I SAB/Wr 877/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi T. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 9 maja 2022 r. T. B. (dalej: strona, skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z 4 maja 2022 r. nr [...] organ udzielił stronie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej – p.p.s.a.). Sąd uznał, że skarga strony bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ została wniesiona po wydaniu przez organ decyzji z 4 maja 2022 r. tj. po zakończeniu przez organ postępowania. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Skoro skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu 9 maja 2022 r. (data stempla pocztowego) tj. po wydaniu przez organ decyzji 4 maja 2022 r. to należało uznać, zgodnie z ww. uchwałą NSA, że taka skarga jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.