II GZ 283/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 października 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 537/19 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach bez koncesji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach bez koncesji. Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie zapadłych wobec niej decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla jej aktualnej sytuacji ekonomicznej i doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazała, że nie dysponuje majątkiem o wartości 600.000 zł, niezbędnym na opłacenie trzech grożących jej kar po 200.000 zł. Na potwierdzenie powyższego przedłożyła sprawozdanie finansowe za 2018 rok. WSA podał, że z przedłożonych przez skarżącą dokumentów wynika, że jej przychody netto za okres od 01.01.2018 r. do 31.12.2018 r. wyniosły [...] zł. Skarżąca nie posiada aktywów trwałych, cechujących się niskim stopniem płynności ani zobowiązań długoterminowych – kredytów ani pożyczek, które wiązałyby się z koniecznością cyklicznego uiszczania określonych sum pieniężnych, a całość jej aktywów stanowią aktywa obrotowe, na które składają się głównie należności i inwestycje krótkoterminowe. Ponadto w roku poprzednim zgromadziła w kasie i na rachunkach środki pieniężne w kwocie [...] zł. W ocenie Sądu tak wysokie przychody świadczą o prężnym działaniu skarżącej, wobec czego nie można przyjąć, że ewentualne wyegzekwowanie zapłaty kwoty 200.000 zł spowoduje znaczną szkodę, czy też nieodwracalne skutki. Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem zarzucając: 1. rażącą obrazę art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżąca nie uprawdopodobniła zajścia przesłanek wskazanych w tym przepisie; 2. brak prawidłowej analizy wszystkich okoliczności i argumentów podniesionych przez skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, w kontekście realizacji znamion w postaci skutków trudnych do odwrócenia, to jest przede wszystkim utraty faktycznego władztwa nad samą spółką – wobec jej upadłości, zwolnienia pracowników, utraty dotychczasowych klientów, a co za tym idzie w ogóle możliwości prowadzenia dalszej działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie, jeżeli: 1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji przez wnioskodawcę. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest zatem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym rezultatem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Sąd I instancji oddalił wniosek skarżącej podając, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie, a w jego ocenie spółka tych okoliczności nie wykazała. NSA zgadza się z tym, że to skarżąca powinna wykazać okoliczności uzasadniające żądanie, jednakże po stronie Sądu istnieje obowiązek rozważenia wszystkich przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności w kontekście spełnienia bądź niespełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd rozpoznający sprawę może różnie ocenić przedstawione przez stronę skarżącą okoliczności, ale nie może żadnej z nich pominąć, nie może przytaczać ich wybiórczo. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji, poza podaniem cytatów z orzecznictwa, podał wysokość kary nałożonej zaskarżoną decyzją (200.000 zł), wysokość przychodów za 2018 r. oraz wysokość środków zgromadzonych w poprzednim roku w kasie i na rachunkach. WSA nie uwzględnił natomiast powołanej przez skarżącą okoliczności, że zaskarżona decyzja nie jest jedyną nakładająca na spółkę karę w kwocie 200.000 zł. Na skarżącą nałożono trzy takie kary co daje łączną kwotę 600.000 zł. Uiszczenie takiej kwoty kar stanowi niewątpliwie znaczne obciążenie w finansach wnioskującego o wstrzymanie wykonania decyzji. Jakkolwiek w rozpoznawanej sprawie przedmiotem merytorycznego rozpoznania będzie jedna z trzech decyzji nakładających karę, to oceniając sytuację spółki w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd powinien wziąć pod uwagę, że na spółkę nałożone zostały trzy kary po 200.000 zł każda. W rozpoznawanej sprawie sąd wybiórczo ocenił materiały przedstawione przez stronę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia