Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Go 458/13

Адміністративні суди2013-11-26
Номер справи
II SA/Go 458/13
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Дата рішення
2013-11-26
Тип
Postanowienie WSA w Gorzowie W

Судді

Maria BohdanowiczGrażyna StaniszewskaSławomir Pauter

Резолютивна частина

Odmówiono wykladni wyroku

Текст рішення

SENTENCJA Dnia 26 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego na skutek wniosku strony skarżącej o wykładnię wyroku z dnia 25 lipca 2013 r. p o s t a n a w i a : odmówić dokonania wykładni wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 458/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśnictwa na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Wniosek o uzasadnienie wyroku złożył pełnomocnik strony skarżącej, któremu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono dnia 20 sierpnia 2013r. Orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 20 września 2013 r. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wykładnię wydanego w niniejszej sprawie wyroku z dnia 25 lipca 2013 r. poprzez wyjaśnienie, czy WSA oddalając skargę w niniejszej sprawie badał czy umorzenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego przez PINB było zgodne z prawem, czy też oparł się wyłącznie na tym, że strona skarżąca nie mogła wnieść zażalenia na umorzenie postępowania egzekucyjnego w administracji, a także poprzez wyjaśnienie, czy wyrok WSA ma powagę rzeczy osądzonej co do zgodności z prawem rozstrzygnięcia PINB o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji oraz decyzji WINB z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wykładnię orzeczenia okazał się niezasadny z następujących powodów. Jeżeli chodzi o pierwszą kwestię zawartą we wniosku o wykładnię, tj. w jakim zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny badał zgodność z prawem wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów egzekucyjnych, to należy zwrócić uwagę, że pytanie to zmierza w istocie do poznania motywów, którymi kierował się Sąd wydając orzeczenie kończące postępowanie, a te zostały w sposób wyczerpujący omówione w sporządzonym na wniosek pełnomocnika strony skarżącej uzasadnieniu wyroku. Jeżeli chodzi natomiast o drugą kwestię zawartą we wniosku o wykładnię, tj. czy wydany w niniejszej sprawie wyrok z dnia 25 lipca 2013 r. ma powagę rzeczy osądzonej co do zgodności z prawem rozstrzygnięcia PINB o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji oraz decyzji WINB z dnia [...] kwietnia 2013 roku nr [...], należy zwrócić uwagę, że o ewentualnym istnieniu w tym zakresie powagi rzeczy osądzonej rozstrzygnie Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie II SA/Go 903/13, bowiem skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł Prokurator Rejonowy. W odpowiedzi na tę skargę WINB wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaistniały w sprawie zdaniem organu stan powagi rzeczy osądzonej, powstały w wyniku wydania wyroku w sprawie II SA/Go 458/13. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 903/13. Rozstrzyganie o tym w niniejszej sprawie w drodze wykładni wyroku z dnia 25 lipca 2013 r. oznaczałoby w istocie antycypację orzeczenia sądowego kończącego postępowanie w sprawie II SA/Go 903/13. W świetle powyższych okoliczności, z uwagi na brak podstaw do rozstrzygania jakichkolwiek wątpliwości co do treści wydanego w niniejszej sprawie wyroku, na podstawie art. 158 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.