I OSK 3969/18

SENTENCJA Dnia 21 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 531/18 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu wydania rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt I OPS 2/18. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 531/18 odrzucił skargę M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] o odmowie M. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego [...] części gruntu położonego w W. przy ul. [...], związanego z lokalem mieszkalnym nr [...], stanowiącego dz. ew. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...]m², jest nieuzasadniona lub jest uzasadniona w innej wysokości. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. poprzez błędną interpretację i przyjęcie, iż na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona lub jest uzasadniona w innej wysokości nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, podczas gdy orzeczenie to stanowi akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., a właściwym środkiem jego zaskarżenia jest skarga do sądu administracyjnego; 2. naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, co skutkuje odrzuceniem skargi na postanowienie SKO z powodu uznania, iż przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskazując na powyższe, Kolegium wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Ponadto, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wniesiono o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu wydania rozstrzygnięcia w sprawie I OPS 2/18. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, iż wynik już toczącego się postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2018 r., nr IV.7000.72.2018.DZ Rzecznik Praw Obywatelskim wniósł o podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały zawierającej rozstrzygnięcie następującego zagadnienia prawnego: "Czy dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na postanowienie samorządowego kolegium odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami)?". Biorąc pod uwagę przedmiot niniejszej sprawy oraz zarzuty skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania. Rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy zależy bowiem od wyniku mającej zapaść uchwały w sprawie o sygn. akt I OPS 2/18. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.