II FZ 715/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1663/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 19 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z 9 października 2017 r. W. P. (dalej: skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 19 września 2017 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Z uwagi na brak odnotowania wpływu środków pieniężnych tytułem wpisu sądowego od skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 1 grudnia 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Pismem z 20 grudnia 2017 r. skarżący zawnioskował o zwolnienie tegoż z obowiązku uregulowania opłaty sądowej w postaci wpisu od skargi, nie dołączając do wniosku właściwego formularza PPF. W związku z rzeczonym brakiem pismem z 5 stycznia 2018 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie wypełnionego formularza. Z uwagi na brak reakcji skarżącego na wystosowane doń wezwanie oraz bezskuteczny upływ terminu na dokonanie czynności procesowej, zarządzeniem z 21 lutego 2018 r. wniosek skarżącego o zwolnienie od wpisu sądowego pozostawiono bez rozpoznania, zaś pismem z 5 kwietnia 2018 r. wezwano do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego z 1 grudnia 2017 r. poprzez uiszczenie zaległego wpisu od skargi. Do 15 maja 2018 r. nie zarejestrowano w sądzie wpływu środków pieniężnych od skarżącego. Postanowieniem z 23 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę inicjującą postępowanie w sprawie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2017 poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 14 czerwca 2018 r., skarżący zaskarżył kwestionowane postanowienie sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, iż ma trudną sytuację materialną, która uzasadniała wystąpienie o przyznanie prawa pomocy, podkreślając przy tym, iż dochował wszystkich wymogów formalnych koniecznych do rozpoznania skargi, w tym terminowo wniósł o zwolnienie od wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, toteż jako niezasadne należało je oddalić. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotem niniejszego postępowania wpadkowego jest wyłącznie ocena prawidłowości wydania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w przedmiocie odrzucenia skargi, nie zaś postanowienie tegoż sądu w przedmiocie przyznania skarżącego prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego, które będzie przedmiotem analizy w ramach odrębnego postępowania. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż rzeczone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wyczerpał tok instancyjny w zakresie przyznania temuż prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia należnego wpisu od skargi. W związku z powyższym został zasadnie wezwany do wykonania prawomocnego wtenczas zarządzenia Przewodniczącego z 1 grudnia 2017 r. Korespondencja sądowa zawierająca rzeczone zarządzenie została skarżącemu doręczona 25 kwietnia 2018 r., toteż termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upływał temuż 2 maja 2018 r. Stosownie do notatki służbowej znajdującej się w aktach sprawy (vide: k. 37) do 15 maja 2018 r. brakująca opłata nie została uzupełniona, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.