I GSK 17/08
Адміністративні суди2008-11-21
Номер справи
I GSK 17/08
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2008-11-21
Тип
Wyrok NSA
Судді
Cezary PrycaJoanna Kabat-RembelskaKrystyna Anna Stec
Резолютивна частина
Oddalono skargę kasacyjną
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr.) Sędziowie NSA Joanna Kabat -Rembelska Cezary Pryca Protokolant Jarosław Poturnicki po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 sierpnia 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 751/07 w sprawie ze skargi C. H. P. Spółki z o.o. w C. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 751/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. - po rozpoznaniu sprawy ze skargi C. H. P. Sp. z o.o. w C. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług - uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji oraz oddalił skargę w pozostałej części.
Sąd I instancji za podstawę wyroku przyjął następujący stan faktyczny sprawy:
Na podstawie dokumentu SAD nr [...] z dnia [...] października 2003 r. Spółka C. H. P. zgłosiła w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar określony jako proszek pomidorowy, klasyfikując go do kodu PCN 0712 90 30 0, ze stawką celną w wysokości 20%.
Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Naczelnik Urzędu Celnego II w W. uznał klasyfikację sprowadzonego towaru za nieprawidłową i zaklasyfikował go do pozycji 2002 pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, kod PCN 2002 90 91 1 ze stawką celną w wysokości 60%, określając jednocześnie wysokość podatku VAT oraz orzekł o odsetkach wyrównawczych od długu celnego i odsetkach od zaległości podatkowych.
W wyniku odwołania od powyższej decyzji wniesionego przez Spółkę C. H. P., Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2006r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję oraz orzekł, że w sprawie rozliczenia podatku VAT właściwy jest Naczelnik Urzędu Skarbowego.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że czynnikiem wykluczającym klasyfikację sprowadzonego towaru do wnioskowanej przez Spółkę pozycji Taryfy celnej jest fakt otrzymywania proszku pomidorowego z miazgi pomidorowej a nie z całych pomidorów, z której usunięto dodatkowo nasiona. Biorąc pod uwagę stan towaru organ odwoławczy stwierdził, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie były produkty klasyfikowane do pozycji 2002 Taryfy celnej.
Według organu odwoławczego, potwierdzeniem klasyfikacji proszku pomidorowego do pozycji 2002 Taryfy celnej stanowią wiążące informacje taryfowe nr 182/1998/20 oraz nr 655/2001/20, które wskazują, iż preparat w proszku otrzymany w wyniku suszenia rozpyłowego przecieru pomidorowego lub przecierowego półproduktu z pomidorów klasyfikuje się do kodu PCN 2002 90 91 1. Również noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. C z 2006 r. nr 50) podają, iż do pozycji 2002 klasyfikuje się proszek z pomidorów, otrzymany w procesie odwadniania soku pomidorowego, jednakże pozycja ta nie obejmuje proszku powstałego z mielenia płatków, otrzymanych w procesie suszenia pomidorów, pociętych wcześniej na plasterki, który objęty jest podpozycją 0712 90 30.
Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, iż klasyfikacja taryfowa proszku pomidorowego zastosowana przez organ pierwszej instancji do kodu PCN 2002 90 91 1 jest prawidłowa i zgodna ze stanem faktycznym oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej (reguła 1 ORINS).
Organ odwoławczy uznał również, że skoro spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 222 § 4 Kodeksu celnego oraz § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych (Dz. U. Nr 155, poz. 1515) (Dz. równiez,czy zej instancji ącym h Naczelnik Urzędu Celnego II w W. zasadnie wezwał stronę do uiszczenia odsetek wyrównawczych od wymierzonej kwoty długu celnego.
Odnośnie uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w W. w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i umorzenia postępowania w tym zakresie organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu podatkowym organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa jedynie wysokość zobowiązania podatkowego nie orzeka natomiast w zakresie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uwzględnił skargę Spółki C. H. P. na decyzję organu odwoławczego w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w W. w zakresie klasyfikacji towaru do kodu PCN 2002 90 91 1 ze stawką celną w wysokości 60% i określenia wysokość podatku VAT.
Sąd uznał, że w związku z tym, iż stan towaru nie budzi wątpliwości, problem w rozpoznawanej sprawie dotyczy wyłącznie prawidłowości zastosowania klasyfikacji taryfowej.
W ocenie Sądu podstawowym wyznacznikiem zakwalifikowania towaru do działu 7 Taryfy celnej, pozycji 0712 jest, by towar stanowiły warzywa suszone, w żaden sposób dalej nieprzetworzone. Kod 0712 90 30 0 odnosi się do suszonych pomidorów. Dział 20 Taryfy celnej nie obejmuje natomiast, co przesądza treść uwagi 1 (a) warzyw przygotowanych lub zakonserwowanych sposobami wymienionymi w działach 7,8 lub 11.
Sąd I instancji uznał, że przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Dyrektor Izby Celnej w W. winien rozważyć zakwalifikowanie sprowadzonego towaru do kodu 0712 90 30 0 Taryfy celnej, tj. zgodnie ze stanowiskiem strony. Towar ten stanowi bowiem proszek uzyskany z pomidorów, które w ostatecznym procesie przetworzenia, jakim jest suszenie, zostały obrane ze skórki wraz z szypułkami i pozbawione pestek.
Sąd podkreślił, że w sprawie istotne jest, że w procesie technologicznym, jakiemu poddany został sprowadzony towar, początkowym produktem były pomidory a produktem finalnym proszek o zawartości masy suchej ok. 97%. Z dokumentów producenta - firmy C. C. V. d. E. S.A. "P. p. T. p." z [...] listopada 2005 r. oraz pisma tej firmy z dnia [...] listopada 2005 r. wynika, że proces produkcyjny od pomidora do etapu proszku zajmuje ok. 3 - 4 godziny, zaprojektowany jest jako ciągły, w ramach którego całe pomidory przekazywane są do maszyny miażdżącej, następnie mechanicznie oddzielane są skórki i nasiona a surowiec przesyłany jest dalej do wieży proszkującej.
W ocenie WSA, ustalenia organu, iż sporny towar otrzymywany jest przez suszenie przecieru pomidorowego, mają cechy dowolności a dalsze wnioski uznające pozycję 2002 za prawidłową naruszają przepisy Taryfy celnej i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów.
Sąd wskazał, że w sprawie nie mogą mieć zastosowania powoływane przez organ celny Wiążące Informacje Taryfowe, ponieważ po pierwsze, zostały one wydane dla towaru zbliżonego a nie takiego samego, a nadto wiążą one wyłącznie organ celny i osobę, której zostały udzielone (art. 5 § 1 i 2 Kodeksu celnego) i po drugie, dotyczą proszku pomidorowego uzyskanego w procesie produkcji, w którym produktem wyjściowym był przecier pomidorowy a nie całe pomidory, jak w rozpoznawanej sprawie.
Również noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich
(Dz. Urz. C z 2006 r. Nr 50), które podają, iż do pozycji 2002 klasyfikuje się proszek
z pomidorów, otrzymany w procesie odwadniania soku pomidorowego, nie znajdują
zastosowania w sprawie, bowiem sprowadzony towar nie został wyprodukowany z soku pomidorowego, ale z owoców pomidorów, z których usunięto skórkę i nasiona.
W konkluzji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż organy celne interpretując zapis w pozycji 0712 w brzmieniu: "Warzywa suszone... dalej nieprzetworzone" błędnie przyjęły, iż dotyczy on usunięcia z warzywa zbędnych lub obniżających jakość produktu jego części (skórka, pestki, szypułki) podczas gdy, zgodnie z wykładnią językową i logiczną treści tego zapisu i uwag do działów 7 i 20, zapis ten dotyczy ususzonych warzyw m.in. w proszku, które nie zostały dalej przetworzone (np. przez doprawienie przyprawami, rozcieńczenie itp.).
Sąd I instancji nie znalazł natomiast podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja organu odwoławczego narusza prawo w części uchylającej decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w W. w zakresie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych podzielając wyrażane wcześniej w orzecznictwie WSA stanowisko, iż rozstrzygnięcie w zakresie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych zawarte w decyzji określającej podatek wykracza poza zakres upoważnienia zawartego w art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. W konsekwencji Sąd oddalił skargę na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej.
Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżył powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w całości skargą kasacyjną zarzucając, że został on wydany z naruszeniem:
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 13 § 1 w związku z art. 13 § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tekst jednolity w Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) oraz reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (dalej: ORINS), stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 219, poz. 2153), co stanowi podstawę skargi kasacyjnej określoną w art. 174 pkt 1 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi bądź o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych.
Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że stan sprowadzonego towaru nie jest sporny i podniósł, że zgodnie z komentarzem do pozycji 0712, zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" pozycja ta obejmuje warzywa objęte pozycjami nr 0701 do 0709, suszone (także odwodnione, odparowane lub mrożono - suszone), tzn. o usuniętej różnymi metodami naturalnej zawartości wody. Do podstawowych rodzajów warzyw przerobionych w taki sposób należą ziemniaki, cebula, grzyby, trufle, marchew, kapusta oraz szpinak. Są one zazwyczaj przygotowane w postaci pasków lub plastrów jednej odmiany lub jako mieszanki. Pozycja ta obejmuje również warzywa suszone, łamane lub sproszkowane, takie jak szparagi, kalafior, pietruszka, trybula, cebula, czosnek, seler używane zazwyczaj jako substancje aromatyzujące lub do przygotowywania zup.
Natomiast uwagi ogólne do działu 7, zawarte w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej" wskazują, iż dział ten obejmuje warzywa łącznie z produktami wymienionymi w uwadze 2 do działu, świeże, chłodzone, mrożone (nie gotowane oraz gotowane na parze lub w wodzie), zakonserwowane tymczasowo lub suszone (także odwodnione, odparowane lub mrożono - suszone). Niektóre z tych produktów po suszeniu i sproszkowaniu są czasem używane jako substancje aromatyzujące, ale mimo to są klasyfikowane w pozycji 0712. Warzywa objęte działem 7 mogą występować w całości, pokrojone, posiekane, poszatkowane, roztarte na miazgę, starte, obrane lub w łupinie, chyba że z kontekstu wynika inaczej.
Skarżący podkreślił, że w brzmieniu pozycji 0712 oraz w komentarzu do działu 7, zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej", wskazano szereg etapów pośrednich, które mogą wystąpić przed ostatecznym procesem - suszeniem. Warzywa mogą być całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane (z brzmienia pozycji) lub posiekane, roztarte na miazgę, starte, obrane lub w łupinie (z uwag ogólnych do działu 7), lub występować w mieszankach (towary objęte podpozycją 0712 90) lub w odmianach, np. kukurydza do siewu - kod CN 0712 90 11. Zatem, zdaniem organu odwoławczego, zapis "chyba, że z kontekstu wynika inaczej" należy rozumieć jako odnoszący się do konkretnej czynności opisanej w brzmieniu pozycji 0712 lub w komentarzu do niej.
Skarżący zauważył, iż wszystkie wymienione etapy pośrednie, które mogą wystąpić przed procesem suszenia, objęte pozycją 0712, dotyczą czynności wykonywanych na warzywach "całych", tj. niepozbawionych jakichkolwiek części wewnętrznych (siekanie, cięcie, plasterkowanie, rozcieranie, tarcie). Dopuszczone są również procesy oczyszczania, polegające na usunięciu jedynie części zewnętrznych warzywa, np. skórki, szypułki (obieranie) Zdaniem skarżącego skoro ustawodawca nie wprowadził w Taryfie celnej, jak i w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" określeń (skrótów) takich jak: "m.in.", "np." "itp.", "td.", wskazujących na możliwość wystąpienia innych niż wymienione w brzmieniu pozycji 0712 oraz w komentarzu do niej "form" występowania warzyw (odnoszących się do etapów pośrednich procesu produkcyjnego dopuszczonych przed suszeniem), to należało uznać, że katalog procesów dopuszczonych przed suszeniem - procesem końcowym - jest katalogiem zamkniętym.
Skarżący podniósł, że przed procesem suszenia (etap finalny) pomidory poddano takim procesom pośrednim jak: mycie, miażdżenie, usunięcie części zewnętrznych - szypułek i skórek. Nie jest sporne, iż pomidory te pozbawiono również pestek - części wewnętrznych. Importowany produkt nie został zatem wytworzony z warzyw całych, ciętych, łamanych lub w proszku, a więc towarów ujętych w brzmieniu pozycji 0712. W związku z powyższym organ odwoławczy zauważył, że przedstawione w zaskarżonym wyroku stanowisko Sądu dopuszczające klasyfikowanie do pozycji 0712 importowanego proszku z pomidorów, z których przed procesem suszenia usunięto pestki narusza zasady klasyfikacji określone w regule 1 ORINS oraz stanowi nadinterpretację ww. przepisów Taryfy celnej oraz "Wyjaśnień do Taryfy celnej". Konsekwencją tego było niewłaściwe zastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku przepisów art. 13 § 1 i 5 Kodeksu celnego poprzez przyjęcie kodu PCN 0712 90 30 0 za prawidłowy zamiast kodu PCN 2002 90 91 1, co skutkuje nieprawidłowym określeniem cła z niższą stawką celną niż prawnie należna (0% zamiast 30%).
