I SA/Wa 1437/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 17 sierpnia 2009 r. Prezydent W., działający przez Naczelnika Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami [...] – U. K., wniósł za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] orzekającą o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewid. nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...], wydzielonej z działki ew. nr [...]. U. K., działając w imieniu Prezydenta W. nie dołączyła do skargi dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia w imieniu tej strony. Zarządzeniami z dnia 9 września 2009 r. i 7 października 2009 r. wezwano U. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na powyższe zarządzenia U. K. nadesłała przy piśmie z dnia 21 września 2009 r. odpis upoważnienia z dnia [...] grudnia 2006 r. (nr [...]) oraz pismo z dnia 14 października 2009 r., do którego dołączony został odpis pełnomocnictwa z dnia [...] maja 2006 r. (nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W art. 36 tej ustawy, przewidziano trzy rodzaje pełnomocnictwa: 1) ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, 2) do prowadzenia poszczególnych spraw oraz 3) tylko do niektórych czynności w postępowaniu. Zgodnie z art. 37 § 1 powołanej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższych przepisów wynika, że reprezentant strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie U. K., wnosząc skargę, nie dołączyła do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do podejmowania czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego Prezydenta W., również nie nadesłała, w wyznaczonym przez terminie, stosownego pełnomocnictwa. Zaznaczyć należy, że prawidłowego wykonania doręczonych zarządzeń nie stanowi nadesłany przy piśmie z dnia 21 września 2009 r. odpis upoważnienia z dnia [...] grudnia 2006 r. oraz odpis pełnomocnictwa z dnia [...] maja 2006 r. Z nadesłanych dokumentów wynika, że U. K. upoważniona jest do dokonywania czynności w zakresie "podejmowania wszelkich czynności związanych z udziałem W. w postępowaniu administracyjnym" (...) oraz do "wykonywania wszelkich czynności przygotowawczych – faktycznych i prawnych w tym do składania odpowiednich wniosków oraz oświadczeń jakie okażą się niezbędne w związku z realizacją niniejszego upoważnienia w tym również wniosków i oświadczeń kierowanych do sądów i organów administracji". Przedmiotowe upoważnienie i pełnomocnictwo nie obejmują swoim zakresem umocowania do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zatem U. K. nie wykazała, że jest umocowana do działania w imieniu Prezydenta W. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.