II AKz 189/24

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 17 kwietnia 2024 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu w II Wydziale Karnym w składzie :</p> <p> Przewodniczący: sędzia Marek Kordowiecki</p> <p> Protokolant: prot. sad. Sylwester Leńczuk</p> <p>przy udziale Prokuratora ---</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. S.</span> </strong> </p> <p>skazanego wyrokiem Sądu Krajowego we <span class="anon-block">F.</span> z <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>zażalenia obrońcy skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>w przedmiocie przejęcia do wykonania w <span class="anon-block">P.</span> kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Krajowego we <span class="anon-block">F.</span> z <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym <strong> <!-- --> postanowieniem</strong> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">Z.</span>, stosując przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 6)">§ 1 i 6 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>ts <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 614)">art. 614 k.p.k.</a> stwierdził prawną dopuszczalność przejęcia do wykonania w <span class="anon-block">R.</span> kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec obywatela <span class="anon-block">p.</span> <span class="anon-block">Ł. S.</span> wyrokiem Sądu Krajowego we <span class="anon-block">F.</span> z <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> (pkt 1), określił kwalifikację prawną czynów, za które <span class="anon-block">Ł. S.</span> został skazany ww. prawomocnym wyrokiem na czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> (pkt 2) oraz uznał tę karę za wykonaną co do 6 miesięcy. O kosztach orzeczono w punkcie 3 postanowienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Zażalenie</strong> na powyższe postanowienie złożył obrońca skazanego, zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 4)">art. 114 § 4 k.k.</a> poprzez błędne zastosowanie i tym samym nieuwzględnienie różnic pomiędzy prawem polskim a <span class="anon-block">n.</span> na korzyść skazanego, co w konsekwencji doprowadziło do tego, że:</p> <p>- do wykonania przyjęto karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym z uwagi na brak w polskim systemie prawnym instytucji uznania kary za wykonanej w części jako rekompensaty za przewlekłość postępowania sześć miesięcy nie powinno być uznane jako kara wykonana przez skazanego co do sześciu miesięcy a winna zostać przejęta jako ograniczenie kary zasadniczej wymierzonej skazanemu za popełnione przestępstwo,</p> <p>- z uwagi na przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a> skazany będzie mógł się ubiegać o warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności nie wcześniej, niż po odbyciu ¾ kary pozbawienia wolności, podczas gdy zgodnie z orzeczeniem sądu <span class="anon-block">n.</span> i prawem <span class="anon-block">n.</span> skazany mógłby ubiegać się o warunkowe zwolnienie już po odbyciu 2/3 kary, nadto zgodnie z § 57 ust. 2 <span class="anon-block">n.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> sąd mógłby zawiesić wykonanie pozostałej części kary na okres próby po odbyciu połowy ograniczonej czasowo kary pozbawienia wolności i kara ta nie wykracza poza dwa lata, co w niniejszej sprawie ma zastosowanie,</p> <p>- sąd uznał za wykonaną karę w wymiarze sześciu miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy, jak wynika z zaświadczenia całkowita długość kary orzeczonej wyrokiem Sądu Krajowego we <span class="anon-block">F.</span> z <span class="anon-block">(...)</span> r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> wynosi 912 dni,, zaś liczba dni, które należy odjąć od całkowitej długości kary to 181 dni, przy czym zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 12 c)">art. 12c k.k.w.</a> w postępowaniu wykonawczym za miesiąc przyjmuje się 30 dni, wobec czego pozostała do odbycia kara byłaby o jeden dzień dłuższa niż w przypadku, gdyby skazany odbywał karę zgodnie z orzeczeniem sądu <span class="anon-block">n.</span> i prawem <span class="anon-block">n.</span>.</p> <p>W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie przyjętej kwalifikacji prawnej poprzez wyeliminowanie z niej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, tak, by skazany mógł się ubiegać o warunkowe zwolnienie z odbycia kary nie później niż po odbyciu 2/3 kary oraz poprzez przyjęcie do wykonania kary 2 lat pozbawienia wolności a z daleko idącej ostrożności procesowej co do pkt 2 wniosku o uznanie kary za wykonaną co do 181 dni.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Zażalenie okazało się bezzasadne.</p> <p>Należy zauważyć, iż Sąd Krajowy we <span class="anon-block">F.</span> wyrokiem z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> za cztery przestępstwa kradzieży z włamaniem orzekł wobec skazanego <span class="anon-block">Ł. S.</span> karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nie ulega więc wątpliwości, iż wymiar orzeczonej wobec skazanego tym wyrokiem kary pozbawienia wolności wynosi 2 lata i 6 miesięcy (k. 7-38).</p> <p>Należy podnieść, iż skarżący w zażaleniu odnosi się do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 4)">art. 114 § 4 k.k.</a> i na tym tle buduje całość zarzutów, odwołując się do różnic pomiędzy prawem polskim a <span class="anon-block">n.</span>, których Sąd I instancji nie uwzględnił na korzyść skazanego. Tymczasem przecież skarżący nie dostrzegł, że zgodnie z utrwalonym w doktrynie i judykaturze poglądem, przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 4)">art. 114 § 4 k.k.</a> ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do przejęcia do wykonania kary orzeczonej w państwie obcym innym niż państwo członkowskie <span class="anon-block">U.</span>, a więc do przejęcia kary do wykonania w trybie konwencyjnym. Jeśli natomiast przedmiotem orzekania jest przejęcie do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w państwie członkowskim <span class="anon-block">U.</span>, zastosowanie znajduje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a>, który łącznie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 607;art. 607 § 4)">art. 607s § 4 k.p.k.</a> w sposób wyczerpujący reguluje kwestię dostosowania do <span class="anon-block">p.</span> porządku prawnego orzeczenia o karze pozbawienia wolności (zob. B. Augustyniak (w:) Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, red. D. Świecki, LEX/el. 2023, komentarz do art. 611 (tl), teza 5 i powołane w tym komentarzu postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 11 sierpnia 2016 r., II AKz 521/16; tak też S. Głogowska (w:) Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. J. Zagrodnik, LEX/el. 2023, komentarz do art. 611 (tl), teza 1).</p> <p>Mając zaś na uwadze zasady wynikające z treści przepisów zawartych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 66 g)">rozdziale 66g Kodeksu postępowania karnego</a>, które w niniejszym postępowaniu mają przecież zastosowanie, również kwestii związanych z warunkowym zwolnieniem należy dopatrywać nie w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 4)">art. 114 § 4 k.k.</a>, ale w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 66 g art. 611)">art. 611</a>tm <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2)">§ 2 k.p.k.</a> Zgodnie z tym przepisem, na wniosek właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia sąd udziela informacji o treści prawa <span class="anon-block">p.</span> mającego zastosowanie do warunkowego zwolnienia. Jeżeli sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia <strong> <!-- -->cofnie wystąpienie do czasu rozpoczęcia wykonywania kary</strong>, orzeczenie nie podlega wykonaniu.</p> <p>Za Sądem Najwyższym (postanowienie z dnia 7 lutego 2024 r., III KO 47/23, LEX nr 3670279) należy podnieść, iż na gruncie tej regulacji w doktrynie trafnie zauważa się, że "z art. 17 ust. 3 i 4 decyzji ramowej <span class="anon-block"> (...)</span>/<span class="anon-block"> (...)</span> wynika, że państwo wydania orzeczenia może w następstwie otrzymania informacji o obowiązujących w państwie wykonania orzeczenia zasadach dotyczących warunkowego zwolnienia postąpić na trzy sposoby: (1) zaakceptować zastosowanie tych przepisów, (2) cofnąć zaświadczenie i tym samym zrezygnować z przekazania orzeczenia do wykonania w danym państwie członkowskim lub (3) uzgodnić z państwem wykonania orzeczenia, że przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie warunkowego zwolnienia uwzględniane będą określone unormowania obowiązujące w tym zakresie w państwie wydania orzeczenia i dotyczące momentu, w którym skazany może ubiegać się o warunkowe zwolnienie. <span class="anon-block">P.</span> ustawodawca w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tm <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2)">§ 2 k.p.k.</a> przewidział wprost tylko drugą możliwość, a mianowicie, że w razie gdy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia cofnie wystąpienie do czasu rozpoczęcia wykonywania kary, orzeczenie nie podlega wykonaniu. Ustawodawca pominął natomiast dwie pozostałe możliwości. O ile uczynienie tego w odniesieniu do pierwszej jest w pełni zrozumiałe, gdyż brak działań państwa wydania orzeczenia dotyczących zasad warunkowego zwolnienia należy odczytywać jako akceptację obowiązujących unormowań prawa <span class="anon-block">p.</span>, a zatem bez żadnych dodatkowych regulacji będą one miały zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 6)">§ 6 k.p.k.</a> zastosowanie w sprawie, to już brak odpowiedniej transpozycji trzeciej możliwości może być postrzegany jako poważny mankament. Trzeba bowiem uznać, że stosowanie przez polski sąd prawa obcego wymaga zawsze wyraźnego upoważnienia ze strony ustawodawcy, a zatem wobec braku implementowania w rozdziale 66g przepisu art. 17 ust. 3 decyzji ramowej <span class="anon-block"> (...)</span>/<span class="anon-block"> (...)