I OZ 1054/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 września 2009 r. sygn. akt III SA/Wr 451/07 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 7 stycznia 2009 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 1 lutego 2008 r. wydane w sprawie ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił J.K. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 7 stycznia 2009 r., którym odrzucono zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 1 lutego 2008 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący uchybienie terminu uzasadnił tym, iż nie otrzymał on przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 7 stycznia 2009 r., ani awiza o pozostawieniu takiej przesyłki w urzędzie pocztowym. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego okoliczność ta nie mogła być uznana za przesłankę przemawiającą za przywróceniem terminu w myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., bowiem nie wskazywała ona na brak winy skarżącego w uchybieniu. Sad podkreślił, iż w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że postanowienie z dnia 7 stycznia 2009 r. doręczone było skarżącemu w dniu 5 lutego 2009 r. tym samym za nieuzasadnione Sąd uznał twierdzenie skarżącego o braku doręczenia postanowienia i odmówił przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł J.K., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przywrócenia terminu. W uzasadnieniu żalący się stwierdził, iż uchybienie terminu było nieznaczne i Sąd winien był przywrócić termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 stycznia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd może postanowić o przywróceniu uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu o ile uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy nakłada obowiązek wykazania braku winy na stronę, która winna zwrócić się z odpowiednim wnioskiem do sądu, przed którym czynność miała być dokonana, wskazując okoliczności uprawdopodobniające brak zawinienia w uchybieniu. Wniosek taki złożyć należy najpóźniej w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, co wynika z art. 87 § 1 tejże ustawy. Z kolei art. 88 stanowi, iż wniosek spóźniony lub z innej przyczyny niedopuszczalny odrzuca się. W przedmiotowej sprawie zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż J.K. nie wykazał w sposób dostateczny, aby uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 stycznia 2009 r. nastąpiło bez jego winy. Doręczenie tego postanowienia nastąpiło w dniu 5 lutego 2009 r. i od tego czasu rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wystąpienia ze środkiem zaskarżenia, określony w art. 194 § 2 P.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, w dniu 14 lutego 2009 r., a więc niewątpliwie po upływie ustawowego terminu, uzasadniając żądanie przywrócenia terminu okolicznością braku doręczenia mu postanowienia z dnia 7 stycznia 2009 r. Okoliczność ta okazała się być nieprawdziwą, na co wskazał Sąd I instancji, bowiem w aktach sprawy złożone jest zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że przedmiotowe postanowienie doręczono skarżącemu osobiście w dniu 5 lutego 2009 r. Tym samym za całkowicie zasadne uznać należy stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy. Także w zażaleniu nie podniesiono żadnych nowych okoliczności, które mogłyby przemawiać za przywróceniem terminu do wniesienia środka zaskarżenia od postanowienia z dnia 7 stycznia 2009 r., gdyż za taką okoliczność z pewnością nie może być uznany fakt, że uchybienie było nieznaczne. Jak trafnie ocenił Sąd I instancji skarżący nie wskazał jakichkolwiek przyczyn usprawiedliwiających opóźnienie w dokonaniu czynności w rozumieniu art. 86 § 1 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.