II SA/Lu 870/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. w sprawie ze skargi Z. B. i A. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Z. B. A. B., zwani dalej "skarżącymi", wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...]. Mając na uwadze to, że do skargi nie dołączono jej dwu odpisów oraz uwzględniając obowiązek wynikający z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej dwu odpisów oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Skarżący nie wykonali wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosowanie do unormowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie zaś z unormowaniem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W przedmiotowej sprawie skarżących wezwano w zakreślonym terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie jej dwu odpisów oraz do uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi. Mimo prawidłowego doręczenia w dniu 15 listopada 2011 r. (k. 15 i 16) wezwania skarżącej i skarżącemu oraz upływu w dniu 22 listopada 2011 r., który nie przypadał w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy zakreślonego w nim terminu skarżący nie wykonali wezwania. Nie wykonanie przez skarżących wezwania do nadesłania dwu odpisów skargi oraz wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, mając na uwadze przytoczone powyżej unormowanie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., skutkuje odrzuceniem skargi. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.