I FZ 431/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "S." s.c. w L. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 313/13 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi "S." s.c. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 31 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, spółka cywilna "S." w L. (dalej: "strona skarżąca") została wezwana, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 31 grudnia 2013 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 r., w kwocie 4.371 zł stosowanie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie). 2. Strona skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia podniesiono, że strony skarżącej nie stać na poniesienie takiego wydatku i wobec tego wnosi o zwolnienie w całości bądź części od wpisu. W załączeniu przesłano wypełniony formularz o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie strony skarżącej nie jest zasadne. 4. Przedmiotem rozpoznawanego środka zaskarżenia jest wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący Wydziału ma zatem obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządzeniem z dnia 26 września 2013 r. określił wysokość wpisu na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stosunkowy od skargi przy należności pieniężnej o wysokości ponad 100.000 zł wynosi 1 % przedmiotu zaskarżania, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. W zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej zakwestionowano stronie skarżącej prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 437.107,00 zł. Kwestionując w skardze w całości decyzje organów podatkowych podatnik domaga się prawa do odliczenia tej kwoty. Kwota ta jest więc wartością przedmiotu sporu, jako że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze (por. uchwała NSA z 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07). Obliczony od tej kwoty wpis stosunkowy wynosił będzie 4371 zł. Do prawidłowej wysokości wpisu w przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny odniósł już się w postanowieniu z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt I FZ 332/13. Rozpoznawane zażalenie nie zawiera ponadto żadnego argumentu, który wskazywałby na jakąkolwiek wadliwość skarżonego zarządzenia. W załączeniu przesłano jednak wypełniony formularz o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Należy więc podkreślić, że w myśl art. 254 § 1 p.p.s.a. rozpoznanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Przeprowadzenie postępowania w sprawie o przyznanie prawa pomocy należy więc do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jest to postępowanie wyodrębnione procesowo, z własną pełną regulacją. Najpierw w sprawie orzeka referendarz sądowy. Na skutek wniesienia sprzeciwu orzeka wojewódzki sąd administracyjny. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny zawsze pełni w tym postępowaniu funkcję sądu odwoławczego por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 593). Wobec powyższego, Sąd nie odnosi się do załączonego przez stronę skarżącą formularza o przyznanie prawa pomocy, ponieważ właściwym w sprawie jest wojewódzki sąd administracyjny. 5. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalono zażalenie.