II OZ 1090/13

SENTENCJA Dnia 28 listopada 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 582/11, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zamontowania brakującej ławy kominiarskiej na dachu budynku postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 582/11, po rozpoznaniu wniosku R. P. orzekł o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 28 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W piśmie z dnia 28 października 2012 r., skarżący zawarł ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2012 r. referendarz sądowy w WSA we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania powyższy wniosek o przyznanie prawa pomocy, bowiem skarżący nie przesłał wniosku na urzędowym formularzu. Zaznaczył przy tym, że skarżącemu przyznano już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 3 stycznia 2013 r. skarżący złożył sprzeciw od wyżej wymienionego zarządzenia. Z kolei w dniu 11 lutego 2013 r. do WSA we Wrocławiu wpłynął nadany w dniu 7 lutego 2013 r. wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu o zwolnienie od kosztów sądowych. Dalej Sąd wskazał, że skarżący na urzędowym formularzu złożył jedynie wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przekreślając na złożonym druku wniosek o ustanowienie radcy prawnego i adwokata. W tej sytuacji zawarty w piśmie z dnia 28 października 2012 r. wniosek o ustanowienia adwokata podlegał pozostawieniu bez rozpoznania, stosownie do art. 257 p.p.s.a., gdyż nie został złożony na urzędowym formularzu. Mając natomiast na uwadze fakt, że skarżący już wcześniej został zwolniony od kosztów sądowych, postępowanie w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych – jako bezprzedmiotowe – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 u.p.s.a. Sąd umorzył. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej zwanej "p.p.s.a."), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona skarżąca, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i zwolnienia od kosztów sądowych, została wezwana do wypełnienia i nadesłania go na urzędowym formularzu. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący w formularzu PPF zakreślił jedynie żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tej sytuacji Sądu Wojewódzkiego miał podstawy, aby pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata bez rozpoznania, jako dotknięty brakiem formalnym wymienionym w art. 257 p.p.s.a. Prawidłowa była również ocena Sądu, że wobec wcześniejszego, prawomocnego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, postępowanie sądowe w tym zakresie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.