II OZ 1165/18

SENTENCJA Dnia 21 listopada 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1092/16 o odrzuceniu skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1092/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Krakowie odrzucił skargę M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO albo Kolegium) w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 2 stycznia 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 500 zł, w terminie 2 miesięcy (z uwagi na miejsce zamieszkania w Niemczech) pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 5 lutego 2018 r. W dniu 12 lutego 2018 r. wpłynął natomiast wniosek skarżącej o rozłożenie wpisu na trzy raty. W dniu 1 marca 2018 r. skarżąca odebrała pismo z sądu, w którym poinformowano ją że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości rozłożenia należności na raty, jak również ponownie pouczono o skutkach nieuiszczenia wpisu w terminie. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi pomimo wezwania, zatem skarga podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. D. Skarżąca podnosi, że z powodu choroby nie mogła uiścić wyznaczonej kwoty w terminie, na dowód czego załączyła zaświadczenie lekarskie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczność nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi nie jest kwestionowana przez skarżącą i nie budzi też wątpliwości w świetle akt sprawy. Bezsporne jest, że w niniejszej sprawie skarżąca M. D. ubiegała się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, jednak bezskutecznie. W tym zaś stanie rzeczy poprawne było zastosowanie w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., Ppsa), zgodnie z którym "skarga (...), od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.". Jednocześnie Sąd wskazuje, że przywołane w zażaleniu okoliczności (choroba skarżącej) mogą ewentualnie wspierać argumentację wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednakże w żaden sposób nie wpływają na kontrolę zaskarżonego postanowienia, a ściślej na dokonaną przez sąd pierwszej instancji ocenę, co do zastosowania w sprawie ww. art. 220 § 3 Ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt I FZ 149/17, LEX nr 2313351) Jak bowiem zauważono, pomimo stosownego wezwania w tym zakresie wpis nie został opłacony, co w świetle ww. przepisu powodowało konieczność odrzucenia skargi. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.