II SA/Bk 588/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 03 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania określonych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego S. K. kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sadowego. UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., na wniosek Pana S. K. z dnia 5 października 2008 r., wszczął postępowanie administracyjne w sprawie indukowania napięcia na pokryciu dachowym budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr geod. [...]w B., przy ul. R. [...]. W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego oraz przeprowadzonej w dniu 20 października 2008 r. kontroli, organ nadzoru budowlanego I instancji ustalił, że na wyżej opisanej działce bezpośrednio pod linią wysokiego napięcia znajduje się drewniany budynek mieszkalny z nieużytkowanym poddaszem, z dachem dwuspadowym pokrytym blachodachówką. Przedmiotowy budynek został zrealizowany na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] września 1959 r. wydanego Panu W. M. przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. Dalej organ ustalił, że w 2007 roku wymieniono pokrycie dachu tegoż budynku z dachówki cementowej na blachodachówkę, ale na wykonanie powyższych prac inwestor nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających ich legalność. Po wykonaniu przedmiotowych robót budowlanych na pokryciu dachowym stwierdzono występowanie napięcia, które ma bezpośredni związek z obecnością linii wysokiego napięcia 110 kV przebiegającą nad tym budynkiem. Na podstawie tak dokonanych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. w oparciu o przepis art. 81 c ust.2 ustawy Prawo budowlane, zobowiązał Pana S. K. do przedłożenia w organie nadzoru budowlanego I instancji następujących dokumentów: - ekspertyzy technicznej pokrycia dachowego budynku mieszkalnego przy ul. R. [...] w B., z uwzględnieniem występowania bezpośrednio nad budynkiem linii wysokiego napięcia, sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia elektryczne w terminie do 17 listopada 2008 r. Ekspertyza powinna określać jednoznacznie, czy w zaistniałej sytuacji dopuszczalne było użycie blachodachówki na pokrycie dachowe; - oceny technicznej wykonanych robót budowlanych w zakresie zgodności z przepisami oraz prawidłowości zastosowanych materiałów budowlanych, sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, zawierającą w przypadku stwierdzenia ewentualnych nieprawidłowości sposób ich usunięcia. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się Pan S. K. i wniósł zażalenie do organu II instancji. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 17 grudnia 2008 r. została przeprowadzona rozprawa administracyjna, w trakcie której przedstawiciel PGE D. B. Sp. z o.o. zaproponował Panu K. wyeliminowanie istniejącego zagrożenia, poprzez wykonanie uziemienia dachu na koszt PGE bez konieczności wykonywania przez inwestora ekspertyzy technicznej. Rozpatrując sprawę ponownie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. zobowiązał Pana S. K. do przedłożenia w terminie do dnia 20 lutego 2009 r. oceny technicznej wykonywanych robót budowlanych, zawierającej sposób usunięcia ewentualnie stwierdzonych nieprawidłowości z jednoznacznym określeniem, czy pokrycie dachowe z uwagi na indukowanie napięcia może pozostać w obecnej postaci. Na powyższe postanowienie S. K. wniósł ponownie zażalenie. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości zobowiązując Pana S. K. do przedłożenia w organie I instancji w terminie do 31 marca 2009 r. jedynie oceny technicznej wykonanych samowolnie robót budowlanych, polegających na wymianie pokrycia dachowego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr geod. [...]przy ul. R. [...] w B. w zakresie zgodności z przepisami, sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Jednocześnie odrębnym postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. wskazał na konieczność podjęcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. działań mających na celu wykazanie przez zarządcę linii energetycznej 110 kV – ul. R. w B., pobudowanej nad istniejącymi pod nią budynkami, czy nie powoduje ona zagrożenia dla użytkowników tych obiektów. Na podstawie powyższych zaleceń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r., powołując się na przepis art. 81 c ust.2 ustawy Prawa budowlane, zobowiązał PGE D. B. Sp. z o.o. Departament Zarządzania Majątkiem Sieciowym do przedłożenia, w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia, oceny technicznej stwierdzającej, czy istniejąca linia energetyczna nad budynkiem mieszkalnym zlokalizowanym przy ul. R. [...] w B., stwarza zagrożenie dla użytkowników przedmiotowego budynku. W przypadku ewentualnego stwierdzenia występowania zagrożenia, ocena techniczna winna zawierać sposób ich usunięcia. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się PGE D. B. Sp. z o.o. i wniosła zażalenie do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. PWINB w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej terminu przedłożenia przez PGE Dystrybucja B. żądanej oceny technicznej, wyznaczając nowy termin na dzień 15 maja 2009 r., w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W dniu 19 maja 2009 r. PGE D. B. Sp. z o.o. Departament Zarządzania Majątkiem Sieciowym przedłożyła organowi I instancji ocenę techniczną wpływu elektroenergetycznej dwutorowej linii napowietrznej 110 kV na użytkowników budynku przy ul. R. [...] w B., sporządzoną przez rzeczoznawcę SEP – mgr. inż. Z. T. Na podstawie przedłożonej oceny technicznej organ ustalił, że linia energetyczna nie stanowi zagrożenia dla ludzi i środowiska mimo wytwarzania pola elektromagnetycznego. Gromadzenie się zaś ładunku elektrycznego na pokryciu dachu związane jest z zastosowanym pokryciem wykonanym z metalu. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. zobowiązał Pana S. K. do wykonania w terminie do 28 sierpnia 2009 r. robót budowlanych, po dokonaniu wcześniejszych uzgodnień z PGE D. B. Sp. z o.o. Departament Zarządzania Majątkiem Sieciowym z siedzibą w B. oraz w oparciu o przedłożoną ocenę techniczną autorstwa Pana Z. T., polegających na: - uziemieniu dachu przedmiotowego budynku mieszkalnego w celu odprowadzania ładunków elektryczności statycznej z metalowych i przewodzących części dachu w sposób zapewniający spływ ładunków bez wystąpienia zagrożenia pożarowego i porażeniowego, w przypadku zwarcia linii 110 kV do metalowej konstrukcji słupa, na terenie posesji przy ul. R. [...] w B.; - wykonaniu uziomu otokowego przy budynku mieszkalnym i budynku gospodarczym, zgodnie z wytycznymi zawartymi w ocenie technicznej, - wykonaniu warstwy izolacyjnej (asfalt, trylinka, beton) w pasie dwumetrowym wokół budynków w przypadku przekroczenia dopuszczalnych wartości napięć dotykowych. O wykonaniu w/w robót inwestor miał powiadomić organ I instancji, przedkładając oświadczenie osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane potwierdzające zgodność wykonania w/w robót z obowiązującymi przepisami oraz oceną techniczną. Odrębną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. zobowiązał PGE D. B. Sp. z o.o. Departament Zarządzania Majątkiem Sieciowym z siedzibą w B. do wykonania w terminie do 28 sierpnia 2009 r. (w oparciu o przedłożoną opinię techniczną autorstwa Z. T., stanowiącą integralną część w/w decyzji) następujących czynności: ułożenia warstwy asfaltu o grubości 10 cm na powierzchni gruntu pod słupem i wokół słupa na zewnątrz - 1,5 m od zewnętrznego obrysu metalowej konstrukcji słupa; wykonania badania sprawdzającego, czy zastosowanie środka typu M 1,3 spowoduje zachowanie warunku skutecznej ochrony przed dotykiem pośrednim przy przedmiotowym słupie oraz dostosowania rezystancji uziomów do zgodności z przepisami i wymaganiami. Z w/w decyzją nie zgodził się S. K. i w dniu 16 lipca 2009 r. wniósł odwołanie. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz 66 ust.1 pkt 1 i art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania wyżej nałożonego obowiązku i orzekł nowy termin wykonania powyższych robót budowlanych do dnia 15 października 2009 r., w pozostałej zaś części dotyczącej zakresu nałożonego obowiązku utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ II instancji wyjaśnił, że linia 110 kV została wybudowana, a następnie wyremontowana w oparciu o projekt techniczny uwzględniający jej przebieg i lokalizację w terenie. Ponadto odległość pionowa linii od dachu budynku wynosi 12,8 m jest, więc zgodna z obowiązującymi normami, które dla linii o napięciu 110 kV określają warunek odległości w pionie na niemniejszą od 6,5 m. W dalszej części, posiłkując się wyjaśnieniami PGE D. B. Sp. z o.o. zawartymi w piśmie z dnia 30 lipca 2009 r., organ stwierdził, że żądanie przez Pana K. przebudowy przedmiotowego odcinka linii wiązałoby się z bardzo dużymi nakładami finansowymi i uzyskaniem niezbędnych pozwoleń. Tym bardziej, że w przypadku linii 110 kV nie ma technologii, która zmniejszyłaby wpływ linii na otoczenie