I SA/Wr 919/17

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Strona skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata oświadczając, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z mężem, posiada udział w domu o wartości 150.000 zł, działkę o powierzchni 1056 m2, garaż i stodołę. Poza tym nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Źródłem dochodów małżonków są emerytury o łącznej wartości 3.251,03 zł netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienione zostały: czynsz 50 zł, rtv 109,90 zł, media (woda, ścieki, energia, gaz) 460,55 zł, benzyna 500 zł, leki obojga małżonków 850 zł, środki czystości 200 zł, ubezpieczenia małżonków 89,80 zł – łącznie 2.372,62 zł. Strona zwróciła uwagę, że małżonkom po odliczeniu wszystkich wymienionych opłat pozostaje 878,41 zł. Ponadto w wyniku wezwania strona podała, że mają z mężem jedno wspólne konto bankowe (którego wydruk historii nie został przedłożony pomimo wezwania), gdzie przelewane są ich emerytury. Kart kredytowych małżonkowie nie posiadają. Mają samochód osobowy marki F[...], rocznik [...] r., o wartości 1.500 zł. Skarżąca wskazała, że środki pozostałe po pokryciu wszystkich opłat muszą wystarczyć na życie, odzież i opał na zimę. Załączone zostały druki PIT-40A obojga małżonków z rocznym wyliczeniem podatku przez organ rentowy oraz kopie dowodów opłat potwierdzające oświadczone kwoty. Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wpis od skargi w niniejszej sprawie został wyznaczony na kwotę 100 zł. W ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek należało uznać za zasadny w znaczącej części. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz.1369 – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości) oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. art. 245 § 3 oraz 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi koszty sądowe ograniczają się zwykle do wpisu od skargi (w niniejszej sprawie wynosi on 100 zł), opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie uzasadnienia wyroku (jeżeli Sąd oddali skargę, gdyż w przypadku jej uwzględnienia uzasadnienie wyroku sporządzane jest z urzędu) oraz wpisu od skargi kasacyjnej stanowiącego równowartość połowy wpisu od skargi, jednak nie mniej niż 100 zł (jeżeli strona zdecyduje wnieść ten środek zaskarżenia). Wobec tego maksymalna łączna kwota tych kosztów wynosić będzie 300 zł. Zdaniem referendarza powyższa wartość kosztów sądowych nie jest na tyle wygórowana, aby skarżąca nie była w stanie zgromadzić środków na ich uiszczenie bez uszczerbku dla podstawowych potrzeb socjalnych dla obojga małżonków. Zaznaczyć trzeba, że strona powinna była się spodziewać ponoszenia kosztów swego udziału w sprawie najpóźniej z dniem wniesienia skargi, która sporządzona została [...] sierpnia 2017 r. i czynić już na ten cel rezerwy nawet w minimalnych kwotach. Ograniczenie wydatków choćby na środki czystości, na które małżonkowie wydatkują miesięcznie – zgodnie ze złożonym oświadczeniem – 200 zł czy na paliwo (500 zł), pozwoliłoby na poczynienie stosownych oszczędności w przeciągu tych kilku miesięcy. Strona wprawdzie powołuje się na zakup opału, jednak nie podała kwoty wydatku na ten cel, zatem trudno było odnieść się tych wyjaśnień. Poza tym nie przedłożyła wydruków historii rachunku bankowego za okres od sierpnia do października 2017 r. zgodnie z wezwaniem, co uniemożliwiło weryfikację oświadczenia o braku zasobów pieniężnych. Nie budzi natomiast wątpliwości, iż możliwości płatnicze strony skarżącej nie pozwalają już na opłacenie wynagrodzenia za usługi adwokata. O ile bowiem uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie – jak to już zostało powiedziane – nie powinno pociągać za sobą konieczności ograniczenia wydatków na podstawowe utrzymanie skarżącej i jej męża, to już opłacenie usług profesjonalnego pełnomocnika mogłoby taką konieczność wymusić. W tym stanie rzeczy wniosek należało ocenić jako uzasadniony w części i w związku z tym, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.