Dodatkowo skarżący podkreślił, że ani w zaskarżonej decyzji ani w odpowiedzi na skargę nie twierdził, że zawarty w pozycji 0712 zapis w brzmieniu "ale dalej nie przetworzone" dotyczy usunięcia z warzyw zbędnych lub obniżających jakość produktu jego części (skórka, pestki, szypułki), a tym bardziej, że odnosi się to do czynności dokonanych po otrzymaniu produktu finalnego - proszku z pomidorów, co w wyroku zarzucił organowi Sąd. Organ odwoławczy uznał, że usunięcie pestek z miazgi pomidorowej wykonane jest na etapie pośrednim w procesie otrzymywania produktu finalnego - proszku pomidorowego i nie jest objęte zakresem przedmiotowym pozycji 0712.
Skarżący wyjaśnił, że układ Taryfy celnej jest taki, że obejmuje towary o najmniejszym stopniu przetworzenia (o najniższych numerycznie kodach) do towarów gotowych o wysokim stopniu przetworzenia. Tym samym poddanie towarów dalszym procesom obróbki w celu otrzymania bardziej przetworzonych wyrobów powoduje, iż należy zastosować inny, wyższy numerycznie kod. Sytuacja taka zachodziła w niniejszej sprawie. Sprowadzone pomidory, oprócz poddania ich wstępnej obróbce poprzez mycie, odszypułkowanie i usunięcie skórki (obróbka dopuszczalna dla pozycji 0712), zostały poddane dalszym czynnościom niedopuszczalnym dla tej pozycji, a mianowicie usunięto z nich pestki, a więc części wewnętrzne. Oznacza to, że towar został poddany dalszej obróbce, która była dopuszczalna, ale dla produktów bardziej przetworzonych, objętych pozycją 2002.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a jedynie nieważność postępowania (której w niniejszej prawie nie dopatrzono się) bierze pod uwagę z urzędu.
Związanie skargą kasacyjną oznacza, że sąd kasacyjny nie jest władny badać, czy zaskarżony wyrok nie narusza przepisów innych niż wskazane w podstawach, na których środek odwoławczy oparto.
Powyższe koresponduje z ciążącym na kastorze obowiązku wskazania konkretnych przepisów prawa (materialnego lub prawa procesowego), które - jego zdaniem - zostały przez Sąd pierwszej instancji naruszone. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wolno samodzielnie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, ani ich uściślać, ani w inny sposób korygować, Sąd ten nie może domyślać się, który przepis prawa skarżący miał na uwadze, formułując swe zarzuty. Przepisy te muszą być wskazane wyraźnie. Bez znaczenia jest jednak, w jakiej części skargi kasacyjnej podstawy skargi kasacyjnej zostaną sformułowane.
Możliwy zakres podstaw zaskarżenia skargą kasacyjną orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazuje przy tym art. 174 powołanej ustawy. Zgodnie z nim skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Błędna wykładnia oznacza niewłaściwe odczytanie treści przepisu, niewłaściwe zastosowanie zaś to tzw. błąd subsumcji, czyli wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie określonej normy prawnej. Podzielić należy pogląd, że niewłaściwe zastosowanie prawa jest często konsekwencją jego błędnej wykładni.
Przedstawione wyżej uwagi, natury ogólnej, mają w rozpoznawanym przypadku znaczenie. W petitum skargi kasacyjnej bowiem jej autor ograniczył się do oparcia wniesionego środka odwoławczego na podstawie określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. i zarzucił jedynie naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 13 § 1 w zw. z art. 13 § 5 Kodeksu celnego oraz reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (ORINS).
Naczelny Sąd Administracyjny wziął jednak pod uwagę, że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej kasator sformułował - w sposób niewymagający za strony Sądu domyślania się czy uściślania - zarzut dokonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wadliwej wykładni (nadinterpretację) pozycji 0712 Taryfy celnej i w konsekwencji zarzut wadliwego jej zastosowanie w sprawie.
