II GZ 362/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2532/19 o odrzuceniu zażalenia i zwrocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 września 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2532/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie L. M. złożone w sprawie z jego skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2019 r. w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny. Sąd I instancji wskazał, że w dniu 21 lutego 2020 r. skarżący osobiście złożył w Sądzie pismo, w którym wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 28 maja 2020 r. WSA odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na to postanowienie skarżący pismem z dnia 5 czerwca 2020 r. złożył w jednym egzemplarzu zażalenie. Pismem z dnia 4 sierpnia 2020 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych powyższego zażalenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: 1/ nadesłanie odpisu zażalenia celem doręczenia organowi oraz 2/ uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2020 r., a zatem termin na uzupełnienie braków zażalenia upływał w dniu 26 sierpnia 2020 r. Skarżący uiścił należny wpis sądowy, jednakże pomimo wezwania Sądu nie nadesłał odpisu zażalenia. W motywach zaskarżonego postanowienia WSA stwierdził, że zgodnie z treścią art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), do pisma strony (zażalenia) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie zażalenie skarżącego na postanowienie WSA z dnia 28 maja 2020 r. zostało złożone w jednym egzemplarzu, Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych tego zażalenia poprzez złożenie jednego egzemplarza odpisu zażalenia celem doręczenia go organowi. Z uwagi na to, iż termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 26 sierpnia 2020 r., WSA odrzucił zażalenie skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L. M. W treści pisma skarżący podniósł, iż w dniu 5 czerwca 2020 r. zgłosił się do WSA w Warszawie celem złożenia pisma odwoławczego. Przez urzędniczkę biblioteki został pouczony, iż pismu należy nadać tytuł "zażalenie" oraz, że należy je złożyć w Biurze Podawczym Sądu. Skarżący stwierdził, że niestety nie został pouczony, iż dla rozpatrzenia tego zażalenia niezbędne jest uiszczenie opłaty w wysokości 100 zł oraz złożenie zażalenia w większej ilości egzemplarzy. Wnoszący zażalenie wskazał na swoją nieznajomość struktur sądowych i brak zrozumienia treści pouczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie wskazać należy na treść art. 47 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Jak wynika z analizy akt sprawy strona skarżąca, składając w Sądzie zażalenie w dniu 5 czerwca 2020 r., wymogowi temu uchybiła, w związku z czym została wezwana do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego zażalenia. Nie ulega wątpliwości, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braku formalnego zażalenia w postaci braku jednego jego odpisu, do nadesłania którego stronę wezwano celem doręczenia go organowi administracji publicznej. Termin ten, jak słusznie wskazał Sąd I instancji upływał z dniem 26 sierpnia 2020 r. We wskazanym terminie nastąpiło jedynie uzupełnienie braku fiskalnego, tj. uiszczenie wpisu sądowego od tego zażalenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedstawionym stanie sprawy zażalenie, którego braku formalnego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, Sąd I instancji zasadnie odrzucił, albowiem zobligowany był do tego treścią art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że /.../ sąd odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, zaś z zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Odnosząc się do motywów zażalenia, w których skarżący wskazuje na nieznajomość struktur sądowych, niezrozumienia pouczenia Sądu oraz niepouczenie go przez urzędniczkę w Czytelni i Biurze Podawczym Sądu, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie Sądu z dnia 4 sierpnia 2020 r. do uzupełnienia braku formalnego zażalenia było jasne, czytelne, a jego wykonanie nie wymagało specjalistycznej wiedzy prawniczej. Sąd I instancji, wskazując w treści wezwania, że zwraca się o nadesłanie odpisu zażalenia celem doręczenia go organowi administracji publicznej, precyzyjnie określił jakim brakiem formalnym zażalenie jest obarczone oraz co należy uczynić, aby brak ten uzupełnić. Poinformował również z jakimi konsekwencjami skarżący będzie musiał się liczyć w przypadku niewykonania wezwania. W takim stanie sprawy Sąd I instancji zażalenie wniesione w przedmiotowej sprawie zasadnie odrzucił. W odniesieniu zaś do argumentu, że w rozumieniu skarżącego jedyną stroną w jego sprawie jest Sąd Administracyjny w Warszawie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie WSA wyraźnie wskazywało, iż nadesłanie odpisu zażalenia jest niezbędnego tego, by doręczyć go organowi administracji publicznej. Do zrozumienia tak sformułowanej treści pisma nie była zatem niezbędna wiedza prawnicza ani świadomość, iż stronami toczącego się postępowania jest sam skarżący i organ administracji publicznej. Wnoszący zażalenie, bez wnikliwej interpretacji otrzymanego wezwania, zobowiązany był do nadesłania jednego odpisu zażalenia, przy czym wyraźnie wskazano, jaki jest cel wezwania do uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego pisma. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające zażalenie z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jego braku formalnego, jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.