II OZ 1464/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 września 2017 r. w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 218/16 ze skarg Wojewody[...] , B. Z., J. G., P. S., R. S. i M.R. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia[...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów predysponowanych pod lokalizację siłowni wiatrowych w obrębie geodezyjnym [...] i [...] w gminie [...] postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 1 września 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez M.R. od punktu 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 marca 2017 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 218/16. Sąd pierwszej instancji, wyjaśnił, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie wskazanym w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: P.p.s.a. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej - W.R. w dniu 15 maja 2017 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 14 czerwca 2017 r. Skarga kasacyjna została sporządzona przez adw. M. S., a następnie wniesiona w dniu 28 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego). Z tych powodów zasadne było jej odrzucenie na podstawie art. 178 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła T. R., domagając się jego uchylenia. Skarżąca zarzuciła uznanie przez Sąd pierwszej instancji, iż pełnomocnik profesjonalny wnoszący skargę kasacyjną w imieniu również M.R. od wyroku z dnia 23 marca 2017 r. w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 rzeczonego w dniu 29 czerwca 2017 r. (a więc z zachowaniem 30 dniowego terminu od daty doręczenia odpisu wskazanego wyroku) nie posiadał w dacie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej umocowania od M.R. do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie II SA/Gd 218/16, a w konsekwencji iż działał w charakterze pełnomocnika pozostałych skarżących, a sporządzona i wniesiona skarga kasacyjna nie wywierała skutku względem skarżącej, która to ocena sformułowana przez Sąd pierwszej instancji determinowała ustalenie, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez zawodowego pełnomocnika nie dotyczył wskazanej skarżącej, a sam termin dla skarżącej rozpoczął bieg w dniu 15 maja 2017 r., a finalnie determinowała odrzucenie skargi kasacyjnej. W ocenie skarżącej Sąd pierwszej instancji nie ustalił, czy profesjonalny pełnomocnik w świetle stanu faktycznego nie posiadał w rzeczywistości umocowania do reprezentacji M. R., w kontekście okoliczności, iż w toku postępowania II SA/Gd 218/16 występował w imieniu wszystkich skarżących, w tym M.R., której to okoliczności nie sprzeciwiał się pierwotny pełnomocnik skarżącej W.R.; okoliczności, iż do akt sprawy przedłożone zostało umocowanie M.R. do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku, sankcjonujące uprzednią czynność sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak zasadnie stwierdził Sąd pierwszej instancji w przypadku wielości stron postępowania sądowoadministracyjnego termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie dla każdej ze stron oddzielnie od daty dokonanego jej doręczenia i nie ulega on przedłużeniu o czas przewidziany jeszcze dla innych stron. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna M.R. została wniesiona w dniu 28 czerwca 2017 r. przez adwokata M. S., który na wezwanie Sądu przedstawił pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej datowane 31 lipca 2017 r. W treści skargi kasacyjnej sporządzonej w imieniu skarżącej M.R. pełnomocnik jako datę doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem wskazał dzień 29 maja 2017 r. Z analizy akt wynika, że rzeczywiście tego dnia doręczono adwokatowi M. S. odpis orzeczenia, jednak odpis ten został mu przesłany jako pełnomocnikowi innych skarżących, a mianowicie B. Z., J. G. i P. S. Adw. M. S. w sprawie występował wyłącznie w imieniu powyższych skarżących, o czym świadczą sporządzane przez niego pisma procesowe, w których wyraźnie wskazuje personalia tylko tych osób. W toku postępowania zawodowy pełnomocnik nie podejmował żadnych czynności w imieniu M.R., w jej imieniu natomiast sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Dopiero od tego momentu można mówić, że adw. M. S. reprezentuje M.R. W związku z powyższym, doręczenie odpisu wyroku, które nastąpiło do rąk adw. M. S. dotyczyło wyłącznie ww. trzech skarżących, nie dotyczyło natomiast M.R. Odpis wyroku z uzasadnieniem kierowany do niej został doręczony jej pełnomocnikowi W.R. w dniu 15 maja 2017 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu M.R. upływał z dniem 14 czerwca 2017 r. W konsekwencji wniesienie skargi kasacyjnej drogą pocztową w dniu 28 czerwca 2017 r. stanowiło podstawę do jej odrzucenia w oparciu o art. 178 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy zażalenie podlegało oddaleniu, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.