Odnosząc się do tak sformułowanych podstaw przypomnieć należy, że zgodnie z art. 13 § 1 ust. 1 Kodeksu celnego "Cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych" według zaś ust. 5 tego artykułu "Klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej".
W świetle przytoczonych regulacji, mając na względzie okoliczności sprawy, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie powinno budzić żadnych wątpliwości, że według Sądu pierwszej instancji przedmiotowe cło winno być określane na podstawie Taryfy celnej stosownie do klasyfikacji dokonanej do określonego kodu tej Taryfy. Tym samym omawiany zarzut jest całkowicie bezzasadny i wręcz niezrozumiały.
Podobnie ocenić należy zarzut naruszenia reguły 1 ORINS. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku jednoznacznie wskazuje, że klasyfikacja towaru w tej sprawie podlega tej właśnie regule i nie stosowano żadnej innej.
Odrębną zaś kwestią jest czy klasyfikację ustalono zgodnie z prawidłowo zrozumianym brzmieniem pozycji 0712 i uwag do działu 7 Taryfy celnej.
Istota sporu w tym zakresie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy (w świetle brzmienia ww. pozycji i uwag) czynność usunięcia pestek z pomidorów podczas technologicznego procesu ich suszenia mieści się w ramach wymienionego w dziale 7 sposobu przygotowywania/konserwowania tego warzywa.
W ocenie składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że usunięcie pestek z pomidorów podczas technologicznego procesu ich suszenia dopuszcza zaklasyfikowanie proszku pomidorowego do pozycji 0712.
Za powyższym przemawia fakt, że skoro zgodnie z uwagą ogólną do działu 7 (akapit 1) dział ten obejmuje warzywa m.in. suszone, a według zdania drugiego przywołanej uwagi dozwolone jest sproszkowanie produktu po jego wysuszeniu, tzn., że katalog postaci, w jakich występować mogą warzywa objęte tym działem (a to zgodnie akapit 4 ww. uwag ogólnych do działu 7: w całości, pokrojone, posiekane, poszatkowane, roztarte na miazgę, starte, obrane w łupinie) nie jest katalogiem zamkniętym. Tym samym nie można podzielić stanowiska Dyrektora Izby Celnej w W., że brzmienie przytoczonej uwagi przewiduje tylko możliwość usunięcia części zewnętrznych a tym samym usunięcie pestek z miazgi pomidorowej jest czynnością w procesie otrzymywania produktu finalnego, nieobjętą zakresem pozycji 0712. Wbrew wywodom autora skargi kasacyjnej regulacje, zgodnie z którymi suszone warzywa - według brzmienia pozycji 0712 - mogą być całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku zaś - w myśl wyjaśnień do pozycji 0712 - zazwyczaj są przygotowywane w postaci pasków lub plastrów (...) znaczą jedynie, że są to postaci suszonych warzyw a nie katalog zamknięty etapów pośrednich, które mogą wystąpić przed ostatecznym procesem – suszeniem. Tak więc skoro w rozpoznawanym przypadku ustalony stan faktyczny - niepodważany w sprawie - wskazuje, że towar jest warzywem (pomidorem) suszonym dalej nieprzetworzonym, że jedynym sposobem przetworzenia tego warzywa jest suszenie - to bez znaczenia z prawnego punktu widzenia dla jego taryfikacji jest, że warzywo to w ciągłym procesie technologicznym suszenia nie tylko zmiażdżono, obrano ze skórki i szypułek ale też pozbawiono pestek.
Przyjęcie, że ww. sposób otrzymania proszku pomidorowego jest sposobem przygotowania/zakonserwowania pomidorów – wymienionym w dziale 7 - oznacza, że towar ten nie może być taryfikowany do działu 20 - o czym wprost stanowi uwaga 1a do działu 20.
W konsekwencji powyższego zastosowanie w sprawie pozycji 0712 znajduje uzasadnienie w ustalonym w sprawie stanie faktycznym. W konsekwencji zarzut błędnej interpretacji pozycji 0712 jak i zarzut niewłaściwego jej zastosowania uznać należało za całkowicie chybiony.
Z tych wszystkich względów uznać należało, że skargę kasacyjna oparto na nieusprawiedliwionych podstawach, co skutkuje koniecznością jej oddalenia.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 184 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.