I SA/Po 951/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odrzucić skargę. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga M. i K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 31 marca 2009 r. i określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2009 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu, działając na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana w skrócie: P.p.s.a.), wezwał skarżących do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Mimo skutecznego doręczenia wezwania w dniu 16 listopada 2009 r., strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym przez Sąd terminie wskazanego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Chodzi przy tym nie o jakiekolwiek braki formalne, lecz o braki istotne, tzn. takie, których nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. A contrario, usunięcie tych braków jest warunkiem skutecznego złożenia skargi do Sądu. W niniejszej sprawie strona nie spełniła wymogu formalnego skargi jako pisma wszczynającego postępowanie sądowe w pierwszej instancji, określonego w art. 215 § 1 P.p.s.a., w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia, która to wartość jest podstawą wyliczenia wysokości wpisu sądowego od skargi, do którego uiszczenia skarżący zostaliby w dalszej kolejności wezwani na postawie art. 220 § 1 zd. II P.p.s.a. Niedopełnienie przez stronę skarżącą powyższego obowiązku uniemożliwia Sądowi nadanie niniejszej sprawie biegu, albowiem zgodnie z art. 220 § 1 zd. I P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W zaistniałym stanie rzeczy, Sąd postanowił, jak w sentencji niniejszego orzeczenia. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka