II FSK 576/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 671/08 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi P.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 23 lipca 2008 r. nr (...) w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. UZASADNIENIE I. Stan sprawy przedstawiał się następująco: 1. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę P.J. na postanowienie SKO w przedmiocie postawienia bez rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący (działając przez pełnomocnika), mimo pouczenia SKO, nie wniósł zażalenia do organu na jego postanowienie z dnia 23 lipca 2008 r., a tym samym nie wyczerpał toku kontroli instancyjnej przed organami administracji, co wiązało się z niedopuszczalnością skargi do sądu. 2. W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższe postanowienie w całości, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) poprzez odrzucenie skargi i niezgodność ustaleń stanu faktycznego z materiałem dowodowym w sprawie, w szczególności nie uwzględnienia faktu, iż ówczesny pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie SKO z dnia 23 lipca 2008 r. SKO (...) wyczerpując tym samym prawem przewidziane środki. Do skargi kasacyjnej załączono kserokopie zażalenia na postanowienie SKO z dnia 23 lipca 2008 r. oraz postanowienie SKO z dnia 12 września 2008 r. wydane w wyniku wniesionego zażalenia. II. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Należy zgodzić się ze stwierdzeniem Sądu, że w aktach sprawy (zarówno podatkowych jak i sądowych) brak jest zażalenia na postanowienie SKO z dnia 23 lipca 2008 r. Jednakże w treści skargi zawarto zdanie, że strona "złożyła zażalenie i dostała następne postanowienie o utrzymaniu poprzedniego w mocy". Sąd w żaden sposób nie odniósł się do tej kwestii. Ponadto pełnomocnik skarżącego załączył do skargi kasacyjnej kserokopie zażalenia na postanowienie SKO z dnia 23 lipca 2008 r. oraz postanowienia SKO z dnia 12 września 2008 r. wydane w wyniku wniesionego zażalenia. Sąd wojewódzki powinien ustalić czy załączone kserokopie, jako oryginały, zostały w rzeczywistości złożone (zażalenie) i wydane (postanowienie), i ewentualnie jaka jest przyczyna ich braku w aktach administracyjnych sprawy. Ustalenia ta mają kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii czy strona wykorzystała przysługujący jej tok kontroli instancyjnej przed organami, a co za tym idzie czy jej skarga do sądu została prawidłowo wniesiona. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że Sąd odrzucił wniesioną skargę przedwcześnie, naruszając art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.