II OSK 1397/21

SENTENCJA Dnia 19 grudnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 1990/20 w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umożliwienia przeglądania akt w części dotyczącej akt niejawnych objętych klauzulą "tajne" postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt II OSK 1397/21, w ten sposób, że w miejsce oznaczenia przedmiotu zaskarżenia jako: "decyzję", wpisać słowo: "postanowienie". UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 1990/20, w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 25 czerwca 2020 r. w przedmiocie odmowy umożliwienia przeglądania akt w części dotyczącej akt niejawnych objętych klauzulą "tajne", oddalił skargę kasacyjną i zasądził od skarżącego na rzecz organu administracji kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast, na zasadzie § 2 tegoż przepisu sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Powołany przepis na podstawie art. 193 p.p.s.a. ma zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W niniejszej sprawie, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2022 r., wskazano – za Sądem pierwszej instancji – że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 25 czerwca 2020 r., w sytuacji, gdy przedmiotem skargi skarżącego było niewątpliwie postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 25 czerwca 2020 r. Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską, o czym orzekł w sentencji postanowienia, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na dostrzeżenie oczywistej omyłki także w wyroku Sądu pierwszej instancji po wydaniu przez NSA wyroku nie jest dopuszczalne zastosowanie przez NSA art. 156 § 3 p.p.s.a. w celu sprostowania oczywistej omyłki w wyroku Sądu pierwszej instancji. Niezastosowanie art. 156 § 3 p.p.s.a. przez NSA nie stoi jednakże na przeszkodzie sprostowaniu wyroku Sądu pierwszej instancji przez ten Sąd.