II SA/Wr 702/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M.P. od decyzji Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie szeregowej postanawia: odrzucić sprzeciw. UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 października 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 702/17, wezwano M.P. do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 listopada 2017 r. (dowód: k. 32 akt sądowych). M.P. (dalej: skarżący) pismem z dnia 7 listopada 2017 r. wniósł "o wycofanie sprzeciwu". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Odpowiednie zastosowanie do sprzeciwu znajdzie przepis art. 60 p.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę. Jednak Sąd przyjął, że skarżący może cofnąć sprzeciw wyłącznie wtedy, gdy zainicjował on postępowanie sądowoadministracyjne, to znaczy po tym, gdy sąd stwierdzi, że sprzeciw jest dopuszczalny i nie zawiera braków, które uniemożliwiałyby nadanie mu dalszego biegu. W sytuacji, gdy sprzeciw będzie zawierać braki (np. nie opłacono wpisu sądowego), sąd środek ten odrzuci (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, opubl.: OSP 1990, Nr 4, poz. 207). W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu sądowego w terminie 7-dniowym od doręczenia mu wezwania do dokonania tej czynności. Wobec tego Sąd stwierdził, że sprzeciw nie został należycie opłacony, a więc na mocy art. 220 § 3 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. sprzeciw ten podlega odrzuceniu przez sąd. Na tej podstawie Sąd orzekł jak w sentencji. Wskazać przy tym należy, że ewentualne uwzględnienie oświadczenia skarżącego o cofnięciu sprzeciwu (po uiszczeniu wpisu sądowego w należnej wysokości) wywołałoby umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), co w swoich skutkach byłoby w zasadzie równoznaczne z odrzuceniem sprzeciwu. Zarówno bowiem umorzenie postępowania, jak i odrzucenie skargi (sprzeciwu), mają wyłącznie formalny skutek w postaci zakończenia postępowania sądowego bez dokonania przez Sąd oceny zarzutów podniesionych w skardze czy sprzeciwie. Skutek taki w niniejszej sprawie nastąpił z powodu odrzucenia sprzeciwu. Rozstrzygnięcie to ma skutek wyłącznie procesowy, bowiem z akt sprawy wynika, że wolą skarżącego i tak jest rezygnacja z popierania wniesionego sprzeciwu. Uwzględniając poczynione rozważania Sąd postanowił jak w sentencji.