I SA/Po 880/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Asesor sądowy WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M. S. , obecnie: K. S. na decyzję Wojewody z dnia 11 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 07 czerwca 2023 r., nr [...] UZASADNIENIE Pismem z dnia 05 października 2022 roku, działająca na zlecenie E. G. . spółka "E. " s.c. w imieniu której wystąpił A. Ł. zwróciła się z prośba o wyrażenie zgody na przeprowadzenie inwestycji obejmującej budowę linii kablowej [...] w związku z przyłączeniem zakładu produkcyjnego na dz. nr [...], [...], [...] miejscowości [...] gm. [...]. Inwestycja swym zakresem obejmuje m. innymi działki nr [...], [...] oraz [...], których użytkownikiem jest M. spółka z o.o. Pismem z dnia 11 października 2022 r. Prezes Zarządu M. sp. z o.o. poinformował, że spółka nie wyraża zgody na przedmiotową inwestycję na nieruchomości należącej do M. spółka z.o.o. Pismem z dnia 17 października 2022 r. spółka "E." s.c. ponownie zwrócił się o wyrażenie zgody na realizację inwestycji celu publicznego zastrzegając, ze jej brak będzie podstawą do wszczęcia postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 27 października 2022 roku Prezes Zarządu M. sp. z o.o. uzależnił zgodę na realizację przedmiotowej inwestycji od wniesienia opłaty jednorazowej w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 29 listopada 2022 r. spółka "E." s.c. w porozumieniu z inwestorem poinformował, ze proponowana kwota nie została zaakceptowana przez inwestora i zaproponował jednorazowe wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu dla projektowanej inwestycji w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 12 grudnia 2022 r. Prezes Zarządu M. sp. z o.o. nie zaakceptował złożonej propozycji i podtrzymał propozycję wyrażenia zgody na inwestycję pod warunkiem wniesienia opłaty jednorazowej za udostępnienie nieruchomości i pozostawienie na terenie spółki urządzeń elektroenergetycznych oraz spowodowane utrudnienia w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 5 stycznia 2023 roku "E." s.c. ponownie nie zaakceptowała propozycji spółki i ponowiła ofertę jednorazowego wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu dla projektowanej inwestycji w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 20 stycznia 2023 r. Prezes Zarządu M. sp. z o.o. nie zaakceptował złożonej propozycji i podtrzymał propozycję wyrażenia zgody na inwestycję pod warunkiem wniesienia opłaty jednorazowej za udostępnienie nieruchomości i pozostawienie na terenie spółki urządzeń elektroenergetycznych oraz spowodowane utrudnienia w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 17 marca 2023 r. przedstawiciel "E." s.c. A. Ł. w imieniu E. G. złożył wniosek do Starosty [...] o wydanie decyzji w przedmiocie ograniczenia korzystania z nieruchomości oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...] i [...] położonych w mieście [...], będących własnością Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym M. sp. z o.o. w celu budowy linii kablowej [...], argumentując to koniecznością udostępnienia przedmiotowych nieruchomości ze względu na przyłączenie do sieci elektroenergetycznej zakładu produkcyjnego na działkach nr [...], [...] i [...] w miejscowości [...], gmina [...]. Pismem z dnia 21 kwietnia 2023 r. Starosta [...] powiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...] i [...]. Pismem z 18 maja 2023 r., znak [...], Starosta [...] zawiadomił strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. Decyzją z 7 czerwca 2023 r., nr [...] Starosta [...]: orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym M. Sp. z o. o. oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...] i [...] położonych w mieście [...] zapisanych w księdze wieczystej nr [...] poprzez zezwolenie inwestorowi E. G. na budowę linii kablowej [...] w związku z przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej zakładu produkcyjnego na działkach nr [...], [...] i [...] w m. [...] gm. [...] ustalił, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości wymienionych w pkt. 1 niniejszej decyzji polega na prawie do korzystania z niej przez E. G. w celu: - budowy linii kablowej [...]. Obszar niezbędny do wykonania ww. prac dla działek nr [...], [...] i [...] wynosi 690 m2. Zakres zajęcia gruntu przez inwestora został przedstawiony na mapie stanowiącej załącznik nr [...] do niniejszej decyzji. - wykonywania czynności związanych z konserwacją, eksploatacją i usuwaniem awarii przedmiotowej linii. Ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że właścicielem działek nr [...], nr [...] i nr [...] jest Skarb Państwa, a użytkownikiem wieczystym M. Sp. z o. o., który nie wyraził zgody na udostępnienie działki i przeprowadzenie prac przez inwestora. Negocjacje z nim prowadzone nie przyniosły żadnych rezultatów. Do wniosku dołączono korespondencję z użytkownikiem wieczystym z prowadzonych negocjacji. Pełnomocnik inwestora E. G. dążył do przeprowadzenia negocjacji z użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości. Brak zgody użytkownika wieczystego działek został wyrażony w sposób jasny i niebudzący wątpliwości, przez co organ uznał, że warunek przewidziany w art. 124 ust. 1 u.g.n został spełniony. Działki nr [...], [...] i [...] położone w mieście [...] są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla Miasta [...] uchwalonym przez Radę M. S. w dniu 26 lutego 2004 r. Uchwałą Nr XVII/124/2004 (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia 1 kwietnia 2004 r., Nr 40, poz. 1002). Zgonie z wypisem i wyrysem z planu działki nr [...], [...] i [...] znajdują się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] co oznacza teren aktywności gospodarczej. Dla tych terenów obowiązuje przeznaczenie podstawowe: usługi komercyjne i produkcyjne we wszelkich dziedzinach działalności gospodarczej oraz transport, spedycja, składy i magazyny, wraz z urządzeniami towarzyszącymi. Natomiast zgodnie z zapisem § 2 pkt. 9 powołanej uchwały przez urządzenia towarzyszące należy rozumieć m. in. obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej. Zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w aspekcie powierzchni jej zajęcia (pasa technologicznego) oraz celu na jaki ma ona zostać wykorzystana w związku z realizacją planowanej inwestycji mieścił się w ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz był z nim zgodny. Nie było natomiast rolą organu prowadzącego postępowanie w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości weryfikowanie zasadności przyjętych przez inwestora rozwiązań w zakresie miejsca oraz sposobu realizacji inwestycji w tym również powierzchni zajęcia nieruchomości poza oceną ich zgodności z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ uznał, że analiza zgromadzonego w toku prowadzonego postępowania materiału dowodowego pozwalała stwierdzić, że obie wskazane powyżej przesłanki wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości zostały spełnione, a tym samym wniosek E. G. . był uzasadniony i zasługiwał na uwzględnienie. Planowana inwestycja była inwestycją celu publicznego, która polegała na budowie linii kablowej [...], a w myśl art. 6 pkt. 2 u.g.n. budowa i utrzymanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, jest inwestycją celu publicznego. Jak wskazano we wniosku planowana budowa linii przyczyni się do przyłączenia do sieci elektroenergetycznej zakładu produkcyjnego na działkach nr [...], [...] i [...] w m. [...] gm. [...]. W odwołaniu M. sp. z o.o., zarzuciła organowi naruszenie: art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzez wskazanie, że inwestycja ma przebiegać na działce [...], podczas gdy działka ta w chwili wydania decyzji nie istniała; art. 124 ust. 3 u.g.n. poprzez zaniechanie weryfikacji umocowania osoby reprezentującej E. G. i E. s.c., a co za tym idzie błędne uznanie, że doszło do prawidłowo przeprowadzonych rokowań w sprawie; art. 124 ust. 3 u.g.n. poprzez ustalenie, iż korespondencja prowadzona w sprawie nosiła znamiona rokowań w sytuacji, w której przedstawione odwołującej dokumenty/propozycje były jednostronne i w swej istocie nie podlegające negocjacji; art. 7 w zw. Z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez pominięcie zmian w rejestrze gruntów i budynków, co przełożyło się na błędne ustalenie działek ewidencyjnych, których dotyczy decyzja. W ramach uzupełniającego postępowania dowodowego organ odwoławczy pozyskał następujące dokumenty: - ostateczną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 9 maja 2023 r., znak [...], zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości położonej w mieście [...] przy ul. [...] oznaczonej numerem geodezyjnym [...] o pow. 16,5054 ha, dla której Sąd Rejonowy [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...], na działki nr [...], [...] i [...]; - mapę do celów projektowych z zaznaczonym przebiegiem linii, uwzględniający stan powstały w wyniku uostatecznienia się ww. decyzji podziałowej; - pełnomocnictwo z dnia 27 lipca 2023 r. do reprezentowania inwestora w niniejszym postępowaniu oraz prowadzenia rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n., a także oświadczenie inwestora o zatwierdzeniu poprzednich czynności pełnomocnika podjętych w niniejszym postępowaniu oraz w trakcie rokowań, o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n. Ponadto użytkownik wieczysty złożył końcowe stanowisko w sprawie, podtrzymując stanowisko zawarte w odwołaniu, a także kwestionując zarówno prawidłowość umocowania przedstawiciela inwestora do prowadzenia rokowań, jak i możliwość jego konwalidacji. Decyzją z dnia 11 października 2023 roku, nr [...] Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym M. sp. z o.o. oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...] i [...] położonych w mieście [...] zapisanych w księdze wieczystej nr [...] poprzez zezwolenie inwestorowi E. G. na budowę linii kablowej [...] w związku z przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej zakładu produkcyjnego na działkach nr [...], [...] i [...]. Powierzchnia ograniczenia wynosiła 690 m2, a jego obszar oraz przebieg inwestycji przedstawiony został na mapach stanowiących załącznik nr [...] do niniejszej decyzji. Według organu odwoławczego planowana inwestycja mieści się w pojęciu celu publicznego określonego w art. 6 pkt 2 u.g.n. i spełniona została przesłanka zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla miasta [...] z dnia 26 lutego 2004 r. przyjętym uchwałą XVI 1/124/2004 (Dziennik Urzędowy Województwa z 1 kwietnia 2004 r., nr 40 poz. 1002). Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. organ odwoławczy stwierdził, że są one zasadne. Istotnie w dacie orzekania przez organ I instancji w obrocie prawnym występowała już decyzja zatwierdzająca projekt podziału działki nr [...]. Tego rodzaju błąd jest jednak możliwy do wyeliminowania na etapie postępowania odwoławczego. Z tego powodu w niniejszej sprawie wystąpiła potrzeba wydania decyzji reformatoryjnej. W tym względzie organ odwoławczy zwrócił się do pełnomocnika inwestora m.in. o przekazanie mapy do celów projektowych uwzględniającej stan powstały po wydaniu decyzji podziałowej i przy tej okazji ustalił, że planowana inwestycją przebiega m.in. przez działkę [...]. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w kwestii charakteru przeprowadzonych rokowań przepis art. 124 u.g.n. nie określa formy ich prowadzenia. W niniejszej sprawie inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 u.g.n., w tym zaproponował kwotę wynagrodzenia przysługującego właścicielowi nieruchomości za ustanowienie służebności przesyłu na nieruchomościach objętych niniejszym postępowaniem ([...] zł za ustanowienie służebności przesyłu). Natomiast użytkownik wieczysty nieruchomości uzależnił wydanie zgody od wpłaty jednorazowego wynagrodzenia za udostępnienie nieruchomości w kwocie [...]zł, na co inwestor nie wyraził zgody. Następnie użytkownik wieczysty zmodyfikował swoje żądanie i uzależnił swoją zgodę od wnoszenia przez inwestora comiesięcznej opłaty w kwocie [...]zł przez okres 3 lat (w 36 równych ratach). Również ta propozycja nie uzyskała akceptacji wnioskodawcy. Powyższe oznaczało, że w sprawie doszło do przeprowadzenia rokowań, a strony nie osiągnęły porozumienia co do wysokości należnego wynagrodzenia. Organ odwoławczy dostrzegł, że problematyczną kwestią było niewłaściwe umocowanie przedstawiciela inwestora zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i na etapie prowadzenia rokowań. Dołączone do wniosku pełnomocnictwo nr [...] z 6 grudnia 2022 r. nie obejmowało bowiem ani postępowań prowadzonych w trybie art. 124 i nast. u.g.n. ani prowadzenia rokowań w imieniu inwestora, co wymagało wezwania przedstawiciela inwestora do przedstawienia odpowiednich pełnomocnictw, a w przypadku ich braku - do przekazania oświadczenia inwestora o zatwierdzeniu podjętych dotychczas przez wykonawcę czynności. Kwestionując prawidłowość umocowania przedstawiciela inwestora, odwołująca się pismem z dni 23 sierpnia 2023 roku wskazała na datę przedłożonego na wezwanie organu odwoławczego pełnomocnictwa, tj. 27 lipca 2023 r., które zostało wystawione po zakończeniu rokowań, a nawet po wydaniu decyzji