II SA/Bd 405/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 października 2011r., odrzucające skargę kasacyjną M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ze skargi M.W. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną M.W. złożoną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie ze skargi M.W. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku Pismem z dnia 22 października 2011 r. M.W. złożył sporządzone przez siebie zażalenie na postanowienie z dnia 3 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z zm.) – dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pouczenie w tym przedmiocie zostało zawarte w skierowanym do skarżącego piśmie Sądu z dnia 12 października 2011r., do którego załączono odpis postanowienia z dnia 3 października 2011 r. Pismo to zostało odebrane przez skarżącego w dniu [...] października 2011r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 64). Wskazać w tym miejscu należy, ze zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalony został pogląd co do tego, że sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona", należy traktować jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Poparciem tej tezy jest między innymi znaczenie, jakie przydaje się wyrazowi "powinno" w Słowniku Języka Polskiego (wyd. PWN, pod red. M. Szymczaka, t. II, s. 870), jako: obowiązkowego, należnego, pożądanego, oczekiwanego, spodziewanego. Powyższego wymogu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 p.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. W tym stanie rzeczy Sąd, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.