Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Kr 1377/09

Адміністративні суди2009-11-25
Номер справи
II SA/Kr 1377/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата рішення
2009-11-25
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie

Судді

Joanna Tuszyńska

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na decyzję Wojewody [....] z dnia 6 lipca 2009 r., nr [....] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 września 2009 r. skarżący P.S. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, natomiast na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 września 2009 r. stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 200 zł. Wezwania zawierały pouczenie, że nie uiszczenie wpisu, czy też nie uzupełnienie braku skargi w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwania zostały prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 30 września 2009 r. Mimo upływu zakreślonego terminu zarządzenia nie zostały wykonane. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Jednocześnie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.