w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W tym względzie organ odwoławczy uznał, że dla oceny skuteczności umocowania pełnomocnika do działania w imieniu strony istotna była sama treść pełnomocnictwa, a zatem czy z pełnomocnictwa takiego wynikało umocowanie do działania w sprawie, w której je złożono. Ponieważ Inwestor potwierdził czynności dokonane dotychczas przez rzekomych pełnomocników, nie miało znaczenia, że potwierdzenie czynności pełnomocnika zostało dokonane po wydaniu decyzji przez organ i instancji. Natomiast co do kwestii umocowania przedstawiciela inwestora na etapie prowadzenia rokowań strona odwołująca się miała możliwość żądania odpowiedniego umocowania na etapie prowadzenia rokowań od przedstawiciela inwestora przedstawienia, ewentualnie poproszenia o potwierdzenie czynności pełnomocnika przez inwestora na zasadzie art. 103 Kodeksu cywilnego. Pismem z dnia 10 listopada 2023 roku M. sp. z o.o. z siedzibą w S. wniósł do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia 11 października 2023 r., znak sprawy: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym M. sp. z o.o. oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...] oraz [...] położonych w mieście [...]. Wskazaną decyzję zaskarżono w całości zarzucając jej: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344, dalej jako "u.g.n.") w zw. z art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że wydanie decyzji administracyjnej było poprzedzone prawidłowo przeprowadzonymi rokowaniami z użytkownikiem wieczystym, podczas gdy rokowania były przeprowadzone w sposób wadliwy, zatem nie spełniona została przesłanka wydania decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n.; 2. Naruszenie przepisów prawa procesowego art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775, dalej jako "k.p.a.") w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez pominięcie wszelkich twierdzeń i wniosków przedstawionych przez skarżącą, a w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, polegające na przyjęciu, że spełnione zostały przesłanki wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz umorzenie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 3 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Pismem z dnia 18 stycznia 2024 roku K. spółka z o.o. (dawniej M. spółka z o.o.) z siedzibą w S. poinformował, że od dnia 24 listopada 2023 roku M. spółka z o.o. zmieniła swoją firmę i działa pod nazwą K. spółka z ograniczona odpowiedzialnością. W załączeniu przedłożono stosowne zawiadomienie w tym przedmiocie oraz aktualny odpis KRS przedsiębiorstwa, w którym potwierdzono zmianę oraz osoby wyznaczone do reprezentowania spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W toku przeprowadzonej sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, na podstawie kryterium jej zgodności z prawem i w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze, Sąd badał, czy organ odwoławczy zasadnie dokonał ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości uznając, że w okolicznościach faktycznych tej sprawy znajdzie zastosowania art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r., poz. 344 t.j.) Odnosząc się do kwestii istnienia podstaw zastosowania w sprawie art. 124 ust. 1 u.g.n., wyjaśnić należy, że zgodnie z tym przepisem starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ograniczenie prawa własności nieruchomości w trybie art. 124 u.g.n. może odnosić się jedynie do przyszłych, dopiero planowanych budów lub wyjątkowo w trakcie realizacji inwestycji. Wydanie na podstawie tego przepisu odnoszącego się do już istniejących urządzeń jest niedopuszczalne. Zezwolenie może dotyczyć również rozbudowy, jeśli obejmuje ona np. budowę nowych odcinków przewodów lub nowych urządzeń. Można również uznać, że dotyczy ich przebudowy, ale w takim zakresie, w jakim przekracza ona zwykłe prace konserwatorskie, bieżące remonty czy usuwanie awarii. Konserwacja urządzeń przesyłowych i ich remont uregulowana jest odrębnie w art. 124b u.g.n. (wyrok NSA z 13 lipca 2021 r., I OSK 2637/20; i powołane tam orzecznictwo). Mając jednak na względzie fakt, że urządzenia, o których mowa w tym przepisie, stanowią po ich wybudowaniu własność przedsiębiorstwa (nie stanowią części składowych gruntu) zasadny jest wniosek, że ograniczenia dotyczące właściciela nieruchomości wynikające z decyzji podjętej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. odpowiadają