II SA/Ol 1000/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/pos.1- sentencja postanowienia UZASADNIENIE M. W. wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu A, gmina A jako działka nr "[...]". Zarzuciła naruszenie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. Nr 175, 1459, z późn. zm.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przez "nieruchomości zabudowane na cele mieszkaniowe" na potrzeby tej ustawy rozumie się wyłącznie nieruchomości, których przeznaczenie na cele mieszkaniowe wynika z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz ze zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego na mieszkalny, podczas gdy dla ustalenia spełnienia przesłanki określonej w tym przepisie należy zbadać aktualne w dacie wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 13 października 2005 r., przeznaczenie nieruchomości pozostającej w użytkowaniu wieczystym. Podniosła również zarzut naruszenia art. 75 § 1 w zw. z art. 76 § 1 zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Z tych przyczyn zażądała uchylenia decyzji organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i umorzenie postępowania. Wskazał, iż decyzją z dnia "[...]" uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej działki w prawo własności. W jej uzasadnieniu stwierdził, że decyzja z "[...]" została wydana z naruszeniem prawa. Na podstawie art. 2 pkt 1 a ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw, art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości otrzymał nowe brzmienie, zgodnie z którym osoby fizyczne i prawne będące w dniu 13 października 2005 r. użytkownikami wieczystymi nieruchomości mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Zatem od dnia 9 października 2011 r., bez względu na to, czy nieruchomości przeznaczone są na cele mieszkaniowe, czy też nie, osoba fizyczna będąca w dniu 13 października 2005 r. użytkownikiem wieczystym może wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., w skrócie: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia m.in. w sytuacji, gdy w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka będzie miała miejsce między innymi, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia go. Przepis ten umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy skorzystał z tego uprawnienia i decyzją z dnia "[...]" uwzględnił skargę w całości, uchylając decyzje wydane w obu instancjach administracyjnych. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania postanowiono w myśl art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje ich zwrot od organu.