II OSK 3340/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2018 r., znak: [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 249/19 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na wytwarzanie, przetwarzanie i zbieranie odpadów bez odszkodowania postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2018 r., znak: [...]. UZASADNIENIE [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na wytwarzanie i przetwarzanie odpadów bez odszkodowania. Jednocześnie Spółka wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, ze skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji będzie ryzyko powstania niepowetowanej szkody, tj. konieczność zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej objętej zezwoleniem oraz konieczność usunięcia odpadów na własny koszt. Spółka wskazała, że podjęła działania celem usunięcia odpadów, jednakże zaznaczyła, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje konieczność usunięcia odpadów niezwłocznie co wiązałoby się ze znacznym kosztem poniesionym przez spółkę w postaci zaciągnięcia kredytu bądź sprzedaży części zakładu. Ponadto, spółka podkreśliła, że została już obciążona karą pieniężną w wysokości 50.000,00 zł, a perspektywa dalszych kar, czy zaciągania kolejnych kredytów, czy pożyczek wyłącznie w celu niezwłocznego pozbycia się odpadów stanowiłoby w ocenie spółki przeszkodę nie do przejścia i pogłębiłoby problemy finansowe zagrażające bytowi prawnemu spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 marca 2019 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Następnie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2019 r. oddalił skargę Spółki na wskazaną wyżej decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2018 r. Skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2018 r., znak: [...]. W uzasadnieniu wniosku podniesiono praktycznie te same okoliczności jak we wniosku zawartym w skardze do Sądu pierwszej instancji z dnia 28 grudnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 7 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2018 r. W związku z tym, że w dniu 25 kwietnia 2019 r. zapadł wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę, a postępowanie zainicjowane skargą kasacyjną wywiedzioną przez skarżącą Spółkę od tego wyroku nie zostało zakończone, stwierdzić trzeba, że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. Wobec tego, na mocy art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a., ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd pierwszej instancji ww. postanowieniem nadal trwa (postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 41/16, aprobowane przez M. Jagielską, A. Wiktorowską, P. Wajdę w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck 2017, s.409, nb 14 do art. 61). W konsekwencji postępowanie wywołane wnioskiem skarżącej Spółki, zawartym w skardze kasacyjnej, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za bezprzedmiotowe. Na taką samą ocenę zasługuje wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Należy mieć bowiem na uwadze, że skoro na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji zaskarżona decyzja została wstrzymana, to wstrzymanie to dotyczy także utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Z przepisów K.p.a. wynika, że wniesienie odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji - art. 130 § 2 K.p.a. Wobec tego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, która jest efektem rozpoznania odwołania i jako ostateczna podlegałaby wykonaniu powoduje, że wstrzymana wniesieniem odwołania decyzja organu pierwszej instancji także nie wywołuje skutków prawnych. Skoro wykonanie decyzji ostatecznej zostało wstrzymane to tym bardziej wstrzymaniu podlega decyzja nieostateczna wobec której samo wniesienie odwołania skutkuje wstrzymaniem jej wykonania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.