</span> stosowanie unormowań dotyczących warunkowego zwolnienia, które obowiązują w państwie wydania orzeczenia, jest niedopuszczalne. Treść uzasadnienia projektu ustawy wskazuje, że była to świadoma decyzja ustawodawcy (zob. druk sejmowy nr <span class="anon-block"> (...)</span>/VI z 17 sierpnia 2011 r.) - S. Steinborn, (w:) Komentarz aktualizowany do art. 425-673 Kodeksu postępowania karnego, red. L. K. Paprzycki, LEX/el. 2015, art. 611 (tm), teza 8.</p> <p>Trzeba też wyraźnie podkreślić, iż skoro w niniejszym postępowaniu nie ma zastosowania przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 114;art. 114 § 4)">art. 114 § 4 k.k.</a>, to, z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 611)">art. 611</a>tg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 6)">§ 6 k.p.k.</a>, przy wykonywania przejętego z <span class="anon-block">N.</span> orzeczenia stosuje się przepisy prawa <span class="anon-block">p.</span>. Tym samym dotyczy to nie tylko określenia kwalifikacji prawnej przypisanego skazanemu wyrokiem <span class="anon-block">n.</span> przestępstwa (tu: dotyczy to pojawienia się w tej kwalifikacji prawnej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 k.k.</a>, który w pełni odpowiada przyjętym w tym wyroku znamionom działania w zorganizowanej grupie przestępczej, jak i uczynienia sobie z tego procederu stałego źródła dochodu a co ma także związek z obostrzeniem zasad udzielania warunkowego przedterminowego zwolnienia), ale i także ma zastosowanie do obliczenia kary. Do obliczenia kary pozbawienia wolności przejętej do wykonania w <span class="anon-block">R.</span> na mocy przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 66 g)">rozdziału 66g k.p.k.</a>, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 66 g art. 611)">art. 611</a>tg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 6)">§ 6 k.p.k.</a>, zastosowanie mają przepisy prawa <span class="anon-block">p.</span>, w tym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 12 c)">art. 12c k.k.w.</a> (por. postanowienie Sądu Apel. w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 11 sierpnia 2016 r., II AKz 521/16, <span class="anon-block"> (...)</span>-195). Skarżący nie ma więc racji, by w niniejszym postępowaniu obliczenie kary (także uznanej za wykonaną) miało nastąpić na korzystniejszych przelicznikach, wynikających z prawa <span class="anon-block">n.</span>.</p> <p>Sąd I instancji, wydając zaskarżone orzeczenie, postąpił zgodnie z w/w wymogami. Jednocześnie w treści tego orzeczenia, na korzyść skazanego, mimo iż instytucja ta nie znajduje zastosowania w polskim systemie prawnym (uznanie za wykonaną części kary w ramach odszkodowania – rekompensaty za zbyt długi okres trwania postępowania), przyjął, iż z orzeczonej kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności pozostają do wykonania 2 lata, gdyż karę co do 6 miesięcy uznał za wykonaną. Zaliczenie tego okresu nie zmienia jednak faktu, iż przejęciu, w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 66 g)">rozdziału 66g k.p.k.</a> do wykonania podlega cała orzeczona wyrokiem sądu <span class="anon-block">n.</span> kara pozbawienia wolności, co wynika przecież z jednoznacznego przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a>, przy czym, z uwagi na uznanie, że już kara ta została wykonana w wymiarze 6 miesięcy, dalszemu wykonaniu realnie pozostaje pozostała część kary.</p> <p>Na koniec zaś jeszcze należy wskazać, iż Państwo wydania orzeczenia (tu: <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">N.</span>) nie jest zobowiązane do zaakceptowania sposobu przekształcenia kary w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a> tl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> Ponieważ stosownie do unormowania zawartego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tr <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611 § 1)">§ 1</a> polski sąd (tu: Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">Z.</span>) jest zobligowany do poinformowania właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia m.in. o treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia, możliwa jest sytuacja, w której sąd ten lub organ – w następstwie otrzymanej informacji – cofnie wystąpienie o wykonanie swojego orzeczenia w <span class="anon-block">P.</span>. Możliwość taka jest jednak limitowana czasem rozpoczęcia w <span class="anon-block">P.</span> wykonywania kary, co znów wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tm <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2)">§ 2 k.p.k.</a> (patrz: Świecki Dariusz (red.), „Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom II. Art. 425–673”, wyd. VII, teza 9 do art. 611tl).</p> <p>Powyższe więc dowodzi niezasadności wywiedzionego środka odwoławczego, gdyż oparty był on na przesłankach, które w realiach niniejszego postępowania nie mają zastosowania.</p> <p>Sąd Apelacyjny więc nie znajdując żadnych podstaw do uwzględnienia zażalenia i uznając zasadność zaskarżonego postanowienia, orzekł jak na wstępie.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p>Pouczenie:</p> <p>Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.</p> </div>