VI Ka 127/24

<p>Sygn. akt VI Ka 127/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 kwietnia 2024 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant Joanna Szmel </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">D.</span> </p> <p>obwinionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 k.p.</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 22 grudnia 2023 r. sygn. akt II W 148/23</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionego <span class="anon-block">M. K.</span>;</p> <p>II.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki w kwocie 50 zł za postępowanie odwoławcze i wymierza mu opłatę w kwocie 150 zł za II instancję.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 127/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. K.</span> został obwiniony o to, że:</p> <p>jako Prezes Zarządu <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) J.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> do 5 maja 2022 roku w <span class="anon-block">J.</span> nie wypłacił należności na pokrycie kosztów podróży służbowej, to jest diet i ryczałtu za nocleg za listopad 2021 roku w wysokości 3208,61 zł dla <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">Z.</span>, tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 k.p.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem zaocznym z dnia 22 grudnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt II W 148/23:</p> <p>I.  uznał obwinionego <span class="anon-block">M. K.</span> za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku przy przyjęciu, iż obwiniony wykonywał obowiązki Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span> tj. wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 k.p.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1)">art. 282 § 1 k.p.</a> wymierzył mu karę 1500 złotych grzywny;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 (art. 119;art. 119 § 1 k)">art. 119 § 1 k.p.s.</a>w. zasądził od obwinionego <span class="anon-block">M. K.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 420 złotych tytułem kosztów procesu w tym na p[odstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierzył mu opłatę w wysokości 150 złotych.</p> <p>Obrońca obwinionego na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425 § 1 i 2 k.p.k.</a> zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i § 2 k.p.k.</a>:</p> <p>- w odniesieniu do czynu przypisanego obwinionemu w pkt I wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> obrazę przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej, polegającą na uznaniu obwinionego za winnego popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> w związku z wypełnieniem znamion ustawowych w/w wykroczenia;</p> <p>- w odniesieniu do czynu przypisanego obwinionemu w pkt I wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>, błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że obwiniony w okresie przypisanego mu czynu działał jako Prezes Zarządu spółki <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> i nie wypłacił należnych diet i ryczałtu za noclegi na rzecz <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">Z.</span>oraz, iż od czerwca 2021 r. nie był już udziałowcem w/w spółki.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca obwinionego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 1 i 3 k.p.k.</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie odnoszącym się do czynu przypisanego w pkt I wyroku i umorzenie postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie zauważyć należy, że postępowanie o czyn zarzucany obwinionemu <br/>w niniejszej sprawie było uprzednio rozpoznane przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, gdzie wyrokiem zaocznym z dnia 21 lipca 2022 r. w sprawie o sygn. akt II W 614/22 uznano obwinionego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu. Następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 16 stycznia 2023 r. w sprawie o sygn. akt VI Ka 535/22 wyrok został uchylony i sprawę przekazano Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ze wskazaniem na braki postępowania dowodowego.</p> <p>Sąd Rejonowy mając na względzie okoliczności powołane w uzasadnieniu uchylającego wyroku przeprowadził postępowanie dowodowe, w wyniku którego zgromadzono obszerny materiał dowodowy. Jednocześnie Sąd Odwoławczy orzekający w niniejszej prawie stoi na stanowisku, że dowody zgromadzone w toku czynności sprawdzających były wystarczające do przypisania obwinionemu winy i sprawstwa w zakresie przypisanego mu czynu, natomiast wynik przeprowadzonego postępowania dowodowego jednoznacznie potwierdza słuszność wniesienia w niniejszej sprawie wniosku o ukaranie.