II SA/Bd 1276/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku sp. B. w T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków dotyczących wymagań higienicznych i zdrowotnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE sp. B. w T. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Inspektor Sanitarny z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków dotyczących wymagań higienicznych i zdrowotnych. Pełnomocnik w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że obowiązek realizowania badań wody powoduje, iż skarżąca musiałaby ponieść koszt nawet kilkunastu tysięcy złotych w skali roku z tytułu zlecania ich prowadzenia odpowiedniemu podmiotowi – co wynika z treści rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (częstotliwość badań" oraz oferty handlowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. Wskutek braku odpowiednich środków finansowych skarżąca nie będzie miała możności zlecenia przeprowadzenia odpowiednich badań, w konsekwencji poniesie szkodę nie tylko wizerunkową (niewytłumaczalny brak możliwości korzystania z wanny przez klientów klubu), ale i finansową ponieważ nie odzyska środków finansowych zaangażowanych w zakup wanny i jej instalację, a także poniesie koszt jej deistalacji i przystosowania pomieszczenia dla innych potrzeb. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powołanego przepisu prawa oraz argumentacji zwartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Nie wystarczy bowiem samo powołanie się na przesłanki wskazane w przepisie ani wskazanie, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia spowoduje poniesienie przez skarżącą znacznych nakładów finansowych. Należy podkreślić, że strona skarżąca nie wykazała w przekonujący sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej trudne do odwrócenia skutki lub narazi ją na wyrządzenie znacznej szkody. Przede wszystkim nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Poza wskazaniem, iż wykonanie decyzji może spowodować prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, nie skonkretyzowano w żaden sposób wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek formalny winien natomiast zawierać przekonywujące uzasadnienie i argumentację odnoszącą się do samego obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją w świetle przesłanek z powołanego przepisu. A zatem należałoby przedstawić sytuację finansową Spółki w zestawieniu z ewentualnymi kosztami, jakie Spółka poniesie w związku z koniecznością wykonania nałożonych na nią obowiązków wskazanych w zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że koszty wykonania decyzji nie przesądzają automatycznie o znacznej szkodzie lub trudnych do odwrócenia skutkach, a argument taki musi być rozpatrywany przez pryzmat podmiotu, na który obowiązek został nałożony i jego możliwości płatniczych a także w świetle okoliczności sprawy. Wobec tego, że strona skarżąca nie podała nawet w przybliżeniu danych w tym względzie nie mogły być one rozważane. Nadmienić jednocześnie należy, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada skargi, jej zasadności ani legalności samej decyzji. Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania bada wyłącznie zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471). Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.