I SA/Ol 835/10
Адміністративні суди2010-12-23
Номер справи
I SA/Ol 835/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Дата рішення
2010-12-23
Тип
Postanowienie WSA w Olsztynie
Судді
Wojciech Czajkowski
Резолютивна частина
Odrzucono skargę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A s.c. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., Nr "[...]", w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Wymienionym wyżej postanowieniem z dnia 15 października 2010 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia 3 września 2010r., którym odmówiono zawieszenia na wniosek strony, postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w E. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej. W uzasadnieniu postanowienia zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w O., w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Rozstrzygnięcie to doręczono pełnomocnikowi A s.c. w dniu 18 października 2010r..
W dniu 17 listopada 2010r. została nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A., skarga Spółki na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 października 2010 r.. Skargę skierowano do Dyrektora Izby Celnej w W., który to organ przesłał wymienione pismo do Dyrektora Izby Celnej w O. Przesyłkę nadano w Urzędzie Pocztowym W. - 28 w dniu 24 listopada 2010r.. Otrzymaną w dniu 29 listopada 2010r. skargę wraz z aktami postępowania i odpowiedzią na skargę, Dyrektor Izby Celnej w O. przekazał w dniu 14 grudnia br., Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, jako właściwemu do rozpoznania sprawy.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a." ), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 tej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Na podstawie art. 54 § 1p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a zatem przesyłając skargę do niewłaściwego adresata, Skarżąca Spółka niewątpliwie naruszyła ten przepis. Dokonując oceny prawnej tej czynności Sąd podzielił prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, zgodnie z którym w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, organ ten powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, zaś o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez organ pod adres właściwego organu (p. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r. o sygn. akt: I FSK 631/08 LEX nr 505351). Stanowisko takie jest również akceptowane w doktrynie (p. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 103)
W okolicznościach niniejszej sprawy, termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu, a więc w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści zaskarżonego postanowienia, upływał z dniem 17 listopada 2010 r.. Skargę, nadano wprawdzie w urzędzie pocztowym w tym właśnie dniu, jednak przesłano ją Dyrektorowi Izby Celnej w W. Za datę wniesienia skargi do Sądu należało uznać zatem dzień 29 listopada 2007 r., to jest datę, w której Dyrektor Izby Celnej w W. nadał skargę Dyrektorowi Izby Celnej w O.
Oznacza to, iż strona, pomimo prawidłowego pouczenia, wniosła skargę z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a..
Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.