II SA/Sz 1208/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w przedmiocie zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. M.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej [...], uchylającą rozkaz personalny Dowódcy [...] Nr [...] r. w części dotyczącej terminu wyznaczenia na stanowisko służbowe oraz ustalenia okresu kadencji na tym stanowisku, ustalającą nowy termin wyznaczenia na stanowisko służbowe na dzień [...] ustającą nowy okres kadencji na stanowisku służbowym od dnia [...] r. w pozostałej części utrzymującą w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270), określanej dalej "P.p.s.a." Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Zatem jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, iż brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że skarżący nie wykazał w jaki sposób wykonanie skarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Nie wskazał konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie tych skutków, w szczególności nie przedstawił swojej sytuacji finansowej i majątkowej. Za spełnienie przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej przez Sąd o których mowa w powołanym przepisie, nie mogą zostać uznane ogólne stwierdzenia strony kwestionujące prawidłowość zaskarżonej decyzji oraz okoliczności towarzyszące jej wydaniu. Należy podkreślić, że Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada zasadności skargi, ani prawidłowości podjętego przez organ administracji publicznej rozstrzygnięcia. Wobec tego, wywodzenie z tej wadliwości przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest nieuprawnione w świetle art. 61 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.