglowanie" karami (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 października 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1759/21) i nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 7e pkt 4 w wz. z art. 94b u.t.d. oraz w wz. z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, oraz art. 7d ust. 1 pkt 2 u.t.d. i art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009. Analizując okoliczności, które organ bierze pod uwagę przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji określone w art. 7d ust. 4 u.t.d., organ ustalił, że Skarżący nie jest członkiem organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, co Skarżący wyjaśnił w piśmie z 3 marca 2021 r. Organ też zgodnie z wymogiem art. 7d ust. 4 pkt 3 u.t.d. ustalił na podstawie "Barometru zawodów" (https:/barometrzawodow.pl/) prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. w ramach ogólnopolskiego badania "Barometr zawodów" realizowanego na zlecenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ustalił, że według prognozy na rok 2021 w powiecie myślenickim zawód kierowcy samochodu ciężarowego i kierowcy ciągnika siodłowego są zawodami deficytowymi. W ocenie Sądu, organ zgodnie z wymogiem art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d., słusznie również uznał, że popełnienie 297 bardzo poważniejszych naruszeń i 3 poważnych naruszeń w okresie objętym kontrola organu, a więc od 13 stycznia 220 r. do 30 listopada 2020 r., przy zatrudnieniu 12 kierowców i liczby 420 operacji transportowych dokonywanych w przeciągu okresu trzech miesięcy – od 5 listopada 2020 r. do 5 lutego 2021 r., zgodnie z pismem z 3 marca 2021 r.) – stanowi znaczną liczbę naruszeń. W przeliczeniu na każdego kierowcę jest to 24,75 bardzo poważnych naruszeń na kierowcę. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z ust. 2 załącznika II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, trzy bardzo poważne naruszenia na pojazd na rok są równoznaczne z uruchomieniem krajowej procedury w sprawie oceny dobrej reputacji. Sąd stwierdza, że organ także prawidłowo ocenił możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, o której mowa w art. 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d. Organ dokładnie opisał w zaskarżonej decyzji wskazane przez Skarżącego rozwiązania wdrożone w przedsiębiorstwie oraz przesłane na ich potwierdzenie dokumenty. Organ wskazał zatem m.in., że Skarżący w załączeniu do pisma z 20 maja 2021 r. przedłożył: 1) informację w sprawie planowanego szkolenia kierowców i osób zarządzających transportem, 2) procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego w przedsiębiorstwie Strony, 3) obwieszczenie na rok 2021 w zakresie warunków zatrudnienia i czasu pracy obowiązujących w przedsiębiorstwie Strony, 4) załącznik do ww. obwieszczenia dotyczący norm czasu jazdy, pracy, przerw i odpoczynku wskazanych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006. Organ słusznie wskazał, że jedynymi działaniami jakie Skarżący podjął było wprowadzenie dodatkowych dokumentów wewnątrzzakładowych i nawiązanie współpracy z podmiotem [...], specjalizującym się w obsłudze prawnej przedsiębiorstw transportowych, któremu Skarżący zamierza zlecić przeszkolenie pracowników przedsiębiorstwa. Skarżący nie przedłożył żadnych dowodów świadczących o wdrożeniu w przedsiębiorstwie rozwiązań dyscyplinujących kierowców i motywujących kierowców do wykonywania swoich obowiązków zgodnie z obowiązującymi przepisami, jak również dowodów wskazujących na zmianę organizacji zadań przewozowych umożliwiających kierowcom ich wykonanie zgodnie z obowiązującymi przepisami. Sąd zgadza się z GITD, że działania te są niewystarczające do poprawy działania przedsiębiorstwa Skarżącego i zapobiegania popełnianiu naruszeń przez kierowców wykonujących przewozy drogowe na rzecz Skarżącego w przyszłości. Stwierdzone natomiast naruszenia w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lutego 2021 r. takie jak m.in. niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy (Ip. 6.3.8 załącznika nr 3 do u.t.d.), których stwierdzono 190, czy nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego (Ip. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d.), których stwierdzono 102, jak słusznie wskazał organ, mają wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego, bowiem dotyczą dokumentów świadczących o przestrzeganiu bądź nieprzestrzeganiu przepisów regulujących czas pracy kierowców. Podkreślenia wymaga, że organ nie może pominąć powtarzalności naruszeń w tym samym obszarze działalności przedsiębiorcy badając okoliczności kluczowe dla oceny dobrej reputacji przewoźnika drogowego. Powtarzalność naruszeń bowiem świadczy o nieskuteczności działań przedsiębiorcy w poprawie sytuacji w przedsiębiorstwie, wdrożeniu prawidłowej dyscypliny pracy i procedur zapobiegających powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Z powyższych względów Sąd stwierdza, że GITD nie naruszył przepisów postępowania w tym – art. 8, art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i § 2 oraz art. 80 K.p.a., art. 7, art. 8 i art. 11 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a. Organ zgromadził i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, w konsekwencji wyjaśnił dokładnie stan faktyczny i prawidłowo rozstrzygnął o utracie dobrej reputacji przez Skarżącego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji I instancji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. W konsekwencji organ nie uchybił zasadzie zaufania (art. 8 K.p.a.) oraz zasadzie przekonywania (art. 11 K.p.a.). W konsekwencji, Sąd stwierdza, że organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego w tym art. 7d ust. 5 pkt 1 i pkt 2 u.t.d. w zw. z art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 oraz art. 7d ust. 4 u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009. Organ prawidłowo przeanalizował wszystkie okoliczności wymienione w art. 7d ust. 4 u.t.d. konieczne dla oceny dobrej reputacji przewoźnika drogowego, co zostało powyżej szczegółowo omówione przez Sąd. W konsekwencji organ prawidłowo też uznał, że w ustalonych w niniejszej sprawie okolicznościach, w tym powtarzalności naruszeń, stwierdzenie utraty dobrej reputacji stanowi proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sytuacji nie wystąpiły okoliczności, które nie są wymienione w art. 7d ust. 4 u.t.d., a które miałyby wpływ na rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy i które organ powinien w związku z tym uwzględnić w postępowaniu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł, jak w sentencji wyroku.