IV SAB/Wa 290/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. i D. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie solidarnie na rzecz skarżących D. K. i D. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE D. K. i D. K. (dalej zwani "skarżącymi") pismem z 31 lipca 2017 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania dotyczącego nieruchomości położonej w [...] oznaczonej jako działki nr [...], [...], [...] i [...]. Prezydenta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu czy przed wniesieniem skargi, na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...], występowali z zażaleniem do organu wyższego stopnia, wskazali, że z takim zażaleniem występowali współwłaściciele nieruchomości tj. A. K. i G. S. Z tego względu uznali, że nastąpiło wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie. Organ administracji - w odpowiedzi na powyższe wezwanie - poinformował, że skarżący nie występowali w sprawie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r.; poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." otrzymał brzmienie - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Na mocy art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017 poz. 935) przepis art. 52 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. W niniejszej sprawie, z uwagi na nie rozpoznanie wniosku skarżących, zastosowanie znajduje art. 52 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postepowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej zwanej "k.p.a.") w brzmieniu sprzed nowelizacji poczynionej ww. ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu na przewlekłe prowadzenie postepowania przez Prezydenta [...], skarżący nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż nie wnieśli osobiście stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia. Za dopełnienie tego wymogu nie można uznać zażaleń złożonych przez innych współwłaścicieli nieruchomości, gdyż skarżący w niniejszej sprawie występują jedynie w swoim imieniu. Powyższe powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tej sytuacji wobec niewyczerpania przez skarżących środka zaskarżenia, jaki służył im w postępowaniu administracyjnym przed organem wskazanym w sprawie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę.