II FZ 710/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 513/17 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 10 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 513/17, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał R. C. (dalej "strona", "skarżący") do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 10 sierpnia 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi (k. 2 akt sądowych). Jak wskazano w powyższym zarządzeniu, podstawą wpisu jest § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej w skrócie "rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r."). Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie żądając uchylenia opłaty. W uzasadnieniu podniósł, że bezzasadnie wezwano go do uiszczenia wpisu, ponieważ "Wójt Gminy S. przy współudziale Urzędu Skarbowego i organu rentowego ZUS Inspektorat w S. pozbawiły go środków pieniężnych do godnego życia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny legalności zarządzenia z dnia 15 września 2017 r., tj. czy w tym dniu przewodniczący wydziału w WSA w Kielcach prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpis od skargi. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dla ustalenia należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie znaczenie ma, że skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym obowiązuje wpis stały w wysokości 100 zł. W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Podniesione natomiast w zażaleniu okoliczności dotyczące sporów strony z organami administracji państwowej i samorządowej pozostają bez wpływu na wysokość wpisu od skargi w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.