i która skutecznie odizolowałaby linie od obiektów terenowych. Proponowane z kolei w odwołaniu rozwiązania nie są spotykane w żadnych znanych rozwiązaniach technicznych i nie są poparte żadną fachową argumentacją i opinią. Organ odwoławczy podkreślił również, że PGE D. B., wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu, wyraziła gotowość wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., ale w związku z tym, iż Państwo K. uniemożliwili wejście na teren ich działki planowane roboty budowlane zostały przerwane do czasu uzyskania decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości w celu wykonania niezbędnych robót budowlanych. Reasumując organ stwierdził, że Pan S. K. zmieniając samowolnie pokrycie dachowe z dachówki cementowej na blachodachówkę w budynku mieszkalnym, przyczynił się do powstania zagrożenia pożarowego w związku z czym jest on zobowiązany do wyeliminowania powstałego stanu. Z tego też względu organy nie mogą uwzględnić zarzutów Pana K. i odstąpić od nałożenia czynności zabezpieczających obiekt przed pożarem. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł Pan S. K. Na wstępie skarżący zakwestionował stwierdzenie organu, iż kontrolowana linia energetyczna została wybudowana w oparciu o stosowne dokumenty, wskazując, że zezwolenie na budowę linii energetycznej nie uwzględniało faktu istnienia domu mieszkalnego, który został wybudowany na podstawie ważnego pozwolenia na budowę. Skarżący podkreślił nadto, że od samego początku kontrolowanego postępowania PGE D. proponowało wykonania uziemienia budynku na swój koszt, poczuwając się do odpowiedzialności za zaistniały stan faktyczny, kwestią do ustalenia pozostawała jedynie sama strona techniczna tego przedsięwzięcia. Dlatego też niezrozumiała jest zmiana decyzji przez organy nadzoru budowlanego i nakazanie poniesienia kosztów właścicielowi posesji. Dalej skarżący stwierdził, że co prawda nie był świadomy konieczności wystąpienia do Urzędu Miasta o wydanie pozwolenia na wymianę poszycia dachowego, ale z tego powodu nie można go obciążać odpowiedzialnością za występowanie napięcia 430 V na dachu. Tym bardziej, że nie ma przepisu prawa budowlanego, który zabraniałby inwestorowi przy wymianie dachu zastosowania certyfikowanego materiału dachowego. W tych okolicznościach nie mają racji organy nadzoru twierdząc, że problem indukowania się napięcia powstał przez zastosowanie niewłaściwego materiału budowlanego. Odnosząc się zaś do prac nakazanych do wykonania przez PGE D. skarżący zauważył, że w miejscu posadowienia słupa nr 20 jest ogród, a nie ulica i układanie tam asfaltu pomimo zaleceń Pana T. nie ma racji bytu i jako właściciel nie wyraża on na to zgody. Ponadto zarówno słup, jak i budynek gospodarczy stoi na granicy posesji skarżącego i sąsiadów, którzy powinni być poinformowani o asfaltowaniu ich działki i wyrazić na to zgodę. Dalej skarżący zauważył, że skoro odległość przedmiotowej linii energetycznej od dachu budynku jest, jak twierdzi organ, dwukrotnie większa od zalecanych Polskich Norm, to niezrozumiałe jest, dlaczego na tym dachu indukuje się napięcie 430 V. Skarżący zakwestionował również twierdzenie organu, jakoby to on uniemożliwił pracownikom PGE D. poprawienie wartości uziemienia na słupie nr 20. Wyjaśnił, że pracownicy PGE D. weszli na teren jego posesji bez wcześniejszego uzgodnienia terminu i zakresu prac. Końcowo skarżący podkreślił, że nie zgadza się zaskarżoną decyzję, albowiem w wyniku jej wykonania, na jego koszt, zostanie zniszczona należąca do niego - posesja. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenia podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej, w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni się to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, ale rozstrzygając o zasadności skargi Sąd nie jest związany jej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 p.p.s.a.). Jest natomiast zobowiązany do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca jej wydanie decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). Na wstępie zaznaczyć należy, iż przedmiotem kontrolowanego w niniejszej sprawie postępowania jest indukowanie napięcia na pokryciu dachu w budynku mieszkalnym położonym w B., przy ul. R. [...]. Postępowanie to organ nadzoru budowlanego prowadził dwutorowo. Z jednej strony badał wpływ samowoli budowlanej polegającej na wymianie przez skarżącego, bez wymaganego prawem zgłoszenia, pokrycia dachu, z drugiej zaś strony przyczynienie się PGE D. B. Sp. z o.o. Departament Zarządzania Majątkiem Sieciowym – jako zarządcy linii elektroenergetycznej 110 kV przebiegającej bezpośrednio nad przedmiotowym budynkiem. W efekcie prowadzonego postępowania organ za zaistniały stan odpowiedzialnością obciążył zarówno skarżącego, jak i PGE D. B.. Analizując jednak zakres obowiązków nałożonych te dwa podmioty należy stwierdzić, że zdecydowanie większą odpowiedzialnością obarczono skarżącego, natomiast zarządcę sieci wyłącznie w zakresie dotyczącym słupa energetycznego posadowionego na nieruchomości skarżącego. Organ nadzoru budowlanego za podstawę obowiązków nałożonych swym orzeczeniem na rzecz skarżącego wskazał art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Przepis ten mieści się w Rozdziale 6 ustawy prawo budowlane dotyczącym utrzymania obiektów budowlanych, mającym na celu zapewnienie utrzymania istniejących już obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym, tak aby nie zagrażały one zdrowiu i życiu ludzi, bądź też bezpieczeństwu mienia lub środowisku. Istotą regulacji, na których oparły się organy jest ochrona określonych wartości - zdrowia, życia, mienia, środowiska. W myśl art. 66 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nie wskazuje wprost adresata decyzji, nie stanowi, bowiem konkretnie, komu w razie stwierdzenia określonych ustawą przesłanek organ winien nakazać usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Adresatem decyzji opartej na w/w przepisie może, więc być co do zasady tylko właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Jak podkreśla się, bowiem w literaturze przedmiotu zapewnienie właściwej eksploatacji użytkowanego obiektu budowlanego, zgodnie z jego przeznaczeniem oraz jego utrzymanie w odpowiednim i bezpiecznym stanie technicznym należy do obowiązków właściciela lub zarządcy obiektu. W rozpoznawanej sprawie organ jako adresata decyzji wydanej w trybie art. 66 Prawa budowlanego wskazał S. K.– właściciela budynku przy ul. R. [...] w B. Z powyższym rozstrzygnięciem nie można się jednak zgodzić, albowiem, zdaniem Sądu, w zaistniałym stanie faktycznym obiektem, który stworzył realne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia jest linia energetyczna 110 kV przebiegająca bezpośrednio nad budynkiem skarżącego, a nie ten budynek. Takie też stanowisko można odnaleźć w ocenie technicznej sporządzonej przez Pana Z. T., według której linie elektroenergetyczne, a w szczególności linie wysokiego napięcia (w tym 110 kV) stwarzają zagrożenia dla otoczenia. Zaproponowane natomiast rozwiązanie techniczne odprowadzające ładunek elektryczny indukowany na metalowych dachach budynków usytuowanych pod dwutorową liną 110 kV do uziomu, minimalizują zagrożenie do najmniejszego z możliwych do uzyskania (pkt 6 ppkt 5 oceny). W świetle w/w oceny technicznej nie można zaakceptować stanowiska organu I instancji, który przyczynę indukowania napięcia na dachu budynku skarżącego dostrzega w wymianie pokrycia dachu z dachówki cementowej na blachodachówkę. Żaden, bowiem przepis prawa, jak słusznie zauważa skarżący, nie zabrania inwestorowi zastosowania do pokrycia dachu materiału dachowego w postaci blachodachówki. Ponadto organ I instancji w dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji sam stwierdza, że wykonane przez skarżącego roboty budowlane związane ze zmianą pokrycia dachu zrealizowano prawidłowo, zastosowane zaś materiały pokrywcze posiadają aktualne deklaracje zgodności, a budynek w obecnym stanie nadaje się do użytkowania. Mając powyższe na względzie, należy jeszcze raz podkreślić, że to nie budynek skarżącego, ale linia energetyczna 110 kV przebiegająca nad nim jest źródłem zagrożenia, o którym mowa w art. 66 ust.1 pkt 1 prawa budowlanego. Dlatego też do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości powinien być zobowiązany zarządca tejże sieci – PGE D. B. Sp. z o.o. Departament Zarządzania Majątkiem Sieciowym. To on, bowiem odpowiada za odpowiednie zabezpieczenie budynków znajdujących się w zasięgu takiej sieci. Analogiczne stanowisko zajął P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w postanowieniach z dnia [...] lutego 2009 r. ([...]) oraz [...] marca 2009 r. ([...]) stwierdzając, Pan S. K. nie jest w pełni odpowiedzialny za zaistniały stan faktyczny w terenie, albowiem najpierw został wybudowany budynek mieszkalny, a dopiero potem linia energetyczna, która winna spełniać wszelkie obwarowania dotyczące bezpieczeństwa mieszkańców budynku. Podmiotem, zaś odpowiedzialnym za zapewnienie bezpiecznego użytkowania obiektów znajdujących się pod linią 110 kV, która została zrealizowana po wybudowaniu tych obiektów jest zarządca tejże sieci. Zestawiając powyższe stanowisko z treścią zaskarżonej decyzji niezrozumiały jest brak konsekwencji organów nadzoru w tym zakresie i końcowe obarczenie skarżącego odpowiedzialnością za faktyczne nieprawidłowości w funkcjonowaniu sieci. Tym bardziej, że zarządca sieci, poczuwając się do odpowiedzialności, od samego początku prowadzonego postępowania deklarował chęć wyeliminowania powstałego problemu poprzez wykonanie uziemienia dachu budynku na własny koszt. Zdaniem Sądu w zaistniałym stanie faktycznym skarżący może, co najwyżej odpowiadać za samowolę budowlaną polegającą na zmianie pokrycia dachowego. Organy nadzoru budowlanego winne, zatem w pierwszej kolejności rozważyć możliwość zalegalizowania robót budowlanych wykonanych bez wymaganego prawem zgłoszenia. W tym też kierunku początkowo prowadzone było postępowanie i postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. organ zobowiązał skarżącego do przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wymianie pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym, zlokalizowanym przy ul. R. [...] w B. w zakresie zgodności z przepisami, sporządzoną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Przedłożona zaś przez skarżącego ocena techniczna inż. R. Ż. potwierdziła, że roboty pokrywcze na budynku mieszkalnym polegające na przekryciu dachu z dachówki cementowej na blachodachówke zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz warunkami technicznymi, natomiast zastosowane materiały pokrywcze posiadają aktualną deklarację zgodności. W konsekwencji ustalono, że samowolnie wykonane roboty budowlane zostały zrealizowane prawidłowo i obiekt nadaje się do użytkowania. Uwzględniając, zatem fakt, iż dokonana wymiana pokrycia dachu, jak wynika z w/w opinii, nie narusza prawa, bezpodstawne jest twierdzenie organu II instancji, że S. K. zmieniając pokrycie dachowe z dachówki cementowej na blachodachówke przyczynił się do powstania zagrożenia pożarowego. Dlatego też, w ocenie Sądu, brak jest podstaw prawnych do żądania od skarżącego wyeliminowania powstałego stanu. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że potencjalnym źródłem zagrożenia jest także słup energetyczny nr 20 znajdujący się na działce skarżącego, a będący elementem składowym przedmiotowej sieci. Nieprawidłowości dotyczące przedmiotowego słupa zostały szczegółowo opisane w ocenie technicznej, stanowiącej integralną część zaskarżonej decyzji, a do ich usunięcia organ prawidłowo zobowiązał PGE D. B. W postępowaniu tym, jak słusznie zauważa skarżący, organ nie uwzględnił jednak wszystkich stron postępowania, bo skoro przedmiotowy słup stoi na granicy działki skarżącego, to do wykonania zaleconych czynności, m.in. ułożenia asfaltu w odległości 1,5 m od zewnętrznego obrysu metalowej konstrukcji słupa, konieczne będzie uzyskanie zgody właściciela działki sąsiedniej. Brak takiej zgody i wykonanie warstwy izolacji tylko z trzech stron słupa, może w konsekwencji obniżyć zakładany poziom bezpieczeństwa, czego organy nadzoru budowlanego nie wzięły pod uwagę. Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku budynku gospodarczego skarżącego zlokalizowanego także na granicy działki. Ułożenie tam warstwy izolacyjnej również będzie wymagało uzyskania uprzedniej zgody sąsiada. Reasumując należy podkreślić, że sprawa będąca przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu ma ogromne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo ludzi, dlatego też powinna być rozpatrzona przez organy nadzoru budowlanego priorytetowo, a zarządca sieci energetycznej powinien zostać zobligowany do stworzenia bezpiecznych warunków funkcjonowania dla skarżącego i jego rodziny. W ocenie Sądu wskazanym byłoby również, aby organy nadzoru budowlanego w ramach czynności podjętych z urzędu, sprawdziły, czy przebiegająca linia energetyczna 110 kV nie stwarza zagrożenia w użytkowaniu innych obiektów znajdujących się w sąsiedztwie tej linii. W przypadku ustalenia, że istnieje choćby minimalne zagrożenie, organy te winne podjąć działania zmierzające do wyeliminowania takiego stanu. Z przytoczonych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Uwzględnienie skargi czyniło koniecznym orzeczenie z urzędu o niemożności wykonania zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku (art. 152 p.p.s.a.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tejże ustawy.