VI C 839/25

<p>Sygn. akt VI C 839/25/S</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 24 kwietnia 2026 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, VI Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Maciej Świder</p> <p>po rozpoznaniu 24 kwietnia 2026 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W. O.</span> i <span class="anon-block">W. O.</span> </p> <p>przeciwko Bankowi <span class="anon-block">(...)</span> Spółce Akcyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">X.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>I.  na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</p> <p> <strong> <!-- -->Pytanie pierwsze:</strong> </p> <p>Czy art. 10 ust. 2 lit. f) i g) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.Urz.UE L z 2008 r., nr 133, s. 66) w związku z art. 3 lit. j) tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że obowiązek podania w umowie o kredyt konsumencki prawidłowej stopy oprocentowania kredytu oraz prawidłowej rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania jest naruszony wówczas, gdy wartości liczbowe zamieszczone w umowie – mimo poprawności matematycznej – zostały obliczone na podstawie postanowienia umownego sprzecznego z art. 3 lit. j) dyrektywy 2008/48/WE, przewidującego naliczanie odsetek również od kwot wchodzących w skład całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta w rozumieniu art. 3 lit. g) tej dyrektywy, a nie wyłącznie od wypłaconej kwoty kredytu?</p> <p> <strong> <!-- -->Pytanie drugie:</strong> </p> <p>Czy art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG w związku z motywem 47 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że obowiązek ustanowienia skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej sankcji obejmuje wyłącznie naruszenia obowiązków informacyjnych określonych w art. 10 ust. 2 tej dyrektywy, czy też rozciąga się również na naruszenia norm materialnoprawnych dyrektywy, w tym na zastosowanie w umowie o kredyt konsumencki postanowienia sprzecznego z art. 3 lit. j) tej dyrektywy, polegającego na naliczaniu odsetek od kwot wchodzących w skład całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta?</p> <p> <strong> <!-- -->Pytanie trzecie:</strong> </p> <p>Czy art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG, interpretowany w świetle motywu 47 tej dyrektywy oraz zasady skuteczności prawa Unii, należy rozumieć w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym uprawnienie konsumenta do skorzystania z sankcji polegającej na zwrocie kredytu bez odsetek i innych kosztów kredytu wygasa po upływie jednego roku od dnia wykonania umowy o kredyt konsumencki przez kredytodawcę, w sytuacji gdy taka wykładnia prowadzi w praktyce do wygaśnięcia uprawnienia jeszcze w trakcie wykonywania umowy przez konsumenta, to jest zanim konsument spłaci wszystkie raty kredytu i zanim może zidentyfikować pełen zakres skutków finansowych naruszeń popełnionych przez kredytodawcę przy zawarciu umowy – a w konsekwencji powoduje, że sankcja nie ma charakteru skutecznego i odstraszającego w odniesieniu do umów o kredyt konsumencki zawartych na okres dłuższy niż jeden rok?</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 3(1))">art. 177 § 1 pkt 3^{<!-- -->1} k.p.c.</a> zawiesić postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.</p> <p> <em> <!-- -->sędzia Maciej Świder</em> </p> </div>