II SAB/Wr 452/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 23 kwietnia 2024 r. D. B. (dalej: strona skarżąca, skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie, została ona odebrana przez pełnomocnika pocztowego pełnomocnika skarżącego 28 maja 2024 r. (k. 18 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Jak wynika z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – dalej jako: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W okolicznościach sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została odebrana przez pełnomocnika pocztowego pełnomocnika skarżącego 28 maja 2024 r. (k. 18 akt sądowych), a termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 4 czerwca 2024 r. Ponieważ w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.