II OZ 1200/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Bk 20/10 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego NSA Anny Sobolewskiej – Nazarczyk w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Wójta Gminy Narew w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Bk 20/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek J.W. o wyłączenie sędziego NSA Anny Sobolewskiej – Nazarczyk od orzekania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podniósł, że argumentacja wniosku skarżącej nie wskazuje na istnienie po stronie Sędziego referenta okoliczności mogącej budzić wątpliwości co do jego bezstronności w tej konkretnej sprawie. Podniesienie zarzutów o, zdaniem strony, wadliwym procesowo postępowaniu w innych sprawach, nie może być podstawą twierdzenia, że mamy do czynienia z iudex suspectus. Podkreślono, że sędziowie podejmują rozstrzygnięcia w sposób niezawisły, działając w oparciu o prawo i zgodnie ze swoim sumieniem i wewnętrznym przekonaniem oraz w sposób wolny od jakiegokolwiek nacisku z zewnątrz. Sposobem kwestionowania niekorzystnych, w odbiorze strony, rozstrzygnięć, jest uruchomienie kontroli instancyjnej i w ten sposób poddanie orzeczenia ocenie sądu wyższej instancji. Natomiast nawet fakt wielokrotnego wydania niekorzystnych dla strony rozstrzygnięć przez tego samego sędziego – nie oznacza, że utracił on przymiot bezstronności. Podobnie podważenie przez stronę prawidłowości sposobu procedowania, przygotowywania się sędziego do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, nie uzasadnia w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego, działającego w ramach zagwarantowanej konstytucyjnie niezawisłości, natomiast może być kwestionowane instancyjnie. Odnosząc się do kwestii nie respektowania przez sędziego stanowiska NSA z wyroku w sprawie II OSK 208/06, czym naruszono przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd pierwszej instancji wskazał, że nie przesądza to o dyskryminującym traktowaniu skarżącego czy nadużywaniu władzy sądowej, natomiast pozostaje w sferze niezawisłego wykonywania czynności sędziowskich. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła J. W. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia powtórzyła w znacznej części twierdzenia zawarte we wniosku o wyłączenie sędziego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis art. 18 § 1 ustawy zawiera zamknięty katalog ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego. Wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest natomiast w art. 19 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu niewadliwie ocenił, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk od orzekania w sprawie ze skargi J. W.. Zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędzia, którego wniosek w niniejszej sprawie dotyczył, złożył wymagane oświadczenie w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku wskazując, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności tego sędziego. Wobec stanowiska, jakie zaprezentował Sąd Najwyższy, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55), a skarżąca nie wskazała, ani też nie udowodniła żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jej wniosek, należało uznać zarzuty w tej kwestii za nietrafne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca zarówno we wniosku o wyłączenie sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk, jak i w zażaleniu na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego, nie wskazała żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie. Podkreślić należy, że okoliczność, iż sędzia zajął przy orzekaniu w innej przedmiotowo sprawie stanowisko, z którym wnioskujący się nie zgadza, nie może być przesłanką do wyłączenia sędziego od późniejszego orzekania w innej przedmiotowo sprawie, choćby w jakikolwiek sposób powiązanej ze sprawą, w której orzekał wcześniej (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2009 r. sygn. II OZ 378/09, Lex nr 575305). Nie jest dopuszczalne także żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w innych sprawach z udziałem tego sędziego (por. postanowienia NSA: z dnia 18 września 2008 r. sygn. akt II OZ 979/08, Lex nr 527666; z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 612/08, Lex nr 527814). Skarżąca nie przedstawiła przy tym żadnej racjonalnej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk w sprawie o sygn. II SAB/Bk 20/10. Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz złożone przez sędziego oświadczenie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.