III SA/Gl 1206/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant St. sekr. sąd. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. przy udziale – sprawy ze skargi E.M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja ZUS z [...] r. nr [...], utrzymująca mocy decyzję ZUS z [...] r. nr 4 w przedmiocie odmowy umorzenia składek na: - ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy za [...] w kwocie [...] zł, -Fundusz Ubezpieczeń Społecznych za okres [...] do [...] w kwocie [...] zł, -Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego za okres od [...] do [...] w kwocie [...] zł, -Fundusz Pracy/FGŚP za okres od [...] do [...] w kwocie [...] zł. Zaskarżona decyzja ZUS, została doręczona – jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego poświadczenia odbioru - dorosłemu domownikowi tj. siostrze skarżącej, G. L. [...] 2010 r. Strona wniosła skargę na to rozstrzygnięcie nadając stosowne pismo w polskim urzędzie pocztowym [...] 2010 r. , co wynika ze stempla pocztowego na kopercie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z art. 42 § 1 w zw. z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm.), pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, z tym, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w powyższym trybie [...] 2010r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi mijał co do zasady [...] 2010r. Jednakże, stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tak więc z uwagi na fakt, że [...] 2010 r. wypadał w niedzielę, ostatni dzień terminu do wniesienia skargi, tzn. złożenia jej w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, lub nadania jej na poczcie stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu – wypadał 8 marca 2010 r. Ponieważ strona nadała przesyłkę zawierającą skargę w polskim urzędzie pocztowym 10 marca 2010 r. Sąd stwierdził, iż nastąpiło to z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 zd. pierwsze p.p.s.a., skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca postanowieniem. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 53 § 1 oraz 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.