w swej istocie również użytkownikowi wieczystemu. Zgodnie z art. 124 ust. 6 u.g.n. właściciel nieruchomości (jej użytkownik wieczysty) ma obowiązek udostępniać nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i innych urządzeń infrastruktury technicznej, to można zasadnie przyjąć, że przedmiotowa decyzja stanowi również zezwolenie na eksploatację wybudowanej w tym trybie inwestycji liniowej. W tym względzie należy zwrócić uwagę, że w myśl art. 124 ust. 3 u.g.n., udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. W kontekście okoliczności faktycznych niniejszej sprawy istotny jest pogląd, według którego, zwracając się do właścicieli danej nieruchomości z propozycją podjęcia rokowań, dotyczących warunków zezwolenia na wejście na cudzy grunt celem realizacji inwestycji związanej z przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej zakładu produkcyjnego, a zwłaszcza proponując właścicielom nieruchomości obciążenie ich gruntu ograniczonym prawem rzeczowym w postaci służebności przesyłu, osoba, która zwraca się bezpośrednio do właścicieli nieruchomości (użytkowników wieczystych) już w momencie nawiązywania rozmów musi działać w imieniu przedsiębiorcy, to jest legitymować się właściwym jego umocowaniem. W innym bowiem przypadku nie można w ogóle mówić o tym, iż rokowania miały miejsce - w rozumieniu art. 124 ust. 3 u.g.n. (por. wyrok NSA z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 13/20; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 16 stycznia 2024 roku, sygn. akt I SA/Po 650/23). W rozpoznawanej sprawie kluczowy okazał się problem należytego umocowania do przeprowadzenia rokowań poprzedzających wystąpienie do organu wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez właściciela. W tym względzie organ odwoławczy rozważał zastrzeżenia strony skarżącej co do braku posiadania stosownego umocowania przez podmiot, który podjął rokowania poprzedzające wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa a pozostających w użytkowaniu wieczystym M. sp. z o.o. oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], [...] i [...] położonych w mieście [...] poprzez zezwolenie inwestorowi E. G. na budowę linii kablowej [...] w związku z przyłączeniem do sieci elektroenergetycznej zakładu produkcyjnego na działkach nr [...], [...] i [...]. Organ odwoławczy zasadnie stwierdził, że dołączone do wniosku pełnomocnictwo nr [...] z dnia 6 grudnia 2022 r. nie obejmowało ani postępowań prowadzonych w trybie art. 124 i nast. u.g.n. ani prowadzenia rokowań w imieniu inwestora i wezwał w tym względzie inwestora do uzupełnienia sprawy. Kwestionując prawidłowość umocowania przedstawiciela inwestora, strona skarżąca już na etapie postępowania odwoławczego wskazała, że przesłane do organu odwoławczego pełnomocnictwo dla A. Ł. wystawiono dnia 27 lipca 2023 r., a więc po zakończeniu rokowań, a nawet po wydaniu decyzji w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Tym samym uzupełnienie pełnomocnictwa, które zostało przesłane przez inwestora do organu odwoławczego nie mogło sanować przeprowadzonych rokowań z mocą wsteczną, to znaczy, że złożone pełnomocnictwo nie mogło potwierdzić właściwego umocowania A. Ł. do prowadzenia rokowań z firmą M. spółka z o.o. w chwili ich prowadzenia w przedmiocie udostępnienia posiadanych nieruchomości na potrzeby planowanej inwestycji przez E. G. Należało zatem uznać, że rokowania nie zostały przeprowadzone przez inwestora, ani jego pełnomocnika, który nie legitymował się stosownym pełnomocnictwem do ich prowadzenia w imieniu inwestora w chwili podejmowanych czynności względem strony skarżącej. W tym względzie zasadnie zakwestionowano w skardze prawidłowość zastosowania art. 124 ust. 1 oraz ust. 3 u.g.n. przez organy administracji obu instancji, gdyż wydanie decyzji w obu przypadkach nie spełniało wszystkich niezbędnych ustawowych przesłanek do ich wydania. W efekcie doszło do naruszenia przepisu art. 124 § 3 u.g.n., co miało wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając całokształt okoliczności sprawy Sąd uznał, że w niniejszej sprawie doszło także do naruszenia przepisów prawa procesowego wskazanych w skardze to jest art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z § 2 art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji. W toku powtórnego postępowania obowiązkiem organów będzie uwzględnienie wykładni prawa zawartej w niniejszym wyroku.