IV SAB/Wr 160/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi H. L. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. (zwany dalej : organem lub Dyrektorem IAS) , powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.) złożył H. L. ( zwanemu dalej: stroną, skarżącym ) pismem z dnia 22 maja 2017 r., nr [...] propozycję, określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. na stanowisku eksperta skarbowego. W propozycji tej zawarto warunki zatrudnienia, które po przyjęciu będą obowiązywać od 1 czerwca 2017 r. oraz pouczenie odpowiadające treści art. 170 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy. Pismem z dnia 30 maja 2017 r. skarżący złożył do Dyrektora IAS odwołanie od wymienionej wyżej propozycji . Jednocześnie na skutek złożonego w dniu 7 czerwca 2017 r. oświadczenia skarżący przyjął propozycję określającą nowe warunku zatrudnienia. Pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. organ poinformował skarżącego o braku podstawy prawnej do wniesienia odwołania od otrzymanej propozycji . Skarżący pismem z dnia 4 lipca 2017 r. złożył bezpośrednio do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność organu i niezałatwienie sprawy w terminie, wyrażającą się w braku rozpatrzenia odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby . W odpowiedzi na przedmiotowe zażalenie Szef Krajowej Administracji Skarbowej, pismem z dnia 14 lipca 2017 r., znak DLK2/90977/2017 stwierdził niedopuszczalność jego rozpatrzenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący pismem z dnia 18 sierpnia września 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na bezczynność organu w sprawie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi z tym uzasadnieniem , że propozycja zawarta w wspomnianym wyżej piśmie z dnia 22 maja 2017 r. (doręczonym 25 maja 2017 r.) nie jest decyzją administracyjną, ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Zatem według organu, skoro kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawie propozycji złożonej skarżącemu w dniu 25 maja 2017 r., to nie obejmuje ona również orzekania w sprawie bezczynności organu w zakresie wskazanym w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a. ), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. A zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to , aby postępowanie , o którym mowa w cytowanym przepisie było w toku, a więc było wszczęte. Natomiast rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania , jeżeli rozstrzygniecie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania ( kwestia prejudycjalna) . Takie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego . Związek ten polega na tym ,że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. wyroki NSA : z 8.07.2008r. IIOPSK 792/07 ; z 26.10.2005r. I FSK 230/05 , Legalis) . W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie . Z urzędu bowiem Sądowi wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi strony , zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 467/17 , przedmiotem której jest "czynność/akt" organu z dnia 22 maja 2017r., nr [...], w sprawie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem, a której przedmiotem jest skarga funkcjonariusza na propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. i przesądzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego - kwalifikacji prawnej złożonej funkcjonariuszowi propozycji . Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.