</p> <p>Obrońca obwinionego w wywiedzionej apelacji zakwestionował prawidłowość poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych<strong> <!-- -->. </strong>Zauważyć należy, że zarzut błędu <br/>w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz powinien polegać na wykazaniu, jakich w tym zakresie uchybień w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się Sąd Rejonowy. Zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, sąd orzekający decydując o winie bądź niewinności obwinionego kieruje się własnym przekonaniem, nieskrępowanym żadnymi ustawowymi regułami dowodowymi. Wyprowadzone zatem stanowisko Sądu I instancji co do ustaleń faktycznych, wynikającego z nich opisu przypisanych czynów i przyjętej kwalifikacji prawnej zawartych w zaskarżonym wyroku korzysta z ochrony przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a>o.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, gdyż nie zostało ono w żaden przekonywujący sposób podważone przez apelującego. Dokonane w wyroku Sądu I instancji ustalenia faktyczne wolne są od błędów i uwzględniają całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania. Wnioski wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego są prawidłowe. W tym stanie rzeczy poczynione ustalenia faktyczne należało ocenić jako poprawne i mające oparcie w zebranych i powołanych przez Sąd dowodach.</p> <p>Zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie bezsporną kwestią pozostaje fakt zatrudnienia pokrzywdzonego <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">Z.</span>w charakterze kierowcy w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> w listopadzie 2021 r. jak również przedłożenie przez niego rozliczenia wyjazdu służbowego za wskazany miesiąc obejmujący diety i ryczałt za nocleg opiewający na kwotę 3208,61 zł. Okoliczność ta znalazła potwierdzenie nie tylko w jego zeznaniach składanych w charakterze świadka, wynika ona bowiem również wprost ze zgromadzonych dokumentów i nie była kwestionowana w toku procesu. Sam obwiniony sporządził pismo, wyjaśniając powody niewypłacenia należności. (k.27) Zasadnicze znaczenie w rozpoznawanej sprawie miało natomiast ustalenie faktycznej roli, jaką pełnił obwiniony we wskazanym podmiocie <br/>w inkryminowanym czasie. Znajdująca się w aktach sprawy przeprowadzona w innym postępowaniu karnym opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego poddała w wątpliwości złożenie przez obwinionego podpisu na dokumentach przenoszących własność spółki. W toku procesu ustalono również, że w okresie objętym stawianym zarzutem w rejestrze KRS jako pełniący funkcję prezesa spółki został wskazany <span class="anon-block">P. P.</span>. Nie są to jednak okoliczności wykluczające odpowiedzialność wykroczeniową za zarzucany obwinionemu czyn.</p> <p>Zauważyć należy, że odpowiedzialności za wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 k.p.</a> podlega ten, kto wbrew obowiązkowi nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń. Wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 k.p.</a> ma charakter indywidualny, <em> <!-- -->podmiotem, który jest zobowiązany do realizacji określonych świadczeń pracowniczych, tj. wypłacania wynagrodzenia, udzielenia urlopu, wydania świadectwa pracy, wykonania orzeczenia sądu pracy lub ugody, jest pracodawca lub osoba działająca w jego imieniu – kierownik zakładu pracy, syndyk, likwidator itd., a także każda inna osoba uprawniona do podejmowania decyzji w sprawach wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282)">art. 282</a>, np. główny księgowy ustalający błędnie wysokość należnego pracownikowi wynagrodzenia czy kierownik działu kadr wstrzymujący wydanie świadectwa pracy (</em>Art. 282 k.p. red. Muszalski/Walczak 2021, wyd. 13/Nałęcz, LEGALIS) Katalog podmiotów podlegających odpowiedzialności za wskazane wykroczenie jest zatem szeroki i sprowadza się w istocie do wszystkich osób, <br/>na których spoczywał faktyczny obowiązek dokonywania wypłaty wynagrodzeń, a nie jedynie osób uprawnionych do formalnego reprezentowania spółki. Odpowiedzialność na gruncie prawa karnego ( którego wszak częścią jest odpowiedzialność za wykroczenia ) jest więc istotnie inna od odpowiedzialności na gruncie prawa cywilnego.</p> <p>Wskazać zatem należy, że trafnie Sąd Rejonowy na podstawie dostępnego materiału dowodowego ustalił, że w czerwcu 2021 r. obwiniony nabył 100% udziałów w spółce i po tej dacie faktycznie wykonywał we wskazanym podmiocie obowiązki pracodawcy. Wynika to wprost z dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie, zeznań świadków jak również częściowo z treści wyjaśnień obwinionego. Sąd I instancji słusznie ponadto dostrzegł, że obwiniony w czasie kontroli Państwowej Inspekcji Pracy wskazywał siebie jako prezesa spółki <span class="anon-block">(...)</span>, jak również osobiście jako prezes zarządu wskazanego podmiotu sporządził wspomniane wcześniej pismo wskazujące powody niewypłacenia <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">Z.</span>należnego wynagrodzenia. Zgormadzone w niniejszej sprawie dokumenty, jak również treść zeznań świadków <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">Z.</span>i <span class="anon-block">W. K.</span> jednoznacznie potwierdzają ciążące na obwinionym obowiązki pracodawcy w okresie objętym tezą wniosku o ukaranie. Powyższe wyklucza zasadność forsowanej przez obwinionego tezy, jakoby w inkryminowanym czasie wypłatą wynagrodzeń miał zajmować się <span class="anon-block">P. P.</span>. Bez znaczenia z perspektywy niniejszego postępowania pozostaje zatem nazwisko osoby widniejącej w rejestrze KRS, jak również nieprawidłowości w zakresie podpisu na umowie przenoszącej własność spółki. Dodatkowo w zeznaniach składanych w charakterze świadka <span class="anon-block">P. P.</span> jednoznacznie wskazywał, że od momentu przejęcia przez obwinionego udziałów spółki nie interesował się już jej dalszymi sprawami, co trafnie zostało uznane przez Sąd I instancji za wiarygodne <br/>i odpowiadające zasadom logiki i doświadczenia życiowego. Trudno uznać za racjonalne, aby przenosząc całość udziałów dalej pozostawał faktycznym pracodawcą osób zatrudnionych <br/>w spółce.</p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności zaaprobować należy poczynione przez <br/>Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne, nietrafnie kwestionowane przez apelującego. Materiał dowodowy nie dał jakichkolwiek podstaw by przypuszczać, że w okresie listopad 2021 r. – maj 2022 r. obowiązki pracodawcy spoczywały na innej osobie niż obwiniony. Jednoznacznie wykazano, że obwiniony wbrew obowiązkowi w okresie wskazanym w stawianym zarzucie nie wypłacił wnioskowanej należności stanowiącej składnik wynagrodzenia pokrzywdzonego. <br/>W związku z powyższym za prawidłowe uznać należy ustalenia Sądu Rejonowego odnośnie winy i sprawstwa obwinionego w zakresie wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 k.p.</a> Słusznie również Sąd Rejonowy dokonał zmiany opisu czynu precyzując, że do daty wymienionej <br/>w stawianym obwinionemu zarzucie obwiniony nie był Prezesem spółki, lecz wykonywał obowiązki Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span> W świetle wyżej wymienionych okoliczności jednoznacznie wykazano, że powyższa funkcja jest wystarczająca do przypisania sprawcy odpowiedzialności za omawiane wykroczenie.</p> <p>Zarzut obrazy prawa materialnego stawiany w apelacji obrońcy obwinionego był w tych okolicznościach pozbawiony podstaw, zwłaszcza w sytuacji, gdy apelujący skupił się na zakwestionowaniu oceny dowodów i poczynionych ustaleń faktycznych, zmierzając (niezależnie od treści wniosku wskazanego w apelacji) do wykazania niewinności obwinionego. w zakresie przypisanego mu czynu.</p> <p>W związku z powyższym obydwa zarzuty apelacyjne uznać należy za niezasadne. Ponadto Sąd Okręgowy nie znalazł nieprawidłowości w zaskarżonym wyroku skutkującymi koniecznością ingerencji w jego treść, jak również jego uchylenia. Pokreślić również należy, że zastrzeżeń Sądu Odwoławczego nie budzi także - jako zgodna z dyrektywami wymienionymi w art. 33 § 1 i 2 k.w. - wysokość wymierzonej obwinionemu kary grzywny w kwocie 1500 złotych. Prawidłowo bowiem Sąd Rejonowy zważył okoliczności obciążające i łagodzące wymierzając karę adekwatną względem stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanego czynu.</p> <p>Mając na względzie wszystkie wyżej opisane okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 k.p.w.</a> zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.</p> <p>Sąd Odwoławczy w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a> oraz w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8)">art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>, obciążył obwinionego wydatkami postępowania odwoławczego na które składają się zryczałtowane wydatki postępowania odwoławczego w wysokości 50 złotych oraz opłata sądowa w kwocie 150 złotych